Lag sumarsins

Í tilefni af því að haustið er að koma ætla ég að setja hér inn lagið sem ég hef hlustað á í allt sumar, allt frá því að ég keypti það í bresku itunes búðinni i júní, rétt eftir að það kom út. Lagið hefur fylgt mér til Strassborgar og Krítar, í höll sumarlandsins og hingað á hjara veraldar. Þessa dagana heyri ég það líka hljóma í útvarpinu, þar sem það er vinsælt á poppstöðvunum.



Mér fannst pínulítið fyndið þegar sjónvarpið spilaði þetta lag undir myndum af heimkomu íslenska handboltaliðsins á dögunum, þar sem texti lagsins fjallar um mann sem hefur tapað öllu. En kannski hafa starfsmenn sjónvarpsins bara heyrt orðin "rule the world" og fundist þau hæfa liðinu sem vann silfur á Ólympíuleikunum. Ég hef séð alls konar túlkanir á textanum, eins og þær að hann fjalli um Napóleon, George Bush, einkalif söngvarans, eiturlyfjaneyslu og kaþólsku kirkjuna. Lagið minnir mig á ýmislegt, bæði fólk og staði. Til dæmis sé ég fyrir mér Jerúsalem og Róm, en líka þennan stað, sem í mínum huga er hálfgerð táknmynd fyrir margt það sem sungið er um í laginu.

Búkonuraunir

Nú er ágústmánuður alveg að syngja sitt síðasta og á morgun verður opinberlega komið haust, að minnsta kosti í mínum bókum. Lítið hefur verið skrifað á þessa síðu í mánuðinum og ein ástæðan er sú að skömmu eftir endurkomuna hingað á hjara veraldar ákvað harði diskurinn í fartölvunni að gefa upp öndina. Ekki tókst að bjarga lífi hans og varð ég að borga nærri þrjátíu þúsund krónur fyrir nýjan disk og þær fréttir að ekki hefði tekist að bjarga öllum gögnunum sem voru í tölvunni. Í fljóti bragði sýnist mér að öll lög sem voru í itunes og allar myndir sem búið var að hlaða inn á myndaforritið en ekki búið að vinna frekar, hafi glatast. Auk þess hafa nýleg word skjöl ekki skilað sér. Reyndar er ég nýbúin að kaupa svokallaðan flakkara og gerði einhver afrit fyrir sumarfrí, þannig að einhver gögn gætu leynst þar. Hins vegar afritaði ég ekki allt. Nú hefði verið gott að eiga svona græju. Af okkur voffilíusi er það annars að frétta að það gengur hægt að koma okkur fyrir í nýju íbúðinni. Það tekur svolítið á að fara úr 130 m2 í rúmlega sjötíu og ýmislegt sem þarf að setja inn í geymslu. En þetta hlýtur að koma á endanum.

Haustrigning

Það vill oft verða ansi haustlegt strax eftir verslunarmannahelgina og árið í ár er engin undantekning. Að minnsta kosti erum við voffilíus hér í hellirigningu í bæ skassanna og undirbúum för okkar á hjara veraldar. Við erum búin að heimsækja höll sumarlandsins og Vík Mýrdalsins, en nú er fríið búið og á morgun tekur alvara lífsins við. Mér tókst líka að hitta nokkra lækna og tannlækni í höfuðstaðnum, sem bætti úr ýmsum kvillum og létti veskið í leiðinni. Enn á ég þó eftir að kaupa eins og eina afmælisgjöf og ná í tölvu úr viðgerð. Að því loknu er það þjóðvegurinn sem tekur við, með öllum sínum pylsusjoppum, fellihýsum, jeppabílstjórum og vegalöggum. Í fyrra greip Blönduóslöggan okkur einmitt á þeirri einu sekúndu sem við fórum yfir 90 km. hámarkshraðann, en það verður ekki endurtekið í ár!