Farfuglinn

Saga einstæðrar móður á atvinnuleysisbótum

2012-01-12T18:32:00.011Z

Einstæða móðirin missti vinnuna haustið 2009, í kjölfar bankahrunsins. Hún átti litla íbúð sem hún hafði keypt nokkrum árum áður, á svokölluðu myntkörfuláni. Myntkörfulánin voru síðan dæmd ólögleg haustið 2010 og endurútreiknuð, en þrátt fyrir það átti móðirin erfitt með standa í skilum. Svo fór að hún missti íbúðina og veturinn 2010 flutti hún í litla íbúð með einu svefnherbergi á jaðri höfuðborgarsvæðisins.

Það var ekki auðvelt að sjá fyrir barni og greiða af húsnæði á berstrípuðum atvinnuleysisbótum, en með útsjónarsemi og aðstoð Mæðrastyrksnefndar höfðu þau það af. Vinnumálastofnun sendi móðurina á námskeið sem hún átti erfitt með að sækja sökum vegalengda og peningaleysis, en það hafðist líka með aðstoð vina og kunningja. Hún vann sjálfboðastörf og gerði allt sem hún gat til að koðna ekki niður í atvinnuleysinu.

Konunni telst svo til að hún hafi sótt um á þriðja hundrað störf tveimur árum. Þar af hirtu innan við 50 vinnuveitendur um að svara umsókn hennar, eða minna en fjórðungur. Þrátt fyrir háskólamenntun og ágæta reynslu fékk hún aðeins þrjú viðtöl á þessu tímabili. Heppnin var þó með henni á endanum. Haustið 2011, tveimur árum eftir að hún missti starfið, fékk hún hlutastarf á leikskóla.

Launin í hlutastarfinu voru ekki há. Hún var í rúmlega 60% stöðu og launin voru um 180 þúsund krónur fyrir skatta, aðeins rúmum 12 þúsund krónum hærri en fullar atvinnuleysisbætur. Eftir skatt var hún því að græða örfáa þúsundkalla á því að vinna, en hún naut þess að vera ekki lengur heima og líkaði vel í starfinu. Það skipti líka sköpum að hún féll undir bráðabirgðaákvæði V í lögum um atvinnuleysistryggingar og þær rúmlega 30 þúsund krónur sem hún fékk útborgaðar hjá Vinnumálastofnun þýddu að hún þurfti ekki lengur að bíða í röð hjá Mæðrastyrksnefnd.

Ráðningin í leikskólanum var tímabundin og nú er einstæða móðirin aftur atvinnulaus. Eins og aðrir sem fengu bætur samkvæmt bráðabirgðaákvæðinu var hún tekin af atvinnuleysisskrá um áramótin. Hún þurfti að skrá sig aftur og skila inn öllum pappírum á ný, með tilheyrandi fyrirhöfn. Það er möguleiki að hún fái aftur hlutastarf innan skamms, en þá verður staða hennar breytt þar sem ákvæðið góða er ekki lengur í gildi. Þar til hún fær fullt starf er staða hennar og barnsins því líkleg til að vera slæm.

Eftir að bráðabirgðaákvæði V féll úr gildi um áramótin getur fólk enn fengið atvinnuleysisbætur að hluta á móti hlutastarfi, en þá gilda um þær hefðbundin skerðingarákvæði sem voru í gildi fyrir bankahrun. Í flestum eða öllum tilfellum þýðir það að bæturnar verða mun lægri en þær hefðu verið, væri bráðabirgðaákvæðið enn í gildi, eða að þær falla alveg niður þar sem tekjur fara yfir skerðingarmörk.

Vegið að velferð kvenna

2012-01-11T00:00:00.019Z

Í nóvember 2008 var bráðabirgðaákvæði V bætt við lög um atvinnuleysistryggingar, sem tryggði að fólk sem hafði misst vinnu sína að fullu eða öllu og var komið í hlutastarf, átti rétt á atvinnuleysisbótum samhliða skertu starfshlutfalli. Tekjurnar sem fengust í hlutastarfinu áttu ekki að skerða atvinnuleysisbæturnar. Ákvæðið var sett vegna „sérstakra aðstæðna á vinnumarkaði“ og það átti upphaflega að gilda til 1. maí 2009.

Síðan hefur þetta ákvæði verið framlengt nokkrum sinnum með örlitlum breytingum, nú síðast í júní 2011. Í athugasemd við frumvarp til laga um breytingu á lögum um atvinnuleysistryggingar, sem samþykkt var sl. sumar segir um bráðabirgðaákvæðið að það hafi „reynst vel í framkvæmd“ þar sem það hafi „leitt til þess að færri einstaklingar missa störf sín að fullu en ella hefði verið sökum tímabundinna erfiðleika á vinnumarkaði.“

Þáverandi félags- og tryggingamálanefnd Alþingis lagði til að frumvarpið yrði samþykkt óbreytt og vakti sérstaka athygli á því að um 2/3 þeirra sem þáðu bætur skv. bráðabirgðaákvæðinu væru konur. Í apríl 2011 fengu 1.198 einstaklingar greiddar atvinnuleysisbætur skv. þessu ákvæði, þar af 791 kona. Af þeim voru 514 konur í 50-60% starfshlutfalli. Ef við miðum við að fólkið hafi að meðaltali verið í 60% starfshlutfalli og flest á ótekjutengdum bótum, var hvert þeirra að fá um 40 þúsund krónur útborgaðar á mánuði frá Vinnumálastofnun.

Frumvarpið var samþykkt og ákvæðið framlengt til 31. desember sl., en tímann frá júní til desember átti að mati félags- og tryggingamálanefndar að nota til að endurskoða lögin um atvinnuleysisbætur í heild sinni. Vegna þess hve margar konur þáðu bætur skv. bráðabirgðaákvæði V taldi nefndin mikilvægt að kynjasjónarmið yrðu höfð í huga við endurskoðunina.

Í nóvember 2011 voru rúmlega 1900 einstaklingar á atvinnuleysisbótum að hluta til á móti hlutastarfi. Atvinnuleysisprósentan var 7,1 prósent og aðeins rúmu hálfu prósenti lægri en árið áður. Aðstæður á vinnumarkaði virtust því enn vera sérstakar, í það minnsta miðað við íslenskan veruleika. En þrátt fyrir mikið atvinnuleysi og þá staðreynd að ákvæðið hefði reynst vel og nýst konum sérstaklega vel, þá töldu þingmenn, velferðarnefnd Alþingis og velferðarráðherra óþarft að framlengja það frekar.

Rétt fyrir áramót var svo öllum sem þegið höfðu hlutabætur skv. bráðabirgðaákvæði V í atvinnuleysistryggingalögum tilkynnt að ákvæðið hefði ekki verið framlengt. Um áramótin voru allir þeir sem féllu undir þetta ákvæði síðan teknir af atvinnuleysisskrá. Kynjasjónarmiðin, sem framsögumaður félags- og trygginganefndar lagði áherslu á í umræðum hálfu ári áður, voru allt í einu ekki lengur mikilvæg.

Áramótaglaðningur ríkisstjórnarinnar

2011-12-30T21:12:00.017Z

Eins og svo margir aðrir missti ég vinnuna í kjölfar bankahrunsins. Ég var samt svo heppin að fá strax vinnu aftur, en reyndar bara hálfan daginn. Ég lét það ekki mikið á mig fá og fór í fullt nám veturinn 2010-2011 með hálfri vinnu. Tók námslán og hafði það sæmilegt. Var síðan enn heppnari þegar ég fékk með þrjósku í gegn nokkra lækkun skulda í gegnum sértæka skuldaaðlögun síðastliðið sumar, einmitt þegar námslánunum sleppti. Fékk auk þess fulla sumarvinnu og í haust bauðst mér hækkað starfshlutfall í vinnunni.

Á móti 70% starfi hef ég í vetur fengið 30% atvinnuleysisbætur, sem útborgaðar eru tæplega 30 þúsund krónur á mánuði. Það er kannski ekki mikið, en það munar talsvert um það hvort að afgangurinn á mánuði eftir fasta reikninga er 30 þúsund eða 60 þúsund krónur. Ég er ekki ein um þetta, því að tæplega tvö þúsund manns á atvinnuleysisskrá í nóvember sl. voru í hlutastarfi á móti hlutabótum. Eflaust byggir réttur margra þeirra til bóta á bráðabirgðaákvæði, sem sett var í lög um atvinnuleysistryggingar á kjölfar hrunsins og hefur síðan verið endurnýjað reglulega.

Þegar ég sótti um atvinnuleysisbæturnar í haust vissi ég að minn réttur byggðist á þessu ákvæði og jafnframt, að það myndi að óbreyttu renna út um áramótin. Ég spurði sérstaklega um það hvort að ákvæðið yrði ekki endurnýjað, þegar ég skráði mig. Starfsmaðurinn sagðist ekki geta fullyrt neitt, en reiknaði þó frekar með því. Enda engin ástæða til annars, þar sem atvinnuleysið er enn í kringum sjö prósentin og í raun lítið lægra nú í nóvember en árið á undan. Reyndar er það nær átta prósent hér á höfuðborgarsvæðinu. Ég bjóst því ekki við öðru en að greiðslurnar myndu halda áfram.

Í dag, einum degi fyrir áramót, fæ ég svo eftirfarandi tölvupóst sendan frá Vinnumálastofnun: "Vinnumálastofnun vill vekja athygli þína á því að gildistími ákvæðis til bráðabirgða V í lögum nr. 54/2006, um atvinnuleysistryggingar, með síðari breytingum, fellur niður um næstu áramót. Greiðslur til þín úr Atvinnuleysistryggingasjóði á grundvelli ákvæðisins munu því jafnframt falla niður frá og með sama tíma. Til að fá frekari upplýsingar er bent á heimasíðu stofnunarinnar."

Þarna er eflaust hægt að losna við góðan hluta af þeim tvö þúsund hræðum sem hafa verið á atvinnuleysisbótum á móti hlutastarfi af atvinnuleysisskrá, og hrósa sér síðan af lækkuðum atvinnuleysistölum í kjölfarið. Auðvitað er það forgangsverkefni að taka örfáa þúsundkalla af fólki, sem hefur ekki enn fengið fulla vinnu þó að það óski þess. Við höfum það jú öll svo gott. Takk Vinnumálastofnun. Takk velferðarráðherra. Takk Alþingi. Ég vona að nýárssteikin smakkist vel.

Gagnrýnandinn

2011-12-20T00:45:00.004Z

Ég var að taka til fyrir jólin í síðustu viku og þá fann ég litla úrklippubók, sem ég átti þegar ég var unglingur. Fyrsta úrklippan í bókinni er viðtal Æskunnar við mig þegar ég var í sumarstarfi sem blaðamaður á Tímanum sællar minningar, þá fimmtán ára. Næsta úrklippa er frá sama ári, en þá var ég beðin um að gagnrýna unglingabók fyrir Helgarpóstinn. Var það mín fyrsta bókagagnrýni og sú eina í langan tíma.

Í haust byrjaði ég svo að skrifa pistla fyrir vefritið Spegil og þar hef ég m.a. gagnrýnt bíómyndir og sjónvarpsþætti. Ég ætti alveg að hafa þekkingu til þess, þar sem ég er menntaður fjölmiðla-, leikhús- og kvikmyndafræðingur með meiru. Núna fyrir jólin færði ég mig aðeins upp á skaftið með því að gagnrýna nokkrar bækur líka. Vissulega er ég ekki bókmenntafræðingur, en ég tók þó nokkra bókmenntaáfanga í fjölmiðlanáminu mínu í Bandaríkjunum. Svo má spyrja sig hvort að bókmenntafræðingar séu þeir einu sem megi hafa skoðanir á bókmenntum.

Í það minnsta er þetta mjög skemmtilegt verkefni og gaman að fá að lesa svona margar bækur. Bóklestur er líka eitt það skemmtilegasta sem ég veit, enda er ég oftast með nokkrar bækur á náttborðinu. Systir mín er að gefa út bók fyrir jólin svo ég má ekki gagnrýna hana, í það minnsta ekki fyrir neina fjölmiðla. Það gæti samt alveg verið að ég laumaði einhverju um bókina hennar hér á bloggið.

Listinn 2011

2011-12-04T23:36:00.011Z

Já, þessi tími ársins er kominn aftur. Afmælið mitt fór fram í kyrrþey að mestu, en þó fékk ég súkkulaðiköku og tvær góðar gjafir frá mútter og systur. Jólin eru væntanleg eftir tæpar þrjár vikur og því ekki seinna vænna að gera óskalistann góða.

Í fyrra lét ég mig dreyma um gólflampa, bækur, Gogga og Body shop vörur, meðal annars. Draumórarnir snerust svo um afskriftir og lausn á Icesave. Ég fékk gólflampann þegar ég útskrifaðist úr kennsluréttindanáminu sl. vor, en bækurnar, Goggi og Body shop leyndust í jólapökkunum. Já, og ég fékk smá afskriftir af húsnæðisláninu í vor líka. Það er aldrei að vita nema ég verði jafn fengsæl í ár.

Hér kemur óskalistinn fyrir 2011

Fyrst eru það draumórarnir:

1. Utanlandsferð. Í febrúar verða liðin þrjú ár frá því ég slapp frá skerinu.
2. Borðstofuborð úr eik og leðurstólar í stíl. Svona fyrir matarboðin.
3. Ryksugu- og skúrningavélmenni. Var að klappa einu slíku áðan.
4. Nýja eldhúsinnréttingu. Eða bara nýja borðplötu á þá gömlu.
5. Flottan pall í garðinn. Hví ekki?
6. Jón Bjarnason úr ríkisstjórn.
7. Nýjan forseta.
8. Ísland í ESB.
9. Nýja mynt.
10. Frið á jörð.

Svo er það sæmilega raunhæfi listinn:

11. Geisladisk, t.d. Mugison.
12. Body Shop er vinur minn.
13. Gogga, svo að Goggi eitt eignist vin.
14. „Lopa“peysu sem er ekki úr lopa.
15. Bækur, bækur, bækur og bækur.
16. Krummaherðatré, hvítt.
17. Snyrtivörur, alls konar.
18. Eyrnalokka og glingur.
19. Úlpu og leðurstígvél.
20. Föt, föt og meiri föt.

Gleðipistill

2011-08-06T21:12:00.001Z

Ég skrifaði lítinn pistil í tilefni dagsins á nýjan vefmiðil, Spegil.is.

Hvenær drepur maður mann?

2011-06-24T12:16:00.017Z

Um síðustu helgi birti Fréttatíminn, nýlegt fríblað, forsíðufrétt um kynferðislega misnotkun innan kaþólsku kirkjunnar á Íslandi. Byggt var á nafnlausum frásögnum tveggja karlmanna, sem sögðust í blaðinu hafa orðið fyrir kynferðislegu ofbeldi af hálfu starfsmanna kirkjunnar. Annar hafði verið beittur ofbeldi af ónafngreindum kaþólskum presti hérlendis, en hinn sagði frá ofbeldi sem skólastjóri Landakotsskóla og þýsk kennslukona við skólann beittu hann. Skólastjórinn og kennslukonan voru nafngreind í greininni og myndir birtar af þeim, en bæði eru þau látin.

Í kjölfarið hafa komið fram margar frásagnir á netinu, í bloggum og hefðbundnum fjölmiðlum, þar sem fyrrum nemendur Landakotsskóla og Riftúns, sumarbúða fyrir kaþólsk börn í Ölfusi, segja frá andlegu og líkamlegu ofbeldi skólastjórans og kennarans. Nú síðast stigu fram tvær nafngreindar konur sem sögðu einnig frá kynferðislegu ofbeldi af hálfu þessara aðila, en fram að því var frásögn nafnlausa mannsins í Fréttatímanum sú eina sem fjallaði um kynferðislegt ofbeldi þeirra. Almennt hefur þessum frásögnum verið vel tekið og þegar sagt var frá rúðubroti í biskupsbústað kaþólsku kirkjunnar við Landakotsskóla í kjölfar umfjöllunarinnar, fögnuðu flestir, sem tjáðu sig við fréttina á dv.is.

Þetta mál vakti mig til umhugsunar um annað mál, sem kom fram í fjölmiðlum fyrir fimm árum. Þá setti DV á forsíðu frásögn um ásakanir á hendur kennara á eftirlaunum, sem bjó úti á landi. Fréttin var byggð á frásögn tveggja pilta, sem ásökuðu kennarann um kynferðislegt ofbeldi. Nafn kennarans var birt ásamt mynd, en piltarnir voru nafnlausir í frásögn blaðsins. Málið var til rannsóknar hjá lögreglu á staðnum, en farið hafði fram húsleit hjá kennaranum. Sama dag og fréttin birtist í DV bárust fréttir af því að kennarinn fyrrverandi hefði svipt sig lífi. Samstundis braust fram mikil reiði í þjóðfélaginu í garð DV, sem var ásakað um að hafa „nánast rekið“ manninn í dauðann. Málinu lauk með því að báðir ritstjórar DV sögðu störfum sínum lausum. Ekki hefur meira heyrst opinberlega um rannsóknina á kærum piltanna.

