Gagnrýnandinn

Ég var að taka til fyrir jólin í síðustu viku og þá fann ég litla úrklippubók, sem ég átti þegar ég var unglingur. Fyrsta úrklippan í bókinni er viðtal Æskunnar við mig þegar ég var í sumarstarfi sem blaðamaður á Tímanum sællar minningar, þá fimmtán ára. Næsta úrklippa er frá sama ári, en þá var ég beðin um að gagnrýna unglingabók fyrir Helgarpóstinn. Var það mín fyrsta bókagagnrýni og sú eina í langan tíma.

Í haust byrjaði ég svo að skrifa pistla fyrir vefritið Spegil og þar hef ég m.a. gagnrýnt bíómyndir og sjónvarpsþætti. Ég ætti alveg að hafa þekkingu til þess, þar sem ég er menntaður fjölmiðla-, leikhús- og kvikmyndafræðingur með meiru. Núna fyrir jólin færði ég mig aðeins upp á skaftið með því að gagnrýna nokkrar bækur líka. Vissulega er ég ekki bókmenntafræðingur, en ég tók þó nokkra bókmenntaáfanga í fjölmiðlanáminu mínu í Bandaríkjunum. Svo má spyrja sig hvort að bókmenntafræðingar séu þeir einu sem megi hafa skoðanir á bókmenntum.

Í það minnsta er þetta mjög skemmtilegt verkefni og gaman að fá að lesa svona margar bækur. Bóklestur er líka eitt það skemmtilegasta sem ég veit, enda er ég oftast með nokkrar bækur á náttborðinu. Systir mín er að gefa út bók fyrir jólin svo ég má ekki gagnrýna hana, í það minnsta ekki fyrir neina fjölmiðla. Það gæti samt alveg verið að ég laumaði einhverju um bókina hennar hér á bloggið.