Framtíðarlandið

Síðastliðið sumar voru stofnuð samtök sem fengu nafnið Framtíðarlandið. Ég gerðist stofnfélagi ásamt tæplega 3000 öðrum, enda taldi ég að þarna væri verið að stofna þverpólitískt félag sem væri ætlað að leggja fram hugmyndir að nýrri framtíðarsýn á Íslandi , eins og segir á heimasíðu samtakanna. Níu manns skipa stjórn Framtíðarlandsins, sem mér skilst að hafa verið sjálfkjörin og jafnvel skipuð af þeim sjálfum til bráðabirgða, enda hefur enginn aðalfundur verið haldinn að mér vitandi. Í gær fékk ég tölvupóst frá Framtíðarlandinu, þar sem ég var boðuð á "spjallfund" með félagsmönnum. Þar á að ræða um "hugsanlegt framboð Framtíðarlandsins." Greinilegt er að aðstandendur Framtíðarlandsins eru að fjarlægjast upphaflegar hugmyndir um þverpólitískt félag. Í stað þess á að stofna enn einn stjórnmálaflokkinn. Ef stofnun flokks verður ofan á held ég að Framtíðarlandið hafi misst af mikilvægu tækifæri. Tækifæri til þess að fá fólk úr ólíkum áttum og öllum flokkum til þess að vinna saman að bjartari framtíð.

Fyrsta vikan

Ég var að átta mig á því áðan að við voffilíus erum búin að vera hér fyrir norðan í heila viku. Vikan hefur verið ótrúlega fljót að líða. Ég hef aldrei verið lengur en í þrjár vikur samfleytt úti á landi, þannig að það stefnir allt í nýtt persónulegt met. Reyndar verð ég að viðurkenna að ég finn alls ekkert fyrir því að ég sé á landsbyggðinni. Hverfið mitt minnir mig á blöndu af Lindahverfinu og Grafarholti. Ég keypti inn í Bónus fyrir helgina og í raun er fátt í nánasta umhverfi mínu sem er sérstakt fyrir Norðurland. Ég hef ekki skoðað mig mikið um í bænum, þar sem ég var bíllaus fyrstu dagana, en það stendur til bóta.

Fyrsta helgin

Þá erum við voffilíus búin að eyða fyrstu helginni hér í höfuðstað Norðurlands. Á meðal afreka helgarinnar: Tekið upp úr rúmlega tíu kössum, rúmið sett saman (loksins!), tólf ruslapokum hent og leirtaui raðað í hillur. Við voffilíus fórum í nokkrar gönguferðir á klakanum og svo horfði ég auðvitað á Trausta komast áfram í söngvakeppninni. Já, og mér tókst að meiða mig í bakinu, en það lagast vonandi sem fyrst.

Áfram Trausti

Á morgun verður annar riðillinn í söngvakeppni Sjónvarpsins fyrir Eurovision. Vestfirski snillingurinn Trausti Bjarnason á tvö lög í þessari keppni og komst annað lagið áfram í síðustu viku, en seinna lagið verður flutt annað kvöld. Það er enginn annar en Jónsi sem syngur lagið Segðu mér eftir Trausta, en texti lagsins er eftir systur hans, Ragnheiði Bjarnadóttur. Trausti átti tvö fallegustu lögin í söngvakeppninni í fyrra og hefði annað þeirra án efa farið út til Aþenu, ef skellibjallan Silvía Nótt hefði ekki sett strik í reikninginn. Ég hvet alla til að horfa á þáttinn annað kvöld og kjósa. Trausta til Helsinki!

Menningarbærinn

Þegar ég var í hvað mestu sjokki yfir því að vera að flytja út á land fyrir nokkrum vikum, huggaði ég mig við það að leita uppi á netinu hvaða þjónustu og fyrirtæki mætti finna á Akureyri. Ég komst að því að hér má ekki aðeins finna Bónus og Hagkaup, heldur líka 10-11, Byko, Blómaval, Húsasmiðju og Subway, svo að fátt eitt sé nefnt. Hér eru líka kaffihús, pöbbar og tvö bíóhús, að ógleymdu leikhúsi. Daginn sem ég flutti frétti ég að hér væri Dominos pizzastaður og því höfum við voffilíus snætt pizzu undanfarna daga. Þegar ég kvaddi höfuðborgina borðaði ég kínverskan mat næstsíðasta kvöldið, svona til að kveðja vini mína í Nings. En í gær las ég í Mogganum að Nings væri að fara að opna stað á Akureyri. Þeir hljóta að hafa heyrt að ég væri að koma! Hér vantar sem sagt varla neitt, nema kannski blessaða Smáralindina.