Það er margt líkt með þessum tveimur málum. Í báðum tilfellum er um forsíðufréttir að ræða og birt eru nöfn og myndir af þeim sem ásakaðir eru. Hvorugt málið hafði farið fyrir dómstóla þegar sagt var frá þeim, en þau höfðu bæði verið kærð til lögreglu. Í báðum fréttunum var upphaflega byggt á nafnlausum frásögnum tveggja karlmanna. Hægt er að segja að í báðum blöðum hafi að einhverju leyti verið farið niðrandi orðum um meinta gerendur. Í Fréttablaðinu er þýska kennslukonan kölluð „kerlingin“ í beinni tilvitnun í fyrrum nemanda hennar, en í DV var kennarinn fyrrverandi kallaður „einhentur kennari“ í forsíðufyrirsögn, sem var svo sem sannleikanum samkvæmt en kannski ekki mjög jákvæð nálgun.

Annað málið endaði með harmleik, afsögnum og almennri fordæmingu samfélagsins í garð blaðsins sem birti fréttina. Jafnvel töluðu stjórnmálamenn um morð og að herða þyrfti löggjöf um meiðyrði. Hitt málið fær almennt jákvæðar viðtökur, þó að örfáir tali um múgæsingu og álíka. Ég velti því fyrir mér hvar munurinn liggur. Er það vegna þess að gerendurnir í Landakotsmálinu voru útlendingar? Erum við tilbúnari til þess að hlusta á frásagnir þolenda kynferðisofbeldið eftir hrunið og uppgjörið við það, vegna frásagnanna frá Breiðuvík árið 2007, eða eftir margfræg biskupsmál sem verið er að gera upp í lútersku kirkjunni þessa dagana? Hefði DV fréttin talist í lagi ef maðurinn hefði ekki framið sjálfsmorð? Eða er það einfaldlega svo að við þolum bara umfjöllun um látna barnaníðinga, en ekki lifandi?

Útskrift og heilbrigði

2011-06-20T18:06:00.007Z

Það var falleg útskriftarathöfn í Hörpunni um helgina, þegar 470 nemendur útskrifuðust frá Háskólanum í Reykjavík. Ég var svolítið búin að vandræðast með það hvort ég ætti að mæta, þar sem ég var bara að klára eins árs nám, en á endanum fór ég og sé ekki eftir því. Þetta er glæsilegt hús og ég hlakka til þess að koma þangað aftur til að sjá óperuna í haust. Svo var gaman að hitta aftur samnemendur úr kennslufræðinni, síðasta hópinn sem lýkur þessu námi frá HR. Loks var mjög áhugavert að sjá allan þann hóp kandidata sem var að ljúka námi.

Mesta athygli mína vakti stór hópur úr verkfræðinni. Það eru til alls konar tegundir verkfræði sem ég hafði aldrei heyrt minnst á áður, eins og fjármálaverkfræði og heilbrigðisverkfræði. Margar ungar konur voru að útskrifast úr síðarnefndu greininni. Reyndar sagði mér starfsmaður HR að það væri bara á Íslandi sem heilbrigðisverkfræðin væri kvennafag. Á ensku heitir hún bioengineering og víða er meirihluti nemenda karlar, en tengingin við heilbrigðið í íslenska heitinu og þar með heilbrigðisstéttir fær konur til að flykkjast í greinina. Sumir vilja beita eðlishyggjunni þegar rætt er um námsval kynjanna, en eins og þetta litla dæmi sýnir er það oft ímyndin sem ræður mestu.

Tíu hugtök sem mættu heyrast sjaldnar

2011-01-16T20:00:00.030Z

Ýmis orð og orðatiltæki hafa orðið vinsæl eftir bankahrun og sum hafa verið ofnotuð herfilega. Önnur eru einfaldlega svo óviðeigandi að þau ættu að heyrast sem sjaldnast. Ýkt og ofsafengin umræða virðist vera í tísku, sérstaklega á netinu, en æsingurinn verður þreytandi til lengdar. Eftirfarandi er listi yfir tíu orð eða orðatiltæki, sem ég vil heyra sem minnst af á árinu 2011.

1. Landráð og föðurlandssvik
Nei, það eru ekki landráð þó að einhver vilji ganga í ESB, og það eru heldur ekki landráð að vera á móti ESB. Ennfremur er sá ekki landráðamaður sem vill henda krónunni, ekki frekar en hinn sem vill halda henni. Það eru ekki föðurlandssvik að vilja semja um Icesave. Við erum ekki að upplifa "mestu föðurlandssvik sögunnar". Upphrópanir um landráð og föðurlandssvik eru fyrir löngu orðnar merkingarlausar í íslenskri umræðu.

2. Helför og helfararstefna
Núverandi ríkisstjórn er ekki "helfararstjórn". Það er ekki verið að taka fólk af lífi í bílförmum. Stóriðjustefnan, hvað sem fólki annars finnst um hana, er ekki "helfararstefna". Það er heldur ekki helfararstefna að vilja ganga í ESB. Gerum ekki lítið úr hinni raunverulegu helför, sem var fjöldamorð á milljónum manna, með því að nota orðið yfir allt sem okkur mislíkar.

3. Að gera upp á bak
Af einhverjum ástæðum er orðatiltækið "að gera upp á bak" eða "að skíta upp á bak" einstaklega vinsælt í pólitískri umræðu, en jafnframt fremur ógeðfellt. Kannski segir það mest um þann sem notar það og gefur til kynna að hann eða hún sé ennþá á þarmastiginu (anal retentive).

4. Að láta taka sig í þurrt
Að láta taka sig í þurrt er annað orðatiltæki frá þeim sem eru á þarmastiginu, eða haldnir svokallaðri þarmastigsduld. Aðrar útgáfur af sömu hugsun eru m.a. að beygja sig fram og bíta í koddann, beygja sig eftir sápunni, og svo framvegis. Af einhverjum ástæðum er þetta orðatiltæki vinsælt hjá bifreiðaeigendum, sem eru óánægðir með bensínverð. Hvort að það segir eitthvað um þroska bílaáhugamanna er svo annað mál.

5. Sami rassinn undir þeim öllum
Hér er áherslan áfram á sama líkamshluta og áður, en þetta er í raun lúmskur, pólitískur áróður. Það er allt í lagi að kjósa aftur flokkana sem komu okkur í hrunið, af því að það er hvort sem er "sami rassinn undir þeim öllum." Þetta er orðræða þess sem afsakar misgjörðir sínar með því að aðrir séu jafnslæmir.

6. Nauðgun á öllu og öllum
Auðvitað viljum við að nauðganir verði sem fæstar, en einnig er allt of mikið um það fólk noti hugtakið nauðgun um allt mögulegt. Nauðgun þings og þjóðar; að nauðga þjóðinni enn einu sinni, nauðgun á réttlætiskennd heillar þjóðar eru bara örfáar af þeim fjölmörgu fyrirsögnum sem fjalla ekki um nauðganir, heldur um eitthvað allt annað. Vanvirðum ekki þolendur kynferðislegs ofbeldis með ofnotkun á þessu orði.

7. Spúla út
Spúla út, henda öllu gamla dótinu og byrja upp á nýtt. Þetta hefur heyrt mikið frá hruni og þá sérstaklega þegar talað er um Alþingi og aðrar valdastofnanir. "Það þarf að spúla út þessu hyski" og "auðvitað á að spúla út úr alþingishúsinu" heyrist oft. Þarna virðast menn alveg horfa fram hjá því að 27 nýir þingmenn af 63 voru kjörnir árið 2009, þar á meðal Ásbjörn Óttarson, Tryggvi Þór Herbertsson, Vigdís Hauksdóttir, Þór Saari, Birgitta Jónsdóttir og Þráinn Bertelsson. Alls hafði meirihluti þingmanna, eða 42, tveggja ára reynslu á þingi eða minna árið 2009. Finnst fólki það hafa breytt einhverju til hins betra?

8. Spilling alls staðar
Vissulega er til spilling í íslensku stjórnsýslunni. Menn eru ráðnir án auglýsinga, synir og dætur feðra sinna fá góða vinnu og flokksmenn klífa metorðastigann. En það er ekki allt spilling. Ísland er ekki gjörspillt og við erum ekki spilltasta land í heimi. Við vorum ekki eins óspillt og við héldum, en við erum heldur ekki þróunarríki þar sem ekkert hreyfist nema embættismönnum séu greiddar mútur. Íslendingar eru svo öfgafullir að þeir vilja eiga met í öllu, en við eigum samt ekki met í spillingu.

9. Hjól atvinnulífsins
Ef ég ætti krónu fyrir hvert skipti sem einhver hefur sagt að nú þyrfti að "koma hjólum atvinnulífsins af stað", þá væri ég auðug kona. Fyrir utan það hvað þetta er innilega þreytandi klisja, þá er þetta hugtak einfaldlega alrangt. Hjól atvinnulífsins hafa ekkert stöðvast. Atvinnuleysi í desember 2010 var 8%, sem þýðir að 92% af fólki á vinnumarkaði hafði atvinnu. Hér er fjöldinn allur af fyrirtækjum starfandi og atvinnulífið er ekkert stopp, eins og þetta orðatiltæki gefur í skyn.

10. Kreppa
Þjóðin hló þegar Ingibjörg Sólrún sagði á sínum tíma að hér ríkti ekki kreppa. Það var samt alveg rétt hjá henni. Kreppan kom seinna. Kreppa er hugtak sem hagfræðingar nota til þess að lýsa alvarlegum samdrætti í efnahagslífinu. Algeng viðmiðun er að ef þjóðarframleiðsla dregst saman tvo ársfjórðunga í röð, býr þjóðin við kreppu. Nú er það svo að það var jákvæður vöxtur í atvinnulífinu á síðasta ári, sem þýðir að hinni hagfræðilegu kreppu er lokið, þó að fólk eigi erfitt með að trúa því. Hins vegar virðist kreppa hugarfarsins enn ráða ríkjum og mun eflaust gera það eitthvað fram á þetta ár, ef ekki fram á hið næsta líka.

Annáll ársins 2010

2011-01-02T18:30:00.010Z

Að mörgu leyti var árið 2010 gott ár hjá mér og mínum, þó að það væri líka erfitt á köflum. Þjóðin fékk enn eitt viðburðaríkt ár, með öllu sem því fylgdi. Forsetinn byrjaði árið á því að synja Icesave-lögum um staðfestingu og síðan voru þau felld í þjóðaratkvæðagreiðslu, en stjórnin féll samt ekki.

Sveitarstjórnarkosningar fóru fram um allt land og hér í Kópavogi rættist langþráður draumur þegar meirihluti Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks féll, en í staðinn kom stjórn fjögurra flokka þar sem Samfylkingin var stærsti flokkurinn. Annars var þetta ár nýrra framboða í pólitíkinni. Nýstofnaður Besti flokkur fékk sex borgarfulltrúa og borgarstjórastólinn í borginni, L-listi óháðra fékk hreinan meirihluta á Akureyri og í Kópavogi fengu tvö ný framboð sinn manninn hvort.

Engar urðu utanlandsferðirnar hjá mér á þessu ári, en ég flutti aftur í litlu íbúðina með garðinum og það var á við hina bestu sumarleyfisferð að koma hingað aftur. Ég var svo heppin að fá sumarvinnu við þýðingar hjá Háskóla Íslands eftir mikla leit og í haust fékk ég síðan skemmtilega vinnu á lögfræðiskrifstofu þar sem þýðingar og samskipti við erlenda viðskiptavini eru efst á baugi. Einnig skellti ég mér í nám (já, enn ein námsbrautin!) og mun vonandi útskrifast úr námi í kennslufræðum með kennsluréttindi næsta vor.

Systursonur minn, sem eitt sinn var fótboltadrengur, hóf nám í menntaskólanum á Laugavatni í haust og er orðinn hávaxinn menntaskólanemi sem bráðum fær bílpróf. Sálfræðineminn fyrrverandi, sem nú er nemi í næringarfræði, eignaðist sitt annað barn í byrjun desember. Það var lítill drengur sem kallaður er Snúður, en hann var aðalstjarnan í fjölskylduboðinu á annan í jólum. Yngsta systirin í hópnum er svo orðin tólf ára skutla með áhuga á snyrtivörum, sem er merkilegt þar sem mér finnst vera örstutt síðan hún sat í rauðum galla í barnavagni á Flateyri. En svona er lífið, þó að ég sé alltaf 29 ára (alla vega í anda).

Gleðilegt ár og megi vonir, draumar og væntingar rætast á árinu 2011!

Jól trúleysingjans

2010-12-31T17:26:00.024Z

Jólin og áramótin eru mikilvægur tími ársins í mínum huga og ég er mikið jólabarn, eins og það er kallað, þrátt fyrir háan aldur. Strax í september eða október fer ég að spá í það hvar systir ætli að vera um jólin, henni til mikillar armæðu. Hún segist ekki hugsa svo langt fram í tímann. En ég get endalaust spáð í það hvort að hún verði í bænum eða hvort að okkur mútter sé boðið til hennar, þar sem mér finnst höfuðatriði að öll fjölskyldan sé saman á jólunum.

Á hverjum jólum bíð ég eftir að komast í svokallað "jólaskap" og það tekst oftast. Stundum kemst ég í jólaskap löngu fyrir jól, með hverju jólalagi sem heyrist í útvarpinu og hverju jólakorti sem kemur í póstkassann. Það getur líka komið rétt fyrir jól, eins og þau ár sem ég var að vinna í skartgripabúð í miðbænum fyrir jólin. Þá var oftast mjög sérstök stemming á Þorláksmessu. Brjálað að gera, en fólk samt sem áður í góðu skapi og jákvætt. Ef tækifæri gafst til, fór ég út í dyr og labbaði jafnvel niður á horn á meðan friðargangan fór niður Laugaveginn. Það var alltaf fallegt og friðsælt að sjá fólkið ganga framhjá syngjandi með kyndla sína og kerti.

Önnur ár kemur jólaskapið þegar allt er orðið fínt, tréð skreytt og maturinn kominn á borðið. Stundum lætur jólaskapið bíða eftir sér og það kemur ekki fyrr en á jóladag, þegar litla stórfjölskyldan situr öll í stofunni og horfir á einhverja bíómynd saman. Jafnvel kemur það ekki fyrr en á annan í jólum, þegar við sitjum og lesum jólabækurnar með konfektskál á borðinu. En það kemur. Þá er ég þakklát fyrir að eiga svo góða fjölskyldu og vini, geta borðað góðan mat, gefið gjafir og átt frí í nokkra daga frá hversdagsleikanum með birtu og yl í skammdeginu. Ég er afskaplega lítið að velta fyrir mér mögulegri fæðingu barns fyrir meira en tvö þúsund árum, sem allir vita að fæddist sennilega alls ekki í desember árið eitt, ef það fæddist yfirleitt.

En alltaf þurfa einhverjir púkar að vera á fjósbita jólanna og í ár var það ritstjóri Fréttablaðsins, sem fullyrti í leiðara sínum á aðfangadag að " ef fagnaðarerindið yfir fæðingu Krists væri tekið út úr myndinni væri allt tilstandið tilgangslaust, óskiljanlegt og hlægilegt. Fögnuðurinn yfir fæðingu frelsarans er það sem stendur á bak við jólaskapið, þessa þykku, hlýju tilfinningu samansoðna úr náungakærleika, gjafmildi, þakklæti, friðsemd og fastheldni við hefðir, lífsviðhorf og hugsunarhátt." Svipuð skilaboð hafa áður borist frá prestum landsins, biskupi og öðrum prelátum.

Mér þykir það afskaplega leitt að ritstjórinn hafi svo takmarkað hugmyndaflug og lítið álit á samborgurum sínum, að hann geti ekki ímyndað sér að fólk geti fundið til náungakærleika, þakklætis eða gjafmildi án þess að minnast um leið fæðingu einhvers frelsara. Honum til upplýsingar mætti benda á að jólin voru upphaflega heiðin hátíð hér á norðurhjara, sem hafði ekkert að gera með Jesú eða jötu. Íslensku jólasveinarnir eru fjarri því að vera kristnir og það voru engin grenitré í Palestínu síðast þegar ég kíkti þangað. Aðventuljósin sem við setjum í gluggann líkjast helst ljósastikum gyðinga, þó að þau hafi víst komið hingað til lands í gegnum Svíþjóð.

Jólin eru engin einkaeign hinna kristnu, og það er ekkert annað en hroki að halda því fram að kristnir eigi einhvern einkarétt á jólaskapinu, hefðum jólanna eða öðru sem því fylgir. Hið rétta er að kristnin sló eign sinni á heiðna hátíð og tók til sín ýmis tákn og hefðir sem voru til í öðrum trúarbrögðum. Kristið fólk má halda jól á sinn hátt fyrir mér, fara í messu og hugsa um Jesúbarnið. Mér dettur ekki í hug að gera lítið úr því. En ég óska jafnframt eftir því á móti að hinir kristnu sleppi því að tala niður til mín og minna jóla. Jól trúleysingjans eru ekkert síður hátíðleg, falleg og mild en jól þeirra.

Notkun á bloggi í kennslu

2010-12-12T23:02:00.007Z

Í vetur hef ég verið í námi í kennslufræðum við Háskólann í Reykjavík. Að námi loknu fæ ég vonandi kennsluréttindi í framhalds- og grunnskóla. Ég hef mestan áhuga á því að kenna mitt fag, fjölmiðlafræðina, við framhaldsskóla. Í tíma í síðustu viku var rætt um hvort og þá hvernig væri hægt að nota bloggsíður í kennslu.

Nú hef ég verið með þessa bloggsíðu í rúm sex ár og hef því ágætis reynslu af bloggi. Fyrst og fremst hefur þetta verið persónulegt blogg, en þó er bloggið líka fjölmiðill og því má ekki gleyma. Sumt hefur ratað af blogginu í "alvöru" fjölmiðla, eins og saga atvinnulausu konunnar hér fyrr á árinu. Ég hef kynnst fólki í gegnum bloggið og uppgötvað sjónarhorn og skoðanir, sem ég hefði ekki kynnst annars.

Í fjölmiðlafræðinni er vel hægt að nota blogg í ýmsum tilgangi, enda er eitt af stóru markmiðunum að þjálfa nemendur í skrifum og vinnslu texta. Til dæmis væri hægt að láta nemendur fá það verkefni að vera með daglega pistla á blogginu um daginn og veginn, svipað og pistlahöfundar gera á dagblöðunum. Einnig gætu nemendur verið saman með fréttablogg og verið þannig með alvöru fjölmiðil.

Salvör Gissurardóttir spurði í pistli á netinu fyrir nokkrum árum af hverju allir fjölmiðlafræðinemar væru ekki með blogg. Hafði hún það eftir nemanda í fjölmiðlafræði að kennari hefði rætt það í tíma hvort að þau væru tilbúin til þess að taka ábyrgð á því sem þau væru að skrifa eftir 20 ár og var nemandinn ekki viss um það. Blogg er vissulega fjölmiðill sem aðrir geta lesið, en á hinn bóginn eru fjölmiðlafræðinemendur að undirbúa sig fyrir störf á fjölmiðlum, þar sem allt sem þeir skrifa verður geymt. Nemandinn sem Salvör vitnaði til er reyndar núna með læst blogg, sem er ein leið til þess að komast hjá því að útvarpa hugsunum sínum til allra.

Nemendur í fjölmiðlafræði hjá Háskólanum á Akureyri hafa verið með ýmis blogg, bæði fréttablogg og ferðablogg. Nemendur á fyrsta og öðru ári fjölmiðlafræðinnar í HA halda út eins konar bloggsíðu, eða veffjölmiðli sem heitir Landspósturinn. Þar skrifa þau fréttir úr bæjarlífinu á Akureyri í bland við almennar fréttir, pistla og hugleiðingar. Nemendur hafa einnig verið með bloggsíður um einstök verkefni, eins og ferð til Lettlands og fleira. Mér finnst þetta vera góð nýting á netinu hjá HA og myndi vilja sjá eitthvað svipað hjá fjölmiðlafræðinemendum í framhaldsskólum.

Listinn 2010

2010-12-12T22:28:00.010Z

Þá er þessi tími ársins kominn og gott betur. Ég hélt upp á afmælið mitt með góðum vinkonum og fékk margar góðar gjafir, eins og lampa, kerti, bók, geisladisk, hvítvín og púða fyrir fartölvu. Allt hlutir sem nýtast mér vel. En jólin eru eftir og systir spurði mig um daginn hvort að ég yrði ekki með einhvern óskalista í ár. Svo að ég ákvað að leggja í hann þó að afmælið mitt sé liðið.

Í fyrra vildi ég meðal annars fá dúnsokka og sú ósk rættist, þannig að nú er mér aldrei kalt á tánum. Mig langaði líka í stofuborð úr eik og á endanum keypti ég mér eitt slíkt á útsölu sl. vor. Ég flutti aftur í íbúðina með sérgarðinum og skellti parketi á herbergin, þannig að þar rættist gamall draumur. Nú, Samfylkingin komst svo í meirihluta bæði í borg og Kópavogsbæ í vor.

Hér kemur óskalistinn fyrir 2010

Fyrst eru það draumórarnir:

1. Nýja eldhúsinnréttingu.
2. Flísar á eldhúsið og forstofuna.
3. Fallegan og stóran pall við íbúðina með garðinum.
4. Borðstofuborð úr eik og leðurstólar. Er núna með skrifborð og eldhússtóla.
5. Ferð til útlanda. Í febrúar verða liðin tvö ár frá því að ég komst frá klakanum síðast.
6. Afskriftir húsnæðis- og bílalána (já, það má láta sig dreyma).
7. Rykuguvélmenni og skúringavélmenni.
8. Lausn á Icesave.
9. Ísland í ESB.
10. Frið á jörð.

Svo er það sæmilega raunhæfi listinn:

11. Bækur, bækur, bækur.
12. Gólflampa, sá einn mjög flottan í Byko.
13. Einhvern skemmtilegan geisladisk, til dæmis Muse.
14. Langar enn í flass á myndavélina, þó að það kosti hönd og fót.
15. Langar líka enn í prentara eða fjölnotatæki, til að geta prentað út heima.
16. Það er svolítið 2007, en mig langar samt alltaf í Gogga.
17. Frábært að fá trefla, húfur eða annað prjónadót.
18. Elska Body shop baðvörur og krem.
19. Kápu og leðurstígvél.
20. Góðan DVD.

Ójöfnuður í skuldaaðlögun

2010-11-08T21:12:00.003Z

Undanfarna mánuði hefur talsvert borið á því í fjölmiðlum að fjölmiðlamenn og viðmælendur þeirra rugli saman tveimur úrræðum sem íslenskum skuldurum standa til boða, greiðsluaðlögun hins opinbera annars vegar og sértækri skuldaaðlögun bankanna hins vegar. Úrræðin eiga vissulega talsvert sameiginlegt, en þó skilur á milli í veigamiklum atriðum.

Sértæk skuldaaðlögun er byggð á heimild í 2. gr. laga nr. 107/2009 um aðgerðir í þágu einstaklinga, heimila og fyrirtækja, þar sem segir: "„Heimilt er eftirlitsskyldum aðilum á fjármálamarkaði að móta með samkomulagi sín á milli samræmdar verklagsreglur um skuldaaðlögun sem gildi tímabundið.“ Samkomulag um verklagsreglunar var undirritað fyrir rúmu ári, eða í lok október 2009. Þetta úrræði er alfarið á hendi bankanna og fer ekki í gegnum umboðsmann skuldara.

Greiðsluaðlögun einstaklinga er byggð á lögum nr. 101/2010 um greiðsluaðlögun einstaklinga og lögum nr. 50/2009 um tímabundna greiðsluaðlögun fasteignaveðkrafna á íbúðarhúsnæði. Frá 1. ágúst á þessu ári hafa greiðsluaðlögunarmál farið í gegnum hið nýja embætti umboðsmanns skuldara, en umsóknir um greiðsluaðlögun fasteignaveðkrafna má einnig senda beint til dómstóla.

En munurinn er ekki eingöngu sá að annað úrræðið sé á hendi bankanna, en hitt á hendi hins opinbera. Bankarnir hafa a.m.k. hingað til verið með hærri neysluviðmið vegna skuldaðlögunarinnar en umboðsmaður skuldara styðst við, þannig að úrræði bankanna er krefst hærri tekna. Aðeins þeir sem eru með nægilega háar tekjur fá sértæka skuldaaðlögun samþykkta. Fjármálafyrirtækin meðhöndla fólk sem fer í gegnum greiðsluaðlögun hins opinbera eins og glæpamenn. Debet- og kreditkort þeirra eru klippt, bílasamningar eru afturkallaðir og bifreiðar gerðar upptækar.

Hins vegar fara bankarnir mýkri höndum um þá sem fara í gegnum sértæka skuldaaðlögun, alla vega þá fáu sem hafa fengið hana samþykkta. Þeir fá að halda bifreiðum og greiða af bílasamningum, fá að halda greiðslukortum sínum og eru ekki niðurlægðir í verslunum með því að afgreiðslukort klippi debet- eða kreditkort þeirra. Þannig að í raun erum við með tvö kerfi. Greiðsluaðlögun fyrir þá sem hafa lægri tekjur, og lúxus aðlögun fyrir þá sem hafa hærri tekjur. Er þetta í anda norrænnar velferðar og jafnaðarmennsku?

Mörg úrræði í boði, en...

2010-09-26T18:06:00.035Z

Nýlega kynnti ég mér þá möguleika sem fólki í greiðsluerfiðleikum stendur til boða. Stjórnvöld hafa leitt í lög ýmis úrræði og skrifað undir samninga við fjármálastofnanir um önnur. Þessi úrræði hafa hins vegar ekki verið neitt sérstaklega vel kynnt og það tekur satt að segja nokkurn tíma að afla upplýsinga frá hinum ýmsu stofnunum og bönkum um þær leiðir sem eru í boði. Nú eru bráðum tveir mánuðir síðan umboðsmaður skuldara tók við embætti og það hefði kannski einhver búist við því að embættið færi strax af stað með öfluga kynningarherferð á úrræðum fyrir einstaklinga, en enn hefur það ekki gerst.

Í apríl 2009 undirrituðu viðskiptaráðherra og félags- og tryggingamálaráðherra ásamt Íbúðalánasjóði samkomulag við fjármálastofnanir um beitingu greiðsluerfiðleikaúrræða vegna fasteignaveðlána, þar sem fram kemur að "lántakandi geti óskað eftir frestun á greiðslu afborgana, að hluta eða fullu, og vaxta og verðbóta, eftir atvikum, í allt að eitt ár í senn og með möguleika á framlengingu í samtals allt að þrjú ár." Þetta ákvæði ætti að vera mörgum atvinnulausum með fasteignalán til hagsbóta, en í fréttum í ágúst sl. kom fram að 4000 manns hefðu verið atvinnulausir í meira en ár. Auk þeirra hafa margir sem misstu vinnuna aðeins fengið hlutastörf og/eða láglaunastörf í staðinn fyrir fyrra starf, með lítið brot af þeim launum sem þeir höfðu fyrir hrun.

Frumskilyrði fyrir því að fá frestun á afborgunum húsnæðislána eða önnur úrræði samkvæmt samkomulaginu, er að greiðsluerfiðleikarnir stafi af óvæntum tímabundnum erfiðleikum vegna veikinda, slysa, minni atvinnu, atvinnuleysi eða "öðrum ófyrirséðum atvikum". Þetta á auðvitað við um þau fjögur þúsund sem eru langtímaatvinnulaus, auk allra hinna sem hafa farið niður í lækkað starfshlutfall eða lækkað í launum í kjölfar kreppunnar. Þetta hljómar ágætlega og frysting í eitt til þrjú ár ætti að hjálpa mörgum yfir erfiðasta hjalla kreppunnar. Framkvæmdin er hins vegar önnur.

Bankarnir veita fæstir frestun á afborgunum húsnæðislána lengur en í þrjá eða sex mánuði í senn, og yfirleitt er slík frysting ekki veitt lengur en í hálft til eitt ár alls. Ég veit um fólk sem hefur þurft að sækja um frystingu á þriggja mánaða fresti til bankans og aðra sem hafa fengið höfnun á frekari frystingu eftir hálft ár, þrátt fyrir áframhaldandi atvinnuleysi og lágar tekjur. Meira að segja Íbúðalánasjóður er hættur að frysta lán í meira en eitt ár nema í undantekningartilfellum. Þannig að árin þrjú eru í raun bara stafir á blaði, sem gagnast fáum. Þarna er um að ræða breytingu á vinnulagi Íbúðalánasjóðs, sem á árum áður veitti oft frestun á afborgunum lána í tvö eða þrjú ár.

Því miður þýðir lítið að kvarta til félags- og tryggingamálaráðuneytisins eða viðskiptaráðuneytisins, vegna þess að lánastofnanir séu ekki að virða samkomulagið. Samkomulagið virðist ekki vera bindandi, vegna þess að orðalagið "allt að eitt ár í senn" og "allt að þrjú ár" er hæfilega loðið til þess að binda ekki hendur fjármálastofnana. Einnig segir í upphafi textans að: "Samkvæmt samkomulagi þessu skulu lánveitendur fasteignaveðlána leitast við að tryggja lántakendum eftirtalin greiðsluerfiðleikaúrræði..." sem þýðir líka að samkomulagið er í raun háð geðþótta viðkomandi fjármálastofnunar.

Þannig að þetta samkomulag gagnast í raun aðeins þeim sem eru svo heppnir að fá vel launaða vinnu strax aftur, eða í síðasta lagi innan hálfs árs eða árs frá atvinnumissi. Öllum öðrum er ýmist beint í sértæka skuldaaðlögun eða greiðsluaðlögun, vilji þeir forðast gjaldþrot og uppboð á húsnæði sínu. En því miður eru stórir gallar á framkvæmd þeirra úrræða líka, eins og ég mun koma inn á í næstu pistlum.

Farsæl málalok, eða hvað?

2010-07-26T23:26:00.014Z

Mál atvinnulausu konunnar, sem ég skrifaði um á fimmtudaginn, fékk farsælan endi. Dóttir hennar sendi stjórnanda hjá Vinnumálastofnun tölvupóst og fékk svar í dag, þar sem hún var beðin um að hringja í stofnunina. Stjórnandinn sagði í því samtali ætla að athuga málið og hringdi að því loknu í atvinnulausu konuna. Sagði henni að málið yrði að fara fyrir úrskurðarnefnd, en það þyrfti ekki að taka langan tíma. Kannski bara nokkrar vikur. Stjórnandinn gat ekki lofað konunni því að úrskurðað yrði henni í hag, en taldi það þó ekki ólíklegt.

Atvinnulausa konan lét þau orð falla í lok samtalsins að fjölmiðlar væru komnir í málið. Bæði Ríkisútvarpið og Stöð 2 höfðu sýnt áhuga á viðtölum við hana. Stjórnandinn spurði hana hvernig stæði á því að fjölmiðlar vissu af þessu og svaraði konan því til að skrifað hefði verið um mál hennar á netinu, sem sagt á þessu bloggi. Aðeins hálftíma síðar hringdi annar starfsmaður hjá Vinnumálastofnun í atvinnulausu konuna og tjáði henni að hún þyrfti ekki að kæra. Málið væri leyst. Einnig var henni sagt að í framtíðinni gæti Vinnumálastofnun sent henni tölvupóst til þess að boða hana á fundi.

Þetta eru góðar fréttir fyrir atvinnulausu konuna. Hún fær áfram greiddar atvinnuleysisbætur og þarf ekki að leita á náðir sveitarfélagsins. Hins vegar er þetta mál ekkert einsdæmi. Það hef ég séð á öllum þeim fjölda athugasemda og skilaboða sem ég hef fengið bæði hér á blogginu og á Fésbókinni. Til dæmis fékk ég skilaboð frá annarri konu, sem lenti ítrekað í því að fá hótanir um bótasviptingu frá Vinnumálastofnun, vegna bréfa sem henni voru aldrei send. Á endanum var hún sökuð um það af Vinnumálastofnun að hafa neitað starfi, þó að ekkert starf hefði í raun boðist. Þá sendi sú kona harðort bréf til stofnunarinnar og fékk eftir það frið fyrir hótunum um bótasviptingu.

Ég fékk eitt svar við tölvupósti mínum til félags- og tryggingamálanefndar Alþingis í dag. Það var frá Guðbjarti Hannessyni og kann honum bestu þakkir fyrir. Í svarinu sagðist hann ætla að spyrjast fyrir um framkvæmd laganna um atvinnuleysistryggingar í gegnum Félagsmálaráðuneytið, en undir það ráðuneyti heyrir Vinnumálastofnun. Ég vona að þessu máli verði fylgt eftir af fullri alvöru. Það eiga nefnilega ekki allir atvinnuleitendur dætur sem fara í málin fyrir þá, og það eru heldur ekki allir sem treysta sér til þess að skrifa opinberri stofnun harðort bréf. Eflaust eru margir sem láta óréttlætið yfir sig ganga og þeirra vegna þurfum við að breyta framkvæmdinni.

Staðan í dag

2010-07-26T13:26:00.010Z

Það hafa margir lesið frásögnina frá því á fimmtudaginn um atvinnulausu konuna og kerfið. Fjölmiðlar hafa haft samband bæði við mig og fjölskyldu konunnar, og mér skilst að hún verði jafnvel í viðtali hjá Rás 2 í dag. Ég hef einnig sent tölvupóst á félags- og tryggingamálanefnd Alþingis, alls níu manns, þar sem ég vek athygli á þessum vinnubrögðum stofnunar sem heyrir undir málaflokk nefndarinnar.

Svo er spurning hvort að eitthvað af þessu hefur áhrif. Ég fékk skilaboð á Fésbókinni frá mikilli baráttukonu, sem hefur sjálf verið að hjálpa nokkrum einstaklingum í baráttu þeirra við harkaleg vinnubrögð kerfisins. Samkvæmt því sem hún sagði var í tveimur tilfellum var um að ræða læknisvottorð, sem Vinnumálastofnun sagði að hefðu ekki borist. Þó var viðurkennt að vottorðin hefðu getað týnst einhvers staðar í ferlinu. Í a.m.k. öðru tilfellinu fékkst yfirlýsing frá lækni um að hann hefði svo sannarlega skrifað vottorðið á tilsettum tíma. Sú kona sendi skilaboð til þingmanna og talaði við ráðherra vegna fólksins sem hún reyndi að hjálpa, en allt kom fyrir ekki.

Vinnumálastofnun er eflaust að vinna mikið og gott starf að miklu leyti. En það má alls ekki vera svo að minnstu mistök, hvort sem þau eru af hálfu stofnuninnar sjálfrar eða af hálfu atvinnuleitanda, séu ávallt túlkuð atvinnuleitandanum í óhag og fólk þannig svipt lífsviðurværi sínu. Sú óþægilega hugsun gerir vart við sig að þetta sé jafnvel gert til þess að spara og fækka fólki á atvinnuleysisskrá. Miðað við þau skilaboð sem ég hef fengið er þetta mál alls ekki einsdæmi og hjá úrskurðarnefnd atvinnuleysistrygginga og vinnumarkaðsaðgerða má finna dæmi um fleiri en eitt kærumál, þar sem atvinnuleitendur höfðu misst bótarétt vegna þess að boð Vinnumálastofnunar á fund bárust ekki.

Ég hef sjálf unnið sem ríkisstarfsmaður og veit að það er mikið álag á stofnunum eins og Vinnumálastofnun, en það þýðir samt ekki að ekki megi breyta vinnubrögðum eða bæta þau. Til dæmis væri það ekki flókið að senda fólki boð á fundi í ábyrgðarpósti. Einnig væri hægt að senda tölvupósta með beiðni um svar. Þá væri hægt að setja skilaboð á heimsíðu Vinnumálastofnunar, sem fólk getur séð þegar það skráir sig rafrænt í hverjum mánuði. Tæknin er fyrir hendi og Vinnumálastofnun hefur svo sannarlega nýtt sér hana, til dæmis þegar stofnunin hefur verið að koma upp um bótasvik. Vonandi verður þessi umfjöllun til þess að eitthvað breytist.

Atvinnulausa konan og kerfið

2010-07-22T20:51:00.025Z

Kona á sextugsaldri, sem alltaf hefur unnið fyrir sér og gengið vel í sinni starfsgrein, missti vinnuna í kjölfar bankahrunsins. Þetta er kona sem er alin upp við það að standa sína plikt og borga sína skatta og skuldir. Konan er ekki langskólagengin, en hefur lokið sérnámi og var fyrir hrun vel launaður starfskraftur með sérþekkingu í sínu fagi.

Konan sótti kynningarfund og námskeið hjá Vinnumálastofnun. Hún hefur auk þess alltaf stimplað sig samviskusamlega eins og lög gera ráð fyrir og engum úrræðum neitað. Þá hefur hún verið óþreytandi að sækja um vinnu, bæði í sinni starfsgrein og í öðrum greinum. Hún hefur sótt um afgreiðslustörf og ýmis láglaunastörf, en ekki fengið. Konan hefur verið atvinnulaus í meira en ár og er nú aðeins á lágmarksbótum, sem nema um 150 þúsund krónum á mánuði.

Þessi kona er svo heiðarleg að hún tilkynnti nokkurra daga veikindi til Vinnumálastofnunar í fyrra, þó að sú tilkynning yrði til þess að hún tapaði bótum þann tíma sem hún var veik. Atvinnulausir hafa nefnilega engan veikindarétt. Nýlega barst henni bréf frá Vinnumálastofnun, sem hafði reyndar upphaflega farið í póstkassa hjá nágranna hennar. Í bréfinu var konunni var tjáð að bótaréttur hennar félli niður, þar sem hún hefði ekki mætt á fund sem hún var boðuð á hjá Vinnumálastofnun.

Konan kom af fjöllum, þar sem henni hafði ekki borist neitt bréf með boði á fund. Hún býr í fjölbýli í Reykjavík og þar býr önnur kona með sama fornafn og svipað eftirnafn. Nokkuð hafði borið á því að bréf atvinnulausu konunnar færu í póstkassa nágranna, og konan var nokkrum sinnum búin að kvarta við Íslandspóst vegna þessa. Ástandið batnaði svo ekki, þegar afleysingafólk hjá póstinum kom til starfa í sumar. Aldrei kom í ljós hvert upphaflega bréfið fór, en það barst í það minnsta ekki til atvinnulausu konunnar.

Atvinnulausa konan hafði þegar í stað samband við Vinnumálastofnun og eftir samtal við starfsmann stofnunarinnar sendi hún tölvupóst með skýringum, þar sem fram kom að hún hafði aldrei fengið umrætt bréf. Allt kom fyrir ekki. Málið var tekið fyrir á fundi, ekki var tekið tillit til skýringa og niðurstaðan var sú að konan fengi ekki neinar bætur í 40 daga.

Hægt er að kæra þessa niðurstöðu til úrskurðarnefndar atvinnuleysistrygginga, en það ferli getur tekið margar vikur og jafnvel mánuði. Alls óvíst er að úrskurður í kærumáli félli konunni í hag, þrátt fyrir það óréttlæti sem hún hefur verið beitt. Úrskurðir í svipuðum málum, þar sem bréf Vinnumálastofnunar hafa ekki borist fólki, hafa fallið stofnuninni í hag. Það að fá ekki bréf í hendurnar telst nefnilega vera að "hafna þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum" samkvæmt lagaskilningi kerfisins.

Á meðan á þessu stendur er konan tekjulaus. Félagsmála- og tryggingamálaráðuneytið vísar henni á félagsþjónustuna. Hjá þjónustumiðstöð á vegum Reykjavíkurborgar fengust þau svör að konan fengi ekki einu sinni lágmarks fjárhagsaðstoð, sem nú er aðeins rúmar 90 þúsund krónur á mánuði. Vegna þess að hún "stóð sig ekki" gagnvart Vinnumálastofnun, er henni refsað og hún á aðeins rétt á um 50 þúsund krónum. Konan mun ekki geta borgað reikninga og varla eiga fyrir mat, hvað þá öðru.

Er þetta hægt? Allt vegna bréfs sem Vinnumálastofnun hirti ekki um að tryggja að bærist í raun til rétts aðila. Ekki væri óeðlilegt að bréf sem þetta, sem varðar afkomu og tekjur fólks, væru almennt send í ábyrgðarpósti. Einnig eru það óvenju harkaleg viðbrögð að svipta manneskju lífsviðurværi vegna einna mistaka, sem voru ekki einu sinni hennar eigin mistök. Það hefði ekki verið erfitt að boða konuna á annan fund. Svo ekki sé minnst á það viðhorf kerfisins að taka ekki mark á fólki og gera ráð fyrir því að allir séu að ljúga og svíkja.

Er þetta hið nýja Ísland?

Harkan gagnvart atvinnulausum

2010-07-22T19:25:00.003Z

Tæplega fjórtán þúsund manns voru án atvinnu á fyrsta ársfjórðungi þessa árs og þar af höfðu um 2.500 manns verið atvinnulausir í ár eða meira. Fjöldi langtímaatvinnulausra hafði meira en fjórfaldast frá árinu 2009.

Þegar atvinnuleysi var nær óþekkt hér á landi og mikið af störfum í boði, litu sumir atvinnulausa hornauga og töldu þá ýmist svindlara eða letingja sem nenntu ekki að vinna. En nú, þegar svo margir eru atvinnulausir og sannanlega fá störf í boði, mætti ætla að þetta viðhorf hefði breyst. Svo virðist þó ekki vera.

Fljótlega eftir bankahrun fór að bera á aukinni umræðu um bótasvik. Skömmu eftir að núverandi ráðherra félags- og tryggingamála tók við var hann ítrekað í fjölmiðlum að tala um bótasvild og meinta bótasvindlara. Áherslan á þetta var svo mikil að utanaðkomandi hefði getað haldið að hér væru engir raunverulega atvinnulausir, heldur væru aðeins svindlarar á skrá.

Boðið er upp á nafnlausar ábendingar á heimasíðum opinberra stofnana og fagnað í fjölmiðlum, þegar upp kemst um að einhver hafi "svindlað". Minna fer fyrir fréttum um þá sem verða saklausir fyrir ásökunum, eða lenda óvart upp á kant við ómanneskjulegt regluverk þessara stofnana.

Vissulega er rétt að koma í veg fyrir að þeir, sem ekki eiga rétt á bótum hins opinbera, þiggi þær engu að síður. En lausnin er ekki að koma fram við alla atvinnulausa sem glæpamenn. Lausnin er ekki að setja svo ósveigjanlegar og ómanneskjulegar reglur, að fólk sem er sannanlega atvinnulaust og í atvinnuleit fái samt ekki bætur. Ég er með ákveðin dæmi í huga, sem sum verða eflaust birt hér á blogginu.

Harkan á hinu nýja Íslandi

2010-07-22T16:14:00.007Z

Frá því að íslenska bankakerfið hrundi fyrir tæpum tveimur árum hefur ýmsum verið tíðrætt um hið nýja Ísland, sem átti víst að rísa úr rústunum. Gott ef ekki átti að koma hér nýtt lýðveldi, byggt á opinni umræðu, gegnsæi, heiðarleika og beinni þátttöku almennings. Peningar áttu ekki lengur að vera hreyfiafl alls og manneskjur áttu að verða æðri markaðnum og kerfinu.

Reyndin hefur verið önnur. Peningar skipta sjaldan eins miklu máli eins og þegar lítið er af þeim, og það eru margir í okkar samfélagi í dag sem eiga varla fyrir nauðþurftum. Atvinnuleysið, sem lengi var í kringum eitt prósent, hefur frá því í febrúar 2009 verið nokkuð stöðugt í kringum 8-9% og fór niður í 7,6% nú í síðasta mánuði. Þessar tölur segja kannski ekki mikið, en í júní voru nærri 14 þúsund manns skráðir atvinnulausir á Íslandi og á bak við þennan hóp eru auðvitað mun fleiri, sem eru makar, börn og aðrir aðstandendur atvinnulausra.

Íslenskar atvinnuleysisbætur eru mun lægri en tíðkast víðast hvar á Norðurlöndunum og virðist kerfið allt miða við tímabundið atvinnuleysi. Fyrstu þrjá mánuðina eru bæturnar tekjutengdar, en eru þó að hámarki liðlega 200 þúsund krónur, og eftir þessa þrjá mánuði eru bæturnar aðeins 150 þúsund krónur á mánuði fyrir skatt. Það segir sig sjálft að það er ekki auðvelt að draga fram lífið á 150 þúsund krónum á mánuði, þegar algeng húsaleiga á lítilli íbúð á höfuðborgarsvæðinu er 100 þúsund krónur á mánuði eða meira. Þar fyrir utan eru margir atvinnulausir með húsnæðislán, bílalán og aðrar skuldbindingar í samræmi við þau laun sem þeir höfðu áður.

Í orði kveðnu eru til ýmis úrræði fyrir atvinnulausa og til dæmis eiga þeir að geta fengið svokallaða frystingu á húsnæðislán, eða frestun á afborgunum. Á síðasta ári undirrituðu fjármálafyrirtækin samning við félagsmálaráðuneytið og viðskiptaráðuneytið, þar sem fram kom að þau myndu leitast við að veita sömu úrræði í greiðsluerfiðleikum og Íbúðalánasjóður. Í raun fara alls ekki allar fjármálastofnanir eftir þessu samkomulagi og ganga fram af fáheyrðri hörku gegn atvinnulausu fólki og öðrum sem eiga í greiðsluerfiðleikum. Vinnumálastofnun beitir líka hörku í samskiptum sínum við atvinnulausa og virðist tilgangurinn oft vera sá að koma sem flestum af atvinnuleysisbótum yfir á sveitarfélögin.

Ég hef ekki skrifað á þetta blogg síðan í vor, en mig langar að nota næstu daga til þess að skrifa nokkrar frásagnir fólks sem hefur reynt á eigin skinni þá hörku sem kerfið og markaðurinn beita gegn illa stöddu fólki á hinu nýja Íslandi. Þetta eru raunveruleg dæmi um raunverulegt fólk. Einnig þigg ég með þökkum ábendingar um sambærileg dæmi frá lesendum, ef einhverjir eru.

Konur sem sitja heima

2010-03-06T21:24:00.005Z

Í dag var ég heimasæta. Eins og flestir Íslendingar vita, fór fyrsta þjóðaratkvæðagreiðslan frá stofnun lýðveldisins einmitt fram í dag. Kosið var um breytingu á lögum um ríkisábyrgð vegna Icesave.

Hingað til hef ég samviskusamlega kosið í öllum kosningum til alþingis og sveitarstjórna, allt frá því að ég hafði aldur til. Eitt árið fékk ég meira að segja leyfi í vinnunni og undanþágu frá öryggisreglum til að taka rútu frá Jerúsalem til Tel Aviv, í þeim tilgangi að greiða atkvæði hjá íslenska konsúlnum þar í borg. Ég var eini Íslendingurinn sem kaus þar þann daginn og starfsmaður konsúlsins sagði að ég hlyti að vera afar samviskusamur borgari, fyrst ég lagði allt þetta á mig.

En í dag sat ég heima. Ég taldi þessar kosningar vera tilgangslausar. Ekki var hægt að segja já við samningi, þegar betra tilboð hefur verið lagt fram. Ekki var heldur hægt að segja nei, þar sem stuðningsmenn neitunar hafa til skiptis túlkað hana sem vantraustsyfirlýsingu á fjármálaráðherra, vantraustsyfirlýsingu á ríkisstjórnina, afneitun á allri ábyrgð Íslands og jafnvel ávísun á brottrekstur Alþjóða gjaldeyrissjóðsins úr landi.

Ég er ekki sammála neinu af þessu, þannig að það eina sem kom til greina var að skila auðu. Lengi vel var ég að hugsa um að mæta á kjörstað til að skila auðu en því meira sem ég hugsaði, því tilgangslausara fannst mér að mæta á kjörstað. Ég er í prinsippinu á móti málskotsrétti forseta og finnst það bæði ólýðræðislegt og gamaldags að einn maður geti að eigin geðþótta ákveðið hvort að hann skrifar undir lög, sem lýðræðislega kjörinn meirihluti Alþingis hefur samþykkt.

Þannig að þá var eini kosturinn að sitja heima. Ég efast ekki um að lögin verði felld og ég efast heldur ekki um að lýðskrumarar stjórnarandstöðunnar munu túlka niðurstöðuna sér í vil, líka þeir sem alls ekki vilja semja um Icesave. En ég get alla vega verið ánægð með það að hafa ekki tekið þátt í vitleysunni.

Annállinn

2010-01-01T17:28:00.015Z

Árið 2009 var svo sannarlega viðburðaríkt hjá okkur Íslendingum. Ríkisstjórnin féll, vinstri flokkarnir unnu kosningasigur, fyrsta konan varð forsætisráðherra og menn rifust um Icesave mánuðum saman. Árið okkar voffilíusar var kannski ekki eins skrautlegt, en þó dró til einhverra tíðinda.

Snemma árs fór ég í boðsferð til Noregs til þess að tala um íslenska fæðingarorlofið. Eflaust voru það síðustu forvöð til þess að monta sig af íslenska orlofinu, þar sem búið er að skera niður greiðslur í þriðja sinn og flotta fæðingarorlofið okkar eiginlega orðið að hálfgerðum láglaunabótum.

Ég var líka svo heppin að ná að kíkja örstutt til Parísar í síðustu ferðinni minni til Strassborgar sl. vetur og hitta hina óviðjafnanlegu Parísardömu aftur, áður en þær ferðir voru endanlega lagðar af í sparnaðarskyni. Ekki fór ég neitt út fyrir landsssteinana sl. sumar og reikna ekki með neinum utanlandsferðum næstu árin.

Í sumar fluttum við voffilíus síðan frá hjara veraldar eftir tveggja og hálfs árs dvöl þar. Að loknu sumarfríi hóf ég störf á nýjum vinnustað sunnan heiða. Við erum bæði ánægð með að vera komin aftur á heimaslóðir, þó að nokkrir góðir kunningjar og nágrannar hafi orðið eftir fyrir norðan.

Á árinu 2010 flytjum við svo aftur í litlu íbúðina með garðinum, sem er tilhlökkunarefni. Allt er óvíst með atvinnumálin, þar sem ég er í tímabundnu starfi. Ég er með ýmis áform og markmið sem nást vonandi á árinu, en það kemur í ljós um næstu áramót hvort ég hef frá einhverju að segja. Meginmarkmiðið er samt að lifa af kreppuna og ég vona að okkur öllum takist það.

Gleðilegt ár og megi draumar og vonir rætast á árinu 2010!

Listinn 2009

2009-11-07T21:32:00.005Z

Tíminn líður hratt og allt í einu er þessi tími kominn aftur. Afmæli, jól og allur sá pakki. Reyndar verður nóvember mjög menningarlegur hjá mér, því ætlunin er að fara á Ástardrykkinn í Óperunni, Brennuvargana í Þjóðleikhúsinu og óperubíó, allt í sama mánuðinum. En þrátt fyrir menningargnótt er líka gaman að fá pakka.

Í fyrra vildi ég m.a. fá sjónvarpsskáp úr eik, ferðaheilsukodda og bækur, en allt þetta fékk ég í jólagjöf. Já, og Davíð fór úr Seðlabankanum. Annað varð að bíða betri tíma. Kannski er sá tími kominn núna.

Hér kemur óskalistinn fyrir 2009

Fyrst eru það draumórarnir:

1. Sólarlandaferð til Tenerife eða einhvers álíka staðar.
2. Stofuborð úr eik. Sá eitt flott í Ikea og annað í Ego dekor.
3. Borðstofuborð úr eik og leðurstólar. Seldi gamla settið á Akureyri.
4. Ferð til Parísar og ekki væri verra ef einhver góð hljómsveit væri að spila.
5. Nú stendur til að ég flytji aftur í íbúðina mína á næsta ári og parket er enn á listanum.
6. Samfylkinguna í meirihluta í borginni og í bæjarstjórn Kópavogs næsta vor.
7. Fallegan og stóran pall við íbúðina með garðinum.
8. Rykuguvélmenni og skúringavélmenni líka.
9. Ísland í ESB.
10. Frið á jörð.

Svo er það sæmilega raunhæfi listinn:

11. Bækur, bækur, bækur og fleiri bækur.
12. Loðfóðraðir leðurhanskar. Já, mig vantar þá enn.
13. Dúnsokkar eru enn ofarlega á lista og nú fást ódýrir í Ikea.
14. Millenium myndirnar eða annað skemmtilegt á DVD.
15. Gjafabréf á snyrtistofu eða í nudd, t.d Mecca Spa.
16. Flass á Canon myndavélina.
17. Eyrnalokkar og hálsmen.
18. Prentari/fjölnotatæki.
19. Snyrti- og baðvörur.
20. Goggi.

Konur sem hata banka

2009-08-05T00:21:00.013Z

Bankanum þínum er sama um þig. Þessi setning var til á bolum undir lok gróðærisins. Mér fannst hún samt ekki ganga nógu langt og fékk mér því aldrei svona bol. "Ég hata bankann minn" hefði verið betri lýsing á mínum tilfinningum.

Ég hef samt ekki alltaf hatað banka. Þegar ég var lítil átti ég reikning í Útvegsbankanum. Ég man ekkert mikið eftir honum, nema að mér fannst merkið nokkuð flott og gaman að leggja inn aurana úr bauknum. Sá banki varð illa úti vegna viðskipta sinna við fyrirtæki að nafni Hafskip og enduðu nokkrir bankastjórar, bankaráðsmenn og aðstoðarbankastjóri Útvegsbankans fyrir dómi, ásamt Björgólfi nokkrum sem var einmitt forstjóri téðs fyrirtækis. Útvegsbankinn endaði síðan ævi sína sem hluti af Íslandsbanka.

Næsti bankinn "minn" var Búnaðarbankinn. Ég átti lengi vel reikning þar, en neyddist svo til að skipta yfir í Landsbankann þegar ég hóf störf hjá vinnuveitanda sem borgaði einungis laun starfsmanna til þess banka. Mörgum þætti það eflaust lítið frelsi í dag að neyða starfsmenn til viðskipta við ákveðinn banka, en þetta var þó stundað. Vinnuveitandinn umræddi var tengdur Sjálfstæðisflokknum og Landsbankinn var þeirra banki. Þegar ég fór í háskólanám í Bandaríkjunum neitaði blessaður Sjálfstæðisbankinn mér um yfirdrátt. Ég sór þess dýran eið að skipta aldrei framar við Landsbankann og hef staðið við það.

Í örvæntingu minni fór ég til Búnaðarbankans, þar sem ég átti enn gömlu sparisjóðsbókina mína. Þar fékk ég námsmannayfirdrátt gegn því að flytja öll viðskipti mín þangað. Síðan hef ég verið dyggur viðskiptavinur Búnaðarbankans, sem breyttist í KB banka og loks í Kaupþing, nú Nýja Kaupþing. Samviskusamlega hef ég árum saman borgað vexti af yfirdrætti, lagt inn laun og sparað af veikum mætti. Lengi vel var ég ánægð með þjónustu bankans, en smám saman minnkaði ánægjan. Ég skoðaði nokkra sparisjóði, sem hlutafélagavæddust hver af öðrum, sameinuðust og urðu minna aðlaðandi sem valkostir.

Nú er þetta allt meira og minna farið á hausinn, SPRON runnið inn í Kaupþing, Sparisjóður Kópavogs varð að BYR og síðasta hálmstráið hvarf í fyrra, þegar Sparisjóður Norðlendinga fór einnig inn í hlutafélagahítina. Því sit ég enn föst hjá bankanum sem ég hata. Kannski það sé kominn tími á nýjan bol: "Kaupþing - hér sit ég og get ekki annað."

Búslóðin kvödd

2009-07-07T19:49:00.007Z

Þegar ég keypti mína fyrstu íbúð, sem var pínulítil tveggja herbergja íbúð í blokk, byrjaði ég á því að kaupa sófasett og borð. Sófasettið var úr Ikea og eftir að hafa farið í margar búðir endaði ég með því að kaupa rándýrt glerborð í Exó. Næsta íbúð var þriggja herbergja og í henni var stærri stofa, svo ég keypti hillusamstæðu, borðstofuborð og stóla.

Sófasettinu var skipt út fyrir ljósan sófa og lötustelpustól árið 2006, en áður hafði ég skipt út rúminu fyrir amerískt drottningarrúm. Þessa búslóð dró ég með mér hingað norður fyrir tveimur og hálfu ári. En núna er ég að flytja aftur suður og alls óvíst hvað ég fer að gera eða hvert ég flyt, þannig að meirihlutinn af mínu dóti fer í geymslu til að byrja með.

Til að spara flutnings- og geymslukostnað auglýsti ég hluta búslóðarinnar á netinu og í dag seldi ég bæði borðin. Þar með er ég búin að losa mig vill öll húsgögnin sem ég átti í upphafi, þegar ég gerðist fyrst fasteignaeigandi. Vonandi tekst mér þó að hanga á íbúðinni í kreppunni.

Hvað gerir þú?

2009-07-05T19:51:00.000Z

Við vegum og metum fólk miskunnarlaust eftir því hvað það gerir og hversu farsælt við teljum það vera. Viðmið okkar geta verið mismunandi, en ég held að flestir geri sig seka um þetta á einhvern hátt. Ég held að það sé misskilningur að lífsgæðakapphlaup síðustu ára hafi snúist um græðgi, alla vega ekki hjá þorra almennings. Flestir voru í leiknum sem enskumælandi kalla "keeping up with the Joneses" - meðvitað eða ómeðvitað. Þegar allir og bróðir þeirra kaupa stærri íbúð, flott föt, jeppa og fellihýsi, þarf sterk bein til að vera sú eina í gömlum fötum og lítilli blokkaríbúð með gamlan fólksbíl og kúlutjald.

Ég hef alveg fundið fyrir því að mismunandi störf sem ég hef gegnt skapa mismunandi viðbrögð hjá fólki. Þegar ég var blaðamaður fékk ég frekar jákvæð viðbrögð. Fólki fannst það greinilega spennandi starf, þó að það væri oft illa launað. Þegar ég svaraði því til að ég væri blaðamaður, kom oft svarið: Já, er það ekki skemmtilegt? Viðbrögðin fóru samt svolítið eftir því hjá hvaða blaði ég var að vinna. Önnur störf vöktu önnur viðbrögð og misjákvæð. Samt var manneskjan sem vann þau alltaf sú sama.

Nú eru margir atvinnulausir á Íslandi og fer varla fækkandi á næstunni. Hvernig eru viðbrögðin þegar svarið er: Ég er atvinnulaus? Eru þau jákvæð eða neikvæð? En ef svarið er: Ég er atvinnulaus og bý hjá foreldrum mínum? Eða: Ég er öryrki. Er viðkomandi þá "lúser"? Er hann eða hún stimplaður sem letingi eða mögulegur bótasvindlari? Telst bótaþeginn áhugaverður viðmælandi í samkvæmi eða góður fengur á makamarkaði? Myndbandið hér að ofan sá ég hjá Andrési. Ég mæli með því að fólk horfi á það til enda.

Gjör rétt, þol ei órétt

2009-07-03T06:24:00.013Z

Fyrir fleiri árum en ég kæri mig um að muna, fékk ég styrk til að stunda nám í bandarískum blaðamannaháskóla. Mér er það minnisstætt að þegar við nýnemarnir vorum spurðir í einum af fyrstu tímunum hvert við stefndum eftir námið, nefndu langflestir sjónvarpið. Margir vildu verða fréttaþulir eða spjallþáttastjórnendur. Ég var ein af fáum sem nefndi prentmiðla. Sá mig aldrei fyrir mér í sjónvarpi, enda hef ég aldrei unnið þar.

Þó að ég lyki námi með B.S. í blaðamennsku, tók ég einn kúrs í almannatengslum. Ég man enn hvernig kennarinn kynnti fyrir okkur fjölmiðlatengslin. Þau hafa lengi haft slæmt orð á sér og í tímunum skoðuðum við nýleg hneykslismál á borð við Exxon Valdez slysið og Hill & Knowlton lygarnar skömmu fyrir Persaflóastríðið. Þar virtust menn hafa það að leiðarljósi að almannatengsl snerust um það að þegja, ljúga eða hagræða sannleikanum.

Kennarinn sagði okkur að hans sýn á almannatengslin væri sú að þau ættu að vera boðberi sannleikans, rétt eins og blaðamennskan. Blaðafulltrúi eða starfsmaður í kynningardeild stofnunar, félagasamtaka eða fyrirtækis á borð við banka, ætti að hafa þrjú atriði í huga í öllu sínu starfi: "First do the right thing, then publicize it, if it's appropriate." Einfalt, ekki satt? Fyrst að breyta rétt. Ekki nota almannatengslin til að ljúga, breiða yfir eða afbaka sannleikann.

Ég starfaði við almannatengsl samfellt í um fimm ár eftir að ég lauk prófi í blaðamannaskólanum, og ég reyndi að hafa þennan einfalda sannleika að leiðarljósi í mínum störfum. Ég segi ekki að það hafi alltaf tekist, en ég gerði mitt besta. Af hverju er ég að rifja upp þennan bút úr sagnfræði síðustu aldar? Jú, ég las Icesave bréf Landsbankans á síðunni hennar Helgu Völu. Sé það ófalsað vekur það upp ýmsar spurningar. Ætli þeir sem skrifuðu það bréf hafi gert sitt besta? Ég leyfi hverjum að dæma fyrir sig.

Ferðasumarið

2009-06-07T16:08:00.006Z

Um síðustu helgi hélt ég upp á bensínhækkunina með því að aka sirka 1000 kílómetra um landið. Fyrst fór ég suður á bóginn og hitti þar fyrir systur, sem var með dóttur sína í borgarferð. Þaðan fór ég austur í sumarhöllina, þar sem við tók þökuburður og önnur landbúnaðarstörf. Voffilíus var afskaplega stilltur á leiðinni í sínu ferðabúri og lét ekkert í sér heyra. Hann var alsæll í sumarlandinu, hljóp þar um allar koppagrundir og lék sér við tíkina úr næsta bústað.

Á leiðinni norður aftur stoppuðum við í hinum nýja Staðarskála, sem er nú undir merkjum N1. Ósköp fannst mér hann kuldalegur, hvímálaður, flísalagður og lýstur með flúrljósum eins og risastórt spítalaeldhús. Þá var litli skálinn á Brú ólíkt huggulegri. Ég fékk þurran og frekar vondan hamborgara í skálanum, en voffilíus var nokkuð kátur með sína grilluðu pylsu.

Við tókum einn aukarúnt í Svartárdalnum eftir að hafa ekið löturhægt fram hjá Blönduósi og nærsveitum. Svartárdalurinn er enn með malarvegi og þar ganga hross og kindur lausar við veginn. Að sumu leyti er það eins og að fara nokkra áratugi aftur í tímann að aka um dalinn. Merkilegt hvernig hægt er að bera taugar til staðar sem maður hefur aldrei búið á. En þannig er það samt.

Íslenska efnahagsundrið fyrir byrjendur

2009-04-03T18:30:00.001Z

Styrkir til menningarstarfsemi

2009-03-13T18:40:00.007Z

Vill ekki einhver styrkja fátæka ríkisstarfsmenn með hækkandi húsnæðislán um eins og 50 þúsund krónur á mann, til þess að njóta menningar og lista í Bretaveldi? Nánar tiltekið til þess að kynna sér írska tónlist, sennilega á vellli þeim sem Wembley mun heita. Við hefðum sótt um samfélagsstyrki Baugs eða Glitnis, nema að fyrrnefnda fyrirtækið er gjaldþrota og það síðara ekki lengur til. Nú, Árni Matt er víst búinn að úthluta öllum styrkjum síns gamla ráðuneytis fyrir árið og einhvern veginn grunar okkur að það sama eigi við um hin ráðuneytin. Þannig að ef það er einhver sem tapaði ekki öllu í bankahruninu og veit ekki hvað hann eða hún á að gera við aurana, þá endilega sendið okkur skilaboð hér fyrir neðan.

Draumórar

2009-03-10T12:30:00.005Z

Sökum kreppu og almennrar óvissu í efnahagsmálum var ég búin að ákveða að fara ekkert til útlanda í ár, nema í vinnuferðir. Vinnuferðunum hefur líka fækkað verulega og óvíst að þær verði fleiri í ár. Að vísu fæ ég alveg hnút í magann við þá tilhugsun að þurfa að vera heilt ár hér á klakanum án þess að fara neitt. Eflaust er það svipuð tilfinning og sumar konur fá við þá tilhugsun að fá aldrei framar að kaupa sér nýja skó. Mér finnst beinlínis lífsnauðsynlegt að sleppa burt af skerinu reglulega, svona upp á andlega heilsu að gera.

Í gærkvöldi var ég að spjalla við forstöðumanninn í áhættusama starfinu og þá kom til tals sú staðreynd að U2 væru að spila í Gautaborg í lok júlí. Ég var einmitt að hugsa um það um daginn að það væru þrjár hljómsveitir sem ég væri til í að borga talsvert fyrir að sjá á tónleikum, en það eru Green Day, U2 og Rolling Stones, þó að það fari reyndar að vera of seint með þá síðastnefndu. Verðið á miðanum var innan við 10 þúsund íslenskar krónur, sem er ekkert óyfirstíganlegt. Verð á hóteli í 2-3 nætur var sömuleiðis engin sérstök hindrun. Það var hægt að vera á fínu Scandic hóteli þrjár nætur fyrir 15 þúsund krónur á mann.

En þá var komið að fluginu. Það var sama hvað við reyndum, það var ekki hægt að finna neitt flug fram og til baka til Skandinavíu fyrir minna en 40 þúsund krónur. Ódýrasta flug flugfélaganna er í kringum 30 þúsund krónur báðar leiðir og svo bætast ofan á það flugvallarskattar. Fyrir stuttu síðan voru sömu ferðir helmingi ódýrari. Þetta eru átthagafjötrar í lagi.

Lífið á túndrunni

2009-03-07T22:06:00.007Z

Lífið hér á hjaranum hefur gengið sinn vanagang að mestu undanfarnar vikur, og það þó að Vanity Fair tímaritið segi Ísland vera gjaldþrota og íbúana hressilega skyldleikaræktaða. Við voffilíus erum þó orðin ansi leið á snjónum, sem hefur varla haggast frá því um jólin. Kannski er það samt bara ég sem er leið, þar sem litli heimskautahundurinn er alltaf jafn duglegur í gönguferðunum. Ég reyndi þó að hressa aðeins upp á tilveruna fyrir hálfum mánuði, þegar ég ákvað að taka þátt í prófkjöri. Ég vissi auðvitað sem var, að sem AA (aðfluttur Akureyringur) og SAS (sérfræðingur að sunnan) með ekkert kosningabandalag við neinn ætti ég sennilega ekki mikla möguleika. Ég ákvað samt að láta slag standa, svona einu sinni á ævinni. Ég fór líka að moggablogga og hver veit nema ég haldi því áfram, þar sem ég fæ þar ákveðna útrás fyrir mínar pólitísku frústrasjónir og nördalegan áhuga á hagfræði. Prófkjörinu lauk í dag og árangurinn var satt að segja ekki beysinn. En á móti hef ég endurheimt frelsið til þess að segja það sem mér dettur í hug, þegar mér dettur það í hug. Það er mikils virði.

Ein, stór hamingjusöm fjölskylda?

2009-02-18T23:50:00.001Z

Ég veit ekki hvort að barflugurnar í 101 Reykjavík eru endilega bestu heimildarmennirnir...

Þjóðarsál

2009-02-06T20:13:00.008Z

Játningarnar sem Parísardaman vildi sjá verða að bíða enn um sinn. Undanfarið hef ég nokkuð verið að spá í þjóðarsál og allt sem henni fylgir. Kannski er það mín leið til þess að reyna að átta mig á séríslensku kreppunni og þeirri heimsmynd sem hún byggir á. Við forstöðumaðurinn, sem bjó um árabil í Noregi, höfum til dæmis krufið norskan þjóðarkarakter í ófáum samtölum og borið hann saman við þann íslenska. Í vikunni fékk ég tækifæri til að kynnast uppáhaldslandi þeirra fjármálaráðherra í návígi þar sem ég hélt stutt erindi á ráðstefnu í Osló. Eftir fundinn fór ég út að borða með norskum skipuleggjendum ásamt sænskum fyrirlesara og þar fékk ég smá útrás fyrir þetta nördalega áhugamál mitt, á milli þess sem ég sat fyrir svörum varðandi íslensku kreppuna sem norskir fjölmiðlar fylgjast með af áhuga. Hér í landi Parísar heyrðist mér fólk hins vegar vera lítið upptekið af kreppunni, enda virðist hún ekki vera komin hingað. Alla vega ekki enn...

Milljóna virði

2009-01-25T19:42:00.002Z

Fór að sjá þessa mynd á föstudaginn. Get hikstalaust mælt með henni, enda er hún margfalt skemmtilegri heldur en endalaust mótmælagarg, blaðamannafundir ráðamanna og önnur leiðindi sem tröllríða öllu þessa dagana.

Föstudagur

2009-01-23T10:19:00.002Z

Það bjargast ekki neitt, það ferst, það ferst.
Það fellur um sjálft sig og er ei lengur.
Svo marklaust er líf þitt og lítill fengur,
og loks er eins og ekkert hafi gerst.

Af gleri strokið gamalt ryk og hjóm
er gleði þín og hryggð í rúmi og tíma.
Það andlit sem þú berð, er gagnsæ gríma,
og gegnum hana sér í auðn og tóm.

Jólasnjórinn

2009-01-13T20:20:00.003Z

Ég er enn í afneitun og hef því ekki tekið niður jólaskrautið. Reyndar skreytti ég ekki mikið, þar sem ég var ekki heima um jólin, en ég setti þó upp nokkur ljós og jólatré. Þrettándanum var frestað hér á hjaranum fram á föstudag í síðustu viku og því tóku fáir af nágrönnum mínum niður jólaljósin fyrr en um helgina. Mörg ljósin lýsa enn og ekki veitir af í skammdeginu. Þó að ég hefi eytt sjálfum jólunum í sunnlenskum hita og rigningu lét jólasnjórinn sjá sig hér norðan heiða fyrir jól og nú er hann kominn aftur, enda ennþá jól hjá mér. Ég þurfti að sópa snjó af bílnum mínum í gær og í dag var stéttin mokuð svo að sorphirðufólkið kæmist að. Snjór er fallegur en eins og flest er hann góður í hófi. Ég væri alveg sátt ef hann færi í næstu viku og kæmi ekki aftur.

Áramótaspár

2009-01-03T19:20:00.014Z

Völvur, nornir og spámenn eru aldrei vinsælli en um áramótin, jafnvel þó að spár þeirra standist ekki alltaf. Til dæmis spáði völva Vikunnar því fyrir rúmu ári að skipt yrði um ríkisstjórn á árinu 2008, en ekki gekk það eftir. Sama völva er þó ekki af baki dottin og spáir stjórnarslitum í ár. Væntanlega getur hún haldið áfram að spá sama hlutnum ár eftir ár og á endanum hefur hún eflaust rétt fyrir sér. Ég gerði afar vísindalega samanburðarrannsókn á þremur áramótaspám íslensku blaðanna og miðað við helstu niðurstöður er ljóst að einhver þeirra hlýtur að hafa rétt fyrir sér, að minnsta kosti að einhverju leyti:

Náttúran
Engar náttúruhamfarir - Galdranorn Séð og heyrt
Gos nálægt Vatnajökli og Suðurlandsskjálfti - Völva Vikunnar
Eldur norðan Vatnajökuls, túristagos í Heklu og lítil snjóflóð á Vestfjörðum - Völva DV

Kosningar
Kosningar í vor og Steingrímur Joð verður forsætisráðherra í stjórn S og VG - DV
Kosningar í ár og vinstri stjórn, Samfylking og VG tekur við - VV
Ríkisstjórnin heldur velli - SH

Leiðtogar
Geir Haarde dregur sig í hlé, Þorgerður Katrín og Bjarni Ben. taka við - VV
Geir Haarde heldur áfram, en Ingibjörg Sólrún hættir, Össur tekur við - DV
Ólafur Ragnar forseti segir af sér - SH

Afsagnir
Einhverjir segja af sér í kringum stjórnarflokkana - SH
Árni Mathiesen, Björgvin G. Sigurðsson og Þorgerður Katrín hverfa úr ríkisstjórn - DV

Framsókn
Ungur maður tengdur presti verður formaður, Framsókn fær 1-2 þingmenn - VV
Framsóknarflokkurinn undir stjórn Páls Magnússonar geldur afhroð í kosningum - DV

Ný framboð
Hörður Torfa, Gunnar Sig. og Kolfinna bjóða fram en komast ekki á þing - DV
Nýr stjórnmálaflokkur verður stofnaður, Jón Baldvin kemur að - SH
Framboð Sturlu bílstjóra er bóla - VV

Evrópusambandið og evran
VG verða sveigjanlegri í sambandi við ESB aðild, förum ekki í viðræður á árinu - VV
Steingrímur Joð gefur eftir andstöðu við ESB gegn því að fá forsætisráðherrastól - DV
Verðum að skoða málin betur varðandi evruna - SH (þetta er nú eiginlega ekki spá)

Davíð
Seðlabankastjórar verða reknir, Davíð tekur þátt í nýjum stjórnmálaflokki gegn ESB - DV
Uppstokkun í Seðlabanka og Fjármálaeftirlitinu, fagmenn koma að stjórn - VV
Davíð heldur velli hvort sem hann fer úr Seðlabankanum eða ekki - SH

Kreppan
Birtir til í efnahagslífinu í vor, dregur úr atvinnuleysi og jafnvægi komið í júní - SH
Þungbærasta ár sem Íslendingar hafa lifað á lýðveldistímanum, verra en við héldum - DV
Sjáum verðbólguna hjaðna, meiri stöðugleiki kemst á - VV

Árið

2008-12-31T23:45:00.003Z

Óska öllum lesendum og öðrum gleðilegs árs. Megi næsta ár verða betra en spáð er.

Letiblogg

2008-12-21T19:17:00.004Z

Ég heyrði í ágætri blaðakonu nú fyrir helgina, sem ásakaði mig um það að vera letibloggari. Það er alveg rétt hjá henni að ég hef ekki bloggað oft undanfarið, en það er ekki endilega vegna leti. Bloggleysið er frekar vegna þess að ég veit ekki um hvað ég ætti helst að skrifa. Ísland er að vissu leyti á hliðinni, en ég er ekki á kafi í mótmælaöldunni í þjóðfélaginu og lifi fremur tíðindalitlu lífi hér norðan heiða. Ég get samt alveg haldið áfram að blogga um búskap okkar voffilíusar í fásinninu, ef svo ólíklega vildi til að einhver nennti að lesa.

Listinn 2008

2008-11-30T21:29:00.004Z

Já, þá er þessi árstími kominn aftur. Listinn er aðeins síðar á ferðinni núna en það er vegna þess að ég var á ferðalagi á sjálfu afmælinu mínu. Nú er auðvitað kreppa og bannað að láta sig langa í nokkurn skapaðan hlut, en ég ætla samt að setja nokkra hluti á listann. Á meðal þess sem ég óskaði mér í fyrra var myndavélartaska, bækur, náttbuxur og fjólublátt rúmteppi og þetta fékk ég allt í jólagjöf. Ég keypti mér svo sjálf loðhúfu með eyrum og Buffy þætti á DVD. Já, og ég skellti mér til Parísar á afmælinu mínu í fyrra.

Hér kemur óskalistinn fyrir 2008:

Fyrst eru það draumórarnir:

1. Borðstofuborð og stóla úr eik.
2. Stofuborð út eik. Smá þema hér.
3. Ryksuguvélmenni. Einhvern daginn...
4. Parket á sætu íbúðina með garðinum.
5. Leið til að flytja aftur í íbúðina með garðinum.
6. Samfylkinguna í hreinan meirihluta.
7. Ferð til Íran, Jórdaníu og Jemen.
8. Davíð úr Seðlabankanum.
9. Ísland í ESB strax.
10. Frið á jörð.

Svo það sem er aðeins raunhæfara:

11. Fyrstu seríuna af Grey's anatomy á DVD.
12. Dúnsokka. Ég bý á hjara veraldar. Mér er alltaf kalt.
13. Sjónvarpsskenk úr eik. Ég er reyndar búin að fá hann nú þegar. Jei!
14. Loðfóðraða leðurhanska. Ég er búin að týna einu og hálfu pari í vetur.
15. Bækur, bækur, bækur. Allt nema Arnald, því ég keypti hann í Fríhöfninni.
16. Ferðaheilsukodda. Nauðsynlegt fyrir allar vinnuferðirnar.
17. Skókassann með Sex and the city þáttunum.
18. Eynalokka, hárskraut og svoleiðis dót.
19. Nýja ferðatösku í miðstærð.
20. Flass fyrir myndavélina.

Loksins

2008-11-13T23:02:00.003Z

Þetta er góð byrjun.

Kúba norðursins

2008-11-13T22:15:00.010Z

Eins og ég hef áður skrifað um átti ég til skamms tíma breskt kreditkort. Um síðustu mánaðarmót ætlaði ég að greiða upp það litla sem ég skuldaði á kortinu, þannig að það væri úr sögunni. Auðvitað var búið að loka fyrir öll erlend viðskipti í heimabankanum vegna gjaldeyrisskömmtunar, svo að ég þurfti að eyða hálfum matartímanum mínum í að heimsækja útibú nýja ríkisbankans hér á hjara veraldar. Þar fékk ég náðarsamlegast að fylla út eyðublað, sem síðan fór til Seðlabankans. Í vikunni fékk ég loks tilkynningu þar sem símgreiðsla var staðfest. Ég hringdi því í Bretana í gær og athugaði hvort að greiðslan væri komin. Hún var enn á leiðinni og í þokkabót var mér tilkynnt að ég hefði verið sektuð um 12 pund fyrir að hafa greitt of seint. Ég reyndi að útskýra stöðuna varðandi ríkisvæðingu íslensku bankanna og langan afgreiðslutíma Seðlabankans, en allt kom fyrir ekki. Það er ekki "stefna bankans" að fella slík gjöld niður. Þannig að ég verð að fara í gegnum annað svona umsóknarferli til að borga þessa fjárans sekt. Ég fann að ég var alveg að missa mig í þessu símtali, þannig að ég lagði á áður en það yrði uppspretta æsifréttafyrirsagna á borð við: "Óðir Íslendingar hóta breskum bönkum." En ég mun alla vega ekki gráta ef konunglegi skoski bankinn fer á hausinn. Ó, nei.

Íslenska sápuóperan

2008-11-10T23:35:00.005Z

Ég gæti eflaust skrifað eitthvað gáfulegt og skemmtilegt um pólitíska sjálfsmorðsáráttu Framsóknarmanna og kjarkleysi þeirra stjórnarliða sem geta ekki sagt Seðlabankastjórninni að hypja sig, en þess í stað ætla ég að leyfa ungliðunum í Spaugstofunni að syngja fyrir okkur. Merkilegt hvað sumt breytist ekki.

Útrásarsöngurinn

2008-10-21T23:53:00.001Z

Þetta myndband er instant klassík. Lára Hanna snillingur setti það saman.

Veturinn sýnir klærnar

2008-10-20T23:37:00.000Z

Í gærkvöldi fór að snjóa hér á hjara veraldar. Í morgun þurfti ég að skafa af bílnum og þegar ég kom heim úr vinnunni í dag tók við fyrsti snjómokstur vetrarins. Ég var sem betur fer löngu komin á nagladekk og því við öllu búin. Myndin hér að ofan var tekin í nágrenni bæjarins þegar það var ennþá haust.

Spádómsgáfa?

2008-10-18T23:52:00.005Z

Þetta er kannski of nærri lífi margra þessa dagana til þess að þeir geti hlegið. Mér finnst þetta samt hrikalega fyndið.

Baráttan

2008-10-13T23:21:00.002Z

We shall fight on the seas and oceans,
we shall fight with growing confidence and growing strength in the air,
we shall defend our Island, whatever the cost may be,
we shall fight on the beaches,
we shall fight on the landing grounds,
we shall fight in the fields and in the streets,
we shall fight in the hills;
we shall never surrender.

Bara svona ef fólk er enn í ham út af Gordon Brown og ummælum hans.

Kemur alltaf einhver kona

2008-10-12T19:11:00.002Z

Kona

Þegar allt hefur verið sagt
þegar vandamál heimsins eru
vegin metin og útkljáð
þegar augu hafa mæst
og hendur verið þrýstar
í alvöru augnabliksins
- kemur alltaf einhver kona
að taka af borðinu
sópa gólfið og opna gluggana
til að hleypa vindlareyknum út.

Það bregst ekki.

Ingibjörg Haraldsdóttir

Sjá roðann í austri...

2008-10-07T19:23:00.003Z

Það er óneitanlega svolítið skondið að heyra forsætisráðherra tala um það að Ísland þurfi að finna sér nýja vini á alþjóðavettvangi, þar sem gömlu vinirnir vilji ekkert með okkur hafa. Ekki síður er það kaldhæðnislegt að heyra Davíð Oddsson tala um vinarbragð Rússa í Kastljósinu. Þessir menn hafa oftar talað um rússneska björninn á neikvæðan hátt. Áratuga undirlægja við Bandaríkin virðist engu skila og hið "sérstaka samband" er lítils virði. Í stað þess horfa íslenskir ráðamenn í austurátt. Einhverjir gamlir íhaldsmenn hljóta að hringsnúast í gröfinni núna.

Andlátsfregn

2008-10-05T00:15:00.000Z

Stolið frá höfundi ztafrófins

2008-10-04T23:20:00.000Z

Seðlabankastjóri ríkisins
tók handfylli sína af Geir
og horfði dulráðum augum
á Glitni og kvarða:

84 milljarðar x 19 + 18 / 102,
þá útkomu læt ég mig
raunar lítils varða.

Ef krónan fer lóðrétt
hallast þjóðin til hægri.
Mín hugmynd er sú,
að hver ráðherra sé öðrum lægri.

Seðlabankastjóri ríkisins
tók handfylli sína af Geir,
og menntamálaráðherra
kom til hans og sagði:

Seðlabankastjóri ríkisins!
Ekki meir, ekki Geir!

(Fengið að láni á Fésbókinni)

Damned if you do...

2008-10-03T13:29:00.004Z

Eflaust er ég að bera í bakkafullan lækinn með því að fjalla um efnahags- og Glitnismál. Hins vegar finnst mér umræðan í þjóðfélaginu alveg stórmerkileg. Aðeins örfáum dögum áður en tilkynnt var að ríkið eignaðist 75% hlut í Glitni hlustaði ég á umræðuþátt á einni af útvarpsstöðvunum, þar sem fólk hringdi inn til að tjá sig. Hver hlustandinn á fætur öðrum kvartaði undan aðgerðaleysi ríkisstjórnarinnar og heimtaði að hún gerði "eitthvað" til þess að bæta ástandið og bjarga efnahag þjóðarinnar. Síðan þegar ríkisstjórnin og Seðlabanki fóru út í aðgerðir til að bjarga þriðja stærsta banka landsins er sama fólkið enn reiðara. Samsæriskenningarnar ganga á víxl og allir eru orðnir hagfræðispekingar á einni nóttu. Meira að segja menn eins og Guðni Ágústsson og Jón Magnússon telja sig geta gert betur. Það liggur við að ég vorkenni ríkisstjórninni, meira að segja óvini fólksins eins og systir kallar hann. Ég vorkenni samt ekki Davíð, enda hlýtur hann að vera afar kátur þessa dagana.

Kjánahrollur

2008-10-02T17:04:00.004Z

Talandi um ársgamla speki. Einhverjir óska þess eflaust núna að þeir hefðu hlustað Max Keiser fyrir rúmu ári síðan í stað þess að trúa á íslenska efnahagsundrið í blindni.

Pottþétt

2008-10-01T23:41:00.003Z

Ársgamalt lag en alls ekki orðið þreytt. Rakst á það á netinu í síðustu viku og heyrði það svo aftur í útvarpinu í dag. Sagan á bak við lagið á að mörgu leyti ágætlega við á þessum krepputímum. Auk þess passar það við snjóinn sem er farinn að falla hér á hjara veraldar. Svo ekki sé minnst á margháttaðar tengingar við væntanlegar forsetakosningar í Bandaríkjunum. Ó, já.

Dagurinn sem tónlistin dó

2008-09-28T22:29:00.004Z

Undanfarin fimm ár hef ég keypt lög á itunes með kreditkorti sem mér áskotnaðist þegar ég var í meistaranámi í Skotlandi. Eftir að ég flutti heim hef ég nær eingöngu notað kortið til þess að kaupa tónlist á netinu, enda er ekki hægt að nota íslenskt kort í itunes búðinni. Mafíubankinn minn hér á Íslandi leggur gjald á rafrænar greiðslur undir ákveðinni upphæð og því hef ég sent hærri greiðslur út og átt inneign á kortinu í nokkra mánuði í senn. Það mætti halda að þetta gerði mig að frábærum viðskiptavini, þar sem ég er ekki í vanskilum og borga árgjaldið, en það er öðru nær. Í síðustu viku fékk ég bréf frá konunglega bankanum þar sem mér var tilkynnt að kortinu yrði lokað 1. október nk., án frekari skýringa. Ég hringdi út og fékk þau svör að þetta væri vegna nýrra skilmála. Smá leit á netinu leiddi í ljós að breskir bankar eru að gera þetta við fólk sem þeir græða ekki nógu mikið á. Ég hef tvo daga í viðbót til þess að kaupa lög og svo er það búið. Veit ekki hvernig ég á að venjast því að geta ekki keypt þá tónlist sem mig langar í, þegar mig langar til. Itunes er varla á leiðinni til Íslands á næstunni og tónlist.is er bara með íslenska tónlist. Hvað á kona að gera?

Heimsfrægðin, part III

2008-09-16T23:48:00.005Z

Þessi vestfirska mynd á að birtast í prentútgáfu bandaríska tímaritsins Glimpse nú í september.

Þessi mynd frá Gaza birtist á kanadísku vefsíðunni Tadamon í síðasta mánuði.