Norðan heiða

Þá erum við voffilíus flutt í höfuðstað Norðurlands og ég hef lifað af fyrsta daginn í nýju vinnunni. Ég fékk góða hjálp skyldmenna við að flytja inn og allt dótið er komið í íbúðina, þó að flest sé það í kössum ennþá. Sjónvarpið er komið á sinn stað, digital Ísland lykillinn virkar, síminn er tengdur og nettengingin er í lagi, þannig að allt það mikilvægasta er til staðar. Mér tekst ekki að setja rúmið mitt saman, en ég sef í gestaherberginu þangað til að ég ræð fram úr því. Þar sem ég seldi litla, hvíta bílinn erum við bíllaus, en í dag fór ég á bílasölu eftir vinnu og skoðaði nokkra kagga á tilboðsverði. Það vill svo vel til að frændinn sem hjálpaði mér að flytja er líka bifvélavirki, þannig að hann ætlar að kíkja á bíla fyrir mig. Vonandi verðum við voffi komin á vélknúið farartæki innan tíðar, þar sem hér er mikil hálka og göngustígar nær ófærir af þeim sökum.

Lítill vinur kvaddur

Eitt af því síðasta sem ég gerði sunnan heiða var að selja litla, hvíta bílinn. Ég setti upplýsingar um bílinn á vefmoggann og stuttu seinna var hann seldur. Hann hefur dugað mér vel undanfarin tvö ár, þó að hann hafi verið svolítið dýr á fóðrunum hvað viðgerðir varðar síðasta hálfa árið. Mútter átti bílinn á undan mér og því hefur hann fylgt fjölskyldunni nokkuð lengi. Kaupandi hvítu hættunnar var ung skólastúlka og ég vona að hann eigi eftir að reynast henni vel.

D-dagurinn

Í gær var D-dagurinn hjá mér, eða sá dagur sem dótið mitt yfirgaf íbúð okkar voffilíusar. Við erum nú heimilislaus, en fáum að gista hjá mútter þar til við flytjum norður. Ég dundaði mér alla vikuna við að pakka dóti ofan í kassa og það hafðist að koma öllu draslinu úr húsi í gær, með góðri hjálp vina og ættingja. Í dag þrifum við íbúðina og það gekk nokkuð vel. Í raun hefur allt gengið samkvæmt áætlun varðandi þessa flutninga, að undanskildu einu atriði. Flutningabíllinn fer ekki norður fyrr en annað kvöld og kemur til Agureyris á þriðjudagsmorgni. Það þýðir að ég flyt ekki inn í nýju íbúðina um helgi eins og venjulega, heldur í upphafi vinnuvikunnar. Nú er ég ekki hjátrúarfull kona, en ég hef alltaf flutt um helgar. Alltaf. Ég tek ekki með mér brauð og salt, ég geng óhikað undir stiga og ég hef brotið fleiri spegla en ég hef tölu á, en ég hef aldrei flutt á virkum degi. Mánudagur til mæðu, þriðjudagur til þrautar og svo framvegis. Þetta er það sem bíður mín fyrir norðan, ef trúa á gamalli hefð. Kannski að ég hætti alveg að vera hjátrúarfull og flytji hér eftir aðeins á mánudögum.

Kappa fling fling

Ég þurfti að heimsækja bankann "minn" í vikunni, til þess að kaupa erlendan tékka og fá víxileyðublað. Þetta ætti ekki að vera stórmál, en ég er svo óheppin að vera viðskiptavinur hjá bankanum sem var áður þekktur sem KB banki. Ég beið í nærri korter eftir þjónustufulltrúa í útibúinu í Kringlunni, sem hefur verið innréttað upp á nýtt og lítur nú út eins og símabúð í dýrari kantinum. Þá kom tvennt í ljós. Í fyrsta lagi er Kaupþing ekki lengur með erlenda tékka til sölu í útibúunum. Í öðru lagi voru ekki til nein víxileyðublöð. Hvers vegna? Jú, bankinn skipti um nafn og eyðublöðin með nýja nafninu voru ekki komin. Kaupþing eyðir tugum milljónum í auglýsingar til þess að kynna nýtt nafn, en hirðir svo ekki um að prenta nauðsynleg eyðublöð með nýja nafninu í tæka tíð! Mér finnst það kaldhæðnislegt að banki sem auglýsir undir slagorðinu "hugsum lengra" skuli sýna slíkt fyrirhyggjuleysi. Eftir þetta flopp fór ég í hinn endann á Kringlunni og heimsótti Glitni. Þar fékk ég erlendan tékka og víxileyðublöð á nokkrum mínútum. Ég legg því til að Kaupþing taki upp nýtt slagorð sem er meira í takt við raunveruleikann: Dýrar umbúðir