Af og til koma beiðnir til mín á flickr-myndasíðuna mína frá fólki sem vill nota einhverja af myndunum mínum á vefsíður og víðar. Auk vefsíðna hef ég verið beðin um að lána myndir til birtingar í tölvuleik, bók og tímaritum. Ég hef samþykkt birtingu ef vefsíðan eða útgáfan er á vegum félagasamtaka, skóla eða álíka og mér sýnist tilgangurinn með birtingunni vera jákvæður. Vinsælastar hafa myndirnar mínar frá Palestínu verið og þá virðist litlu skipta þó að þær séu orðnar sex ára gamlar. Nýlega var beðið um eina mynd þaðan og eina íslenska mynd, annars vegar fyrir birtingu á kanadískri fréttasíðu og hins vegar til að birta í erlendu tímariti. Þriðja myndin birtist svo á kanadísku bloggi í sumar. Ég geri mér samt alveg grein fyrir því að ástæðan fyrir vinsældunum er ekki síst sú að myndirnar mínar eru ókeypis. Það verða jú allir að spara á þessum síðustu og verstu tímum.

Ekkert óvænt

2008-09-16T22:13:00.000Z

Í dag eru 122 ár síðan móðurafi minn fæddist og pabbi minn hefði orðið 73 ára, hefði hann lifað. Ég efast um að þeir hefðu haft gaman af þessu lagi, en mér finnst það samt við hæfi á einhvern hátt.

Sól tér sortna...

2008-09-09T23:21:00.000Z

Svartsýnar sálir spá heimsendi á morgun, 10. september 2008. Hraðall nokkur í Sviss á að vera sökudólgurinn. Verð að viðurkenna að ég nenni ekki að setja mig inn í vísindin á bak við þetta, alla vega ekki í neinum smáatriðum. Einu sinni reyndi ég að lesa bók um skammtafræði og get ekki sagt að mér hafi verið skemmt. Ég hef ekki stórar áhyggjur af heimsendinum. Hann kemur ef hann kemur. Hins vegar ákvað ég að vaska ekki upp í kvöld, ef ske kynni að þeir svartsýnu hefðu rétt fyrir sér. Það er engin ástæða til þess að eyða dýrmætum tíma í heimilisstörf, ef heimurinn er hvort sem á heljarþröm.

Svífur þoka í skriðum

2008-09-07T22:44:00.000Z

Flestar sumarmyndirnar mínar hurfu þegar harði diskurinn hrundi. Til dæmis á ég bara eina einustu mynd frá Krítarferðinni. Allar myndirnar mínar af sveitarþorpum, kirkjum, geitum og fleiru eru horfnar. En þessi mynd var enn í annarri vélinni og bjargaðist.

Hvalræði

2008-09-06T12:29:00.013Z

Haustið er tími kroppatemjaranna og á mánudaginn byrjaði ég á nýju námskeiði í líkamsrækt. Fyrst þurfti ég reyndar að fá grænt ljós hjá læknastéttinni, þar sem fóturinn á mér er enn bólginn eftir að níðþung glerplata hrundi á hann í flutningunum í sumar. Leyfið fékkst og ég hef ekkert fundið áberandi mikið til í fætinum í vikunni, þó að bólgan hafi reyndar aukist nokkuð eftir fyrsta tímann. Hins vegar verð ég að viðurkenna að ég er ansi kvalin í handleggjum og herðum eftir allt spriklið. Væri ekki gaman ef einhver uppgötvaði líkamsrækt sem væri í senn árangursrík, skemmtileg og sársaukalaus? En þar sem hún hefur ekki enn verið fundin upp er ég að fara í nudd á eftir, í von um að hægt verði að berja verstu verkina úr mér. Nuddstofan er á sama stað og ræktin, í glerhúsi miklu niðri við sjó. Ef ég er heppin kem ég kannski auga á hval, þar sem nokkur slík eintök hafa víst verið að svamla hér á leikhúsmiðunum undanfarið. Ég hef aldrei á ævinni séð hval, þó að ég hafi gerst svo fræg að fara í hvalaskoðun. Sú ferð var því miður alveg hvalalaus. Kannski verður bætt úr þeim skorti hér á hjara veraldar í dag.

Lag sumarsins

2008-08-31T17:58:00.007Z

Í tilefni af því að haustið er að koma ætla ég að setja hér inn lagið sem ég hef hlustað á í allt sumar, allt frá því að ég keypti það í bresku itunes búðinni i júní, rétt eftir að það kom út. Lagið hefur fylgt mér til Strassborgar og Krítar, í höll sumarlandsins og hingað á hjara veraldar. Þessa dagana heyri ég það líka hljóma í útvarpinu, þar sem það er vinsælt á poppstöðvunum.

Mér fannst pínulítið fyndið þegar sjónvarpið spilaði þetta lag undir myndum af heimkomu íslenska handboltaliðsins á dögunum, þar sem texti lagsins fjallar um mann sem hefur tapað öllu. En kannski hafa starfsmenn sjónvarpsins bara heyrt orðin "rule the world" og fundist þau hæfa liðinu sem vann silfur á Ólympíuleikunum. Ég hef séð alls konar túlkanir á textanum, eins og þær að hann fjalli um Napóleon, George Bush, einkalif söngvarans, eiturlyfjaneyslu og kaþólsku kirkjuna. Lagið minnir mig á ýmislegt, bæði fólk og staði. Til dæmis sé ég fyrir mér Jerúsalem og Róm, en líka þennan stað, sem í mínum huga er hálfgerð táknmynd fyrir margt það sem sungið er um í laginu.

Búkonuraunir

2008-08-31T17:51:00.004Z

Nú er ágústmánuður alveg að syngja sitt síðasta og á morgun verður opinberlega komið haust, að minnsta kosti í mínum bókum. Lítið hefur verið skrifað á þessa síðu í mánuðinum og ein ástæðan er sú að skömmu eftir endurkomuna hingað á hjara veraldar ákvað harði diskurinn í fartölvunni að gefa upp öndina. Ekki tókst að bjarga lífi hans og varð ég að borga nærri þrjátíu þúsund krónur fyrir nýjan disk og þær fréttir að ekki hefði tekist að bjarga öllum gögnunum sem voru í tölvunni. Í fljóti bragði sýnist mér að öll lög sem voru í itunes og allar myndir sem búið var að hlaða inn á myndaforritið en ekki búið að vinna frekar, hafi glatast. Auk þess hafa nýleg word skjöl ekki skilað sér. Reyndar er ég nýbúin að kaupa svokallaðan flakkara og gerði einhver afrit fyrir sumarfrí, þannig að einhver gögn gætu leynst þar. Hins vegar afritaði ég ekki allt. Nú hefði verið gott að eiga svona græju. Af okkur voffilíusi er það annars að frétta að það gengur hægt að koma okkur fyrir í nýju íbúðinni. Það tekur svolítið á að fara úr 130 m2 í rúmlega sjötíu og ýmislegt sem þarf að setja inn í geymslu. En þetta hlýtur að koma á endanum.

Haustrigning

2008-08-07T14:44:00.007Z

Það vill oft verða ansi haustlegt strax eftir verslunarmannahelgina og árið í ár er engin undantekning. Að minnsta kosti erum við voffilíus hér í hellirigningu í bæ skassanna og undirbúum för okkar á hjara veraldar. Við erum búin að heimsækja höll sumarlandsins og Vík Mýrdalsins, en nú er fríið búið og á morgun tekur alvara lífsins við. Mér tókst líka að hitta nokkra lækna og tannlækni í höfuðstaðnum, sem bætti úr ýmsum kvillum og létti veskið í leiðinni. Enn á ég þó eftir að kaupa eins og eina afmælisgjöf og ná í tölvu úr viðgerð. Að því loknu er það þjóðvegurinn sem tekur við, með öllum sínum pylsusjoppum, fellihýsum, jeppabílstjórum og vegalöggum. Í fyrra greip Blönduóslöggan okkur einmitt á þeirri einu sekúndu sem við fórum yfir 90 km. hámarkshraðann, en það verður ekki endurtekið í ár!

Heimkoma

2008-07-25T19:02:00.003Z

Komum heim frá Krít á miðvikudagskvöldið. Mér tókst að verða mér út um ein 15 moskítóbit og örlitla brúnku í ferðinni. Í staðinn fyrir að vera skjannahvít er ég núna drapplituð. Ég sá líka svartan kakkalakka og sporðdreka í fyrsta skipti á ævinni. Já, ég hef aldrei séð slík kvikindi áður, þrátt fyrir áralanga dvöl í Bandaríkjunum og marga mánuði fyrir botni Miðjarðarhafs, en núna fékk ég að kynnast þeim í návígi. Annars var bara gaman. Við skoðuðum hinar ýmsu strendur, bæi og fjallaþorp. Heimsóttum eldfjallaeyjuna Santorini og borðuðum úti á hverju kvöldi. Ég lá líka langtímunum saman í lauginni á hótelinu og uppskar örlitla eyrnabólgu. En allt er gott sem endar vel. Nú liggur leiðin í íslensku sveitina, nánar tiltekið í dýragarðinn í höll sumarlandsins.

Kveðja frá Krít

2008-07-16T20:23:00.004Z

Fallegasta og besta systir í heimi á afmæli í dag. Annars er allt gott, veðrið auðvitað frábært, fjallvegirnir brattir og letilífið alveg að gera sig. Vika eftir og svo klakinn aftur.

Once more unto the...

2008-07-08T22:41:00.002Z

Þá er ég flutt í þriðja sinn á átján mánuðum. Nú er ég líka hætt að vera þorpari og orðin ráðsettur borgari á brekkunni, sem er víst það allra fínasta á hjara veraldar. Ég fékk góða aðstoð kraftmikilla kvenna og duglegs bílstjóra, þannig að þetta gekk hratt og tiltölulega snuðrulaust fyrir sig. Ég fékk þó ansi þunga glerplötu ofan á hægri fótinn í flutningunum. Glerplatan skemmdist ekki, en fóturinn beyglaðist svolítið. Ég er líka nokkuð kvefuð, sem ég skrifa á álag og tíð ferðalög undanfarið. Snemma í fyrramálið fer ég svo loksins til Krítar í frí og þá er ætlunin að liggja eins og skata fyrstu dagana á sundlaugarbakka með glas í hönd. Ég keypti sólarvörn nr. 50, svo að öllu ætti að vera óhætt.

Fastir liðir eins og venjulega

2008-06-29T19:51:00.008Z

Strasborg í þriðja sinn á þessu ári. Seinkun hjá Air France enn einu sinni. Farangurinn skilaði sér ekki frekar en síðast, þó að þeir hefðu nú heila fimm tíma til að drusla honum á milli flugvéla á flugvelli hinna miklu ranghala. Eins og mér finnst París yndisleg, þá er þessi flugvöllur ekki mitt uppáhald og ég reyni alltaf að fljúga í gegnum Köben ef hægt er. Rölti út á bensínstöð til að kaupa drykki eftir að ég komst loks á hótelið mitt, sveitt, þreytt og ógreidd, í einkennisbúningi íslenskra kvenna. Á leiðinni til baka stöðvaði mig einhver maður sem vildi endilega bjóða mér á kaffihús. Þetta gerðist líka um daginn, á nákvæmlega sama götuhorni. Annar maður samt. Annað hvort er hótelið mitt í vafasömu hverfi, eða ég er svona hrikalega ómótstæðileg þegar ég er nýkomin úr flugi, krumpuð og ósofin. Nema hvort tveggja sé.

Nóvember í júní

2008-06-28T23:43:00.001Z

Mér finnst þetta lag viðeigandi í dag, af svo mörgum ástæðum.

Sól á Akureyri

2008-06-28T10:54:00.002Z

Norðlenska sumarið er að svíkja mig aftur. Það er nefnilega alls ekki sól á Akureyri, heldur skýjað og hálfkalt. Í gær rigndi og veðrið var frekar haustlegt. En mér er sama, því ég er að fara til Frakklands á morgun og verð þar í fjóra daga. Tæpri viku eftir að ég kem heim fer ég svo til Krítar í frí, en í millitíðinni ætlum við voffilíus að flytja úr fimm herbergja höllinni í litla tveggja herbergja íbúð. Flutningar eru ekki beinlínis mitt uppáhald, en þetta er samt í þriðja sinn á einu og hálfu ári sem ég flyt. Svona er lífið á leigumarkaðnum í dag.

Fallegt

2008-06-20T20:17:00.000Z

Lasin

2008-06-18T23:46:00.002Z

Ég er búin að vera meira og minna lasin frá því að ég kom heim frá Frankaríki í lok síðustu viku. Ekki það skemmtilegasta í heimi, en vonandi er þetta bráðum yfirstaðið. Góðu fréttirnar eru að heimilisleysi okkar verður sennilega afstýrt í bili. Við voffilíus höfum fundið íbúð sem við ætlum að leigja og á morgun skrifa ég undir leigusamninginn. Nýja íbúðin er talsvert minni en núverandi heimili okkar, enda er komin kreppa og allir verða að spara. Það segir Geir.

Ísbjörn í grennd

2008-06-16T18:12:00.005Z

Ég vona að björninn sem er á röltinu í Skagafirðinum núna verði heppnari en grænmetisætan, ættingi hans, sem var drepinn af kúrekum norðursins um daginn.

Ef Jón Sigurðsson forseti stæði á hlaðinu...

2008-06-14T19:13:00.003Z

Í einum dal á Vestfjörðum

2008-06-11T13:28:00.005Z

Ef þetta myndband fær konu ekki til að tárast pínulítið á hótelherbergi í útlöndum, þá er hún ekki mikill Íslendingur. Alveg ótrúleg sú vitleysa sem sumu fólki dettur í hug. Mæli með því að fólk horfi á myndbandið til enda. Hér er líka mjög góður pistill um sama efni.

Þotuliðið

2008-06-09T22:18:00.006Z

Ef ég væri enn blaðamaður á slúðurblaði væri fyrirsögnin hér að ofan kannski "Ferðast með frægum" eða "Í þotunni með þekktum". Það er ekki einleikið hvað Séð og heyrt liðið hefur verið áberandi á ferðalögum mínum undanfarið. Síðast þegar ég fór til útlanda voru ekki bara Eurovisionstjörnur á flugvellinum, heldur var rjóminn af leikaraliðinu í Vesturport með okkur í vélinni, ásamt einni helstu kvikmyndastjörnu klakans. Í dag sat ég svo í teríunni í Leifsstöð rétt hjá 800 þúsund króna manninum sem prýðir forsíðu Se og hör þessa vikuna, en hann sat til borðs með einum helstu tískuhjónum landsins. En kannski er þetta bara til marks um það hvað Ísland er lítið land. Maðurinn er sem á forsíðu blaðanna einn daginn er í röðinni við hliðina á þér í Bónus næsta dag.

Vorsins álfur

2008-06-07T19:55:00.004Z

Hanna litla! Hanna litla!
Hjartans barnið glaðra óma.
Ástarljóð á vorsins vörum.
Vorsins álfur meðal blóma.
Þín er borgin björt af gleði.
Borgin heit af vori og sól.
Strætin syngja. Gatan glóir.
Grasið vex á Arnarhól.

Gæfa og gjörvileiki

2008-06-07T19:07:00.014Z

Þá er Hillary Clinton búin að lýsa yfir endalokum kosningabaráttu sinnar. Hún var talin sigurstrangleg í upphafi, en þurfti að lúta í lægra haldi fyrir yngri karlmanni sem hafði setið helmingi skemur á þjóðþinginu en hún. Auðvitað geta bæði karlar og konur tapað í pólitískum slag, en það sem hefur einkennt kosningabaráttuna nú er hvað kvenfyrirlitning hefur verið áberandi í opinberri umræðu um frú Clinton. Hún hefur verið kölluð kvendjöfull, tík og hóra, svo að ég tíni til örfá dæmi úr bandarískum fjölmiðlum. Ef fréttamaður eða álitsgjafi hefði kallað Obama n-orðinu, hefði allt orðið vitlaust. En það er allt í lagi að hata konur vegna þess að þær eru konur og kalla þær öllum illum nöfnum. Svartir karlmenn fengu kosningarétt í Bandaríkjunum hálfri öld áður en konur fengu að kjósa þar. Ég er ekki viss um að hálf öld í viðbót dugi til þess að kona verði forsetaframbjóðandi í Bandaríkjunum, hvað þá forseti.

Er nauðsynlegt að skjóta þá?

2008-06-03T19:58:00.006Z

Ungur og einmana ísbjörn sést á röltinu á Norðurlandi. Samkvæmt frásögn sjónarvotta var hann rólegur og ógnaði ekki fólki. Lögreglan er kölluð til og haft er samband við umhverfisráðuneyti. Ráðuneytið kemur þeim skilaboðum til lögreglu að leita eigi allra leiða til að fanga dýrið. Eitthvað virðist á reiki hvort að rétt deyfilyf hafi verið til í landinu eða ekki, en í það minnsta var engin tilraun gerð til þess að veiða bangsa. Þess í stað ákvað lögreglan að hættuástand væri að skapast og dýrið var snarlega skotið. Bandaríkjastjórn setti ísbirni á lista yfir dýrategundir í hættu í síðasta mánuði, en hér á landi er ekkert gert til þess að reyna að bjarga þessu fallega dýri. Ólíkt höfumst við að og verða Bandaríkin þó seint talin vera framarlega í umhverfismálum.

Á skjálftavaktinni

2008-06-01T23:09:00.004Z

Við voffilíus fórum ásamt mútter á skjálftasvæðið fyrir austan fjall í dag. Erindið var að kanna hvort að höll sumarlandsins stæði enn uppi eftir náttúruhamfarirnar fyrir helgi. Það er skemmst frá því að segja að allt var með kyrrum kjörum í Bláskógarbyggð. Ekki svo mikið sem eitt glas hafði haggast. Glervasar og kertastjakar sátu á sínum stað og allar myndir voru teinréttar á veggjum. Eiginlega var ég hálf spæld að sjá ekki ein einustu ummerki skjálftans. Það er ekki nóg með að ég hafi misst af öllum hasarnum þar sem ég ók í norðurátt á leið á kvinnokonferens, heldur get ég ekki sagt neinar krassandi sögur af sprungum og glerbrotum. Já, misjafnt er mannanna bölið.

She's just like you and me, but she's homeless...

2008-05-31T12:37:00.007Z

Við voffilíus höfum verið að flækjast um landið nú í lok vikunnar. Fórum í Borgarfjörðinn í tvo daga, þar sem voffilíus var laumufarþegi á kvennaþingi. Gistum á sveitahóteli sem leyfir hunda og það var snilld. Suðurlandsskjálftinn fór alveg framhjá okkur þar sem við brunuðum um þjóðveginn, en enn er óvíst um afdrif sumarhallarinnar. Núna erum við í höfuðstaðnum og ætlunin er meðal annars að afhenda íbúðina mína í besta bæ landsins nýjum leigjanda. Íbúðina leigir ungur maður sem er flúinn frá hjara veraldar eftir fjórtán ára viðdvöl þar. Húsnæðismál okkar voffilíusar eru ekki jafn örugg þessa stundina. Við þurfum að flytja út úr Höfðahöllinni eftir rúman mánuð og enn höfum við ekki fundið annað heimili. Svo virðist sem að fólk með gæludýr sé næsti bær við reykingamenn og róna, ef ekki skör neðar, á leigumarkaðnum. Kannski að við tjöldum bara í Kjarnaskógi, alla vega fram á haust.

Óvissu eytt

2008-05-27T19:45:00.004Z

Þann 14. maí sl. sendi ég frá mér frétt hér á síðunni þess efnis að ég nennti kannski alls ekkert að koma heim á klakann. Ástæða fyrirhugaðra flutninga var erfitt veðurfar á hjara veraldar ásamt mikilli sól og sælu í mið-Evrópu. Voffilíus var líka orðinn leiður á snjónum og í sameiningu höfðum við undirbúið flutninga ljóst og leynt í tæpt ár.

Í dag er hins vegar komin upp breytt staða. Nýverið batnaði veðrið á norðurhjara og í stað hvítra snjókorna er hér sól og hiti. Eftir náið samráð okkar voffilíusar og miklar vangaveltur höfum við því tekið ákvörðun um að vera áfram á mörkum hins byggilega heims, að minnsta kosti um sinn. Við erum bæði mjög ánægð með þá ákvörðun enda er hún í algjöru samræmi við yfirlýst markmið okkar um að búa á hlýjum og góðum stað.

Júróhelgi

2008-05-25T11:49:00.006Z

Við voffilíus erum í miklu júróstuði hér í höfuðstaðnum. Í gær fór ég í júróvisjón partý, eins og lög gera ráð fyrir, en hann var heima hjá mútter og hvíldi sig. Í boðinu var ákveðið að veðja um árangur Íslands og einnig um það hvaða land myndi sigra í keppninni. Skemmst er frá því að segja að enginn veðjaði á lagið sem bar sigur úr býtum, Rússland. Flestir veðjuðu á skutluna frá Úkraínu, sem söng lag um skuggalegu konuna með miklum tilþrifum. Einnig var veðjað á Svíþjóð, Danmörku og fleiri lönd. Mér fannst sjálfri líklegast að Úkraína, Armenía eða Grikkland myndi vinna, því að allt voru þetta lönd sem tefldu fram glæsilegum og léttklæddum konum að syngja danslög sem hægt var að dilla sér við. Jafnvel þótti mér sú sænska eiga möguleika, þó að hún væri pínulítið óheppin í framan. Uppáhaldslögin mín í keppninni voru annars Frakkland, Bosnía-Hersegóvína, Tyrkland og Finnland. En allt kom fyrir ekki. Einhver rússneskur drengstauli með vælulegt lag sigraði með yfirburðum. Nú verður að gera eitthvað varðandi þessi fyrrum Sovétlýðveldi. Ég legg til að það verði gert að skilyrði fyrir inngöngu þeirra í Evrópusambandið að þau megi ekki kjósa hvert annað í Júróvisjón. Það ætti að duga.

Andleg fátækt

2008-05-21T23:42:00.013Z

Ferðin til Slóvakíu var mjög skemmtileg og áhugaverð. Ég gerðist svo fræg að flytja erindi um Ísland, sem fjallaði aðallega um það hvað við hefðum það gott og værum til mikillar fyrirmyndar. Enda náði Ísland þeim áfanga í fyrra að teljast þróaðasta land veraldar á mælikvarða Sameinuðu þjóðanna. Slóvakía er í 42. sæti á sama lista, á meðan heimastjórnarsvæði Palestínu ná ekki á topp 100 og Írak er ekki einu sinni með á listanum. Í vélinni á leiðinni heim sá ég í íslensku blöðunum að okkur hafði yfirsést mikilvæg staðreynd um Ísland, sem ekki kom fram í tölfræði SÞ. Svo virðist sem að á klakanum leynist svartur blettur, þar sem ástandið er verra en jafnvel í eyðimörkinni í Írak. Ég hef ekki komið á Skagann síðan Akraborgin var og hét, þannig að ég gerði mér hreinlega ekki grein fyrir eymdinni þar. Þetta gengur auðvitað ekki, þannig að ég legg til að við leysum málið snarlega og flytjum Skagamenn í Al Waleed flóttamannabúðirnar. Þar munu þeir væntanlega hafa það skárra en á Skaganum, miðað við ógnvænlegar fréttir þaðan.

This means nothing to me...

2008-05-14T21:51:00.003Z

Hitinn náði víst 25 gráðum hér í Bratislava í dag. Á morgun er spáð 24 gráðum í Vín. Við siglum niður Dóná í fyrramálið og í nótt gisti ég á snekkju. Mér skilst að hitinn sé bara nokkrar gráður heima á hjara veraldar. Kannski nenni ég alls ekkert að koma heim!

Nú er sumar

2008-04-30T21:05:00.004Z

Það snjóaði þegar ég lenti á flugvellinum hér á hjara veraldar á mánudagsmorgninum. Ekki mikið, en það var samt snjór. Í morgun var snjór á framrúðunni á bílnum og grasflatirnar voru hvítflekkóttar. Snjórinn er farinn núna, en það er ennþá skítkalt. Samt er komið sumar samkvæmt gömlu, íslensku tímatali og það fyrir nærri viku síðan. Á morgun er frí í vinnunni. Ef veðrið verður svona áfram væri ég til í að eyða frídeginum undir sæng.

Reykjavík Belfast

2008-04-28T21:08:00.001Z

Tær snilld hjá Rottweiler hundunum.

Yfirgangur

2008-04-24T12:50:00.004Z

Kona er ekki fyrr komin aftur heim á klakann en allt verður vitlaust. Lögreglan ákvað greinilega að halda upp á komu forseta Palestínu hingað til lands með því að beita aðferðum sem ísraelskir starfsbræður þeirra eru hvað þekktastir fyrir. Mér finnst það beinlínis hlægilegt að dagblaðið 24 stundir skuli tala um óeirðir í fyrirsögn á forsíðu í dag. Þar setur blaðið verulega niður. Ég hef einu sinni lent í táragasárás og það var ekki skemmtilegt. Þá notaði ísraelski herinn einmitt sömu afsökun og löggan í gær, að einhver hefði kastað steini og í framhaldi af því voru konur barðar og gasi dreift yfir friðsama mótmælendur. Ísraelsku hermennirnir voru þó öllu rólegri í framgöngu en íslensku löggurnar í gær, sem görguðu "Gas, gas, gas," á meðan þeir úðuðu piparúða á alla sem fyrir þeim urðu. Þessir menn urðu sjálfum sér og íslensku þjóðinni til skammar.

Vorið er komið...

2008-04-19T23:51:00.001Z

Það var vor í lofti í gær á hjara veraldar. Að minnsta kosti gat ég spókað mig í miðbænum úlpulaus með sólgleraugu á nefi. Eftir nokkra tíma legg ég af stað til heimalands Parísardömunnar, þó að ég komi ekki við í hennar fögru borg að þessu sinni. Á morgun verð ég reyndar í Kóngsins Köbenhavn, sem ég hef ekki heimsótt síðan í júní í fyrra. Eftir að ég eyddi nokkrum vikum við nám hjá dönsku mannréttindaskrifstofunni fyrir sex árum, finnst mér ég alltaf vera pínulítið að koma "heim" þegar ég flækist til Köben. Ég vona að síðustu snjóskaflarnir verði horfnir úr bakgarðinum mínum, þegar ég kem til baka eftir rúma viku. Ekki seinna vænna, þar sem sumardagurinn fyrsti er á fimmtudaginn.

Þetta fólk

2008-04-18T23:53:00.004Z

Ég er almennt ekki mjög hlynnt ritskoðun og því síður er ég ein af þeim sem finna bloggurum allt til foráttu, enda er ég sjálf að blogga. Hins vegar get ég ekki annað en fagnað því að hatursbloggurum Moggans hefur nú fækkað um einn. Viðkomandi einstaklingur hélt í heilt ár úti síðu með einhliða hatursáróðri um múslima. Hér er eitt lítið dæmi um skrif hans frá því í desember síðastliðnum, en sambærileg dæmi eru fjölmörg:

"Hvernig ætlar þetta fólk að aðlagast Vestrænum samfélögum, væri þeim ekki nær að snauta til baka í rottuholurnar sínar í Pakistan og lifa sínu ömurlega lífi í sínu hugarfarslega fangelsi þar, í stað þess að berrassa sig fyrir framan normal fólk á Vesturlöndum og verða sjálfum sér til eilífrar skammar."

Þetta heitir víst kristilegur kærleikur hjá sumum.

Ung í anda...

2008-04-15T18:37:00.001Z

...eða að minnsta kosti í heyrn!

You are in your twenties

You can still hear reasonably well and you can play this without my old fart colleagues hearing it which makes you feel kinda good.

The highest pitched ultrasonic mosquito ringtone that I can hear is 15.8kHz

Find out which ultrasonic ringtones you can hear!

Steinaldarlíf

2008-04-15T18:28:00.002Z

Ég var sunnan heiða frá föstudegi til mánudags. Fór á fundi og notaði tækifærið til þess að fara í klippingu, auk þess sem kíkt var í verslanir og farið út á lífið. Nýja tölvan hjá mútter er biluð, þannig að ég var alveg tölvulaus í fjóra daga, fyrir utan örfáar mínútur á laugardaginn en þá fékk ég að kíkja í tölvu hjá forstöðumanninum. Þetta tæknilausa líf tók á taugarnar og ég er þegar búin að skrifa Apple IMC harðort bréf vegna alvarlegs skorts á þjónustu. Ekki býst ég samt við miklum árangri, satt að segja.

Þegar draumur rætist

2008-04-09T20:35:00.006Z

Ég var í hinum salnum þegar fermingardrengurinn tók upp gítarinn í veislunni um helgina, en mér skilst að hann hafi verið orðlaus af gleði. Í kjölfarið spilaði hann Green day lagið Holiday fyrir gestina, ásamt pabba sínum og vini. Á sínum tíma gaf ég honum American Idiot diskinn með Green day og því leyfi ég mér að ímynda mér að eigi örlítinn hluta í tónlistarlegum þroska drengsins. Ef hann verður frægur hljómsveitargæi get ég montað mig af því í framtíðinni.

Tímamót

2008-04-05T11:04:00.011Z

Ragnar
Originally uploaded by Harpa J

Þessi myndarlegi piltur er að fara að fermast á morgun. Ég er eiginlega búin með minn þátt í þessum merkilegu tímamótum, þar sem mitt helsta hlutverk var að kaupa fermingargjöf. Reyndar fékk ég samstarfsmann minn til að kaupa gjöfina, þannig að það má segja að ég hafi boðið út minn verkhluta. Í gegnum tíðina hef ég í gríni hótað drengnum með sálmabókum og kúlum í fermingagjöf, en það á eftir að koma í ljós hvort ég stend við stóru orðin. Á eftir förum við voffilíus til litla þorpsins sem systir hefur gert ódauðlegt með drangamyndum sínum. Ég bauð foreldrunum að taka soninn í fræðslu í trúleysi, svona í sparnaðarskyni, en því var hafnað. Enda er víst best að leyfa börnunum að ráða þessu sjálf. Mín eigin ferming er samt ekki neitt sem ég hef mikinn áhuga á að rifja upp, enda einkenndist hún af frekar hallærislegri fléttugreiðslu og kúrekakjól, sem mér fannst hámark fegurðarinnar í þá daga.

Byltingin

2008-04-01T18:03:00.004Z

Eitthvað baul barst inn um gluggann á skrifstofunni minni seinni partinn í dag. Síðasta sumar heyrðist reglulega í skipsflautum á þessum tíma dags, þegar skemmtiferðaskipin voru að sigla út úr höfninni, en sá árstími er ekki ennþá kominn. Að vinnudegi loknum skutlaði ég tveimur vinnufélögum niður í bæ og þá var orsök óhljóðanna ljós. Norðlenskir vörubílstjórar voru mættir á svæðið til þess að mótmæla háu bensínverði. Ég lenti í mínum fyrsta umferðarhnút hér á hjara veraldar eftir rúmlega fjórtán mánaða dvöl, en ég var nú snögg að snúa við og finna aðra leið heim. Ekki veit ég hvort að þessi mótmæli munu bera einhvern árangur, en eitthvað segir mér að þau muni duga skammt.

Fallegt

2008-03-25T23:13:00.001Z

Þetta lag er ekki glænýtt, en það er nýtt á ipodinum mínum og er í massívri spilun þessa dagana, enda ákaflega fallegt og sorglegt.

Páskasæla

2008-03-24T23:04:00.002Z

Allt of stutt páskaleyfi er senn á enda. Eldsnemma í fyrramálið fer ég upp í flugvél og er ferðinni heitið á hjara veraldar. Ég er þó þakklát fyrir að hafa átt þessa daga í faðmi fjölskyldunnar á svo til snjólausu höfuðborgarsvæðinu. Á fimm dögum hefur mér tekist að fara í óperu, í bíó og á kaffihús, auk þess sem ég heimsótti mína hjartkæru Smáralind. Ég fór líka í tvær góðar göngur með vinkonum og voffilíusi, annars vegar í Heiðmörkinni og hins vegar í Kópavogsdal. Svo fórum við mútter austur fyrir fjall og heimsóttum höll sumarlandsins, sem er ekki lengur kofi. Þá var einu páskaeggi númer þrjú frá Nóa-Síríus slátrað, auk hins hefðbundna páskalambs og páskafugls. Framundan er ströng megrun hjá mér og voffilíusi, aðallega þó hjá voffilíusi.

Þú sæla heimsins...

2008-03-14T20:26:00.004Z

Þá er úrslitaviðureignin í Gettu betur að byrja í sjónvarpinu og að sjálfsögðu held ég með MA. Ekki er nóg með að ég búi í heimabæ skólans um þessar mundir, heldur eru líka tvær ungar konur í liðinu og önnur þeirra heitir auk þess Svala Lind. Fyrir utan það að stuðningsmenn liðsins syngja: Svala hot, hot, hot, þegar stúlkan kynnir sig. Hvernig er hægt annað en að elska þetta lið?

Ísöld

2008-03-13T21:06:00.002Z

Nýfallinn snjór er fallegur og hann tekur sig vel út á myndum, en ég er komin með hundleið á kulda og slabbi. Nú vil ég bara sól og sumaryl. Undanfarnar vikur hef ég látið mig dreyma um ferðir til heitari landa. Ef ég væri rík og gæti fengið frí myndi ég skella mér í páskaferð til Antalya. Hef farið þangað tvisvar og skemmti mér vel í bæði skiptin. En ég er ekki rík og þarf að vinna, þannig að ég verð víst að láta Tyrkland framhjá mér fara í þetta sinn. Páskunum mun ég því eyða í höfuðstaðnum og vonandi verður allur snjór farinn þaðan í næstu viku. Hnattræn hlýnun hljómar bara vel þessa stundina.

Meiri menning

2008-03-09T19:01:00.003Z

Enn ein menningarhelgin í höfuðstaðnum. Fór á Brúðgumann í besta bíói landsins og svo er stefnan tekin á Ivanov í góðra vina hópi í kvöld. Það verður gaman að bera saman Ivanov og bíómyndina, sem er lauslega byggð á leikritinu. Myndin var alla vega mjög skemmtileg og vel gerð, enda komu hinir ýmsu snillingar að gerð hennar. Menningarveislan heldur svo áfram í næstu viku, en þá ætla ég að sjá La Traviata í annað sinn á árinu, að þessu sinni í Íslensku óperunni. Það verður líka forvitnilegt að bera saman þær tvær sýningar og alltaf gaman að heyra góða söngvara flytja fallega tónlist. Flottasta menningarfrétt vikunnar er þó sennilega sú að Auður frænka Ólafsdóttir vann menningarverðlaun DV í bókmenntum, mjög verðskuldað. Allir sem ekki hafa lesið bók hennar, Afleggjarann, ættu að taka sér eintak í hönd og njóta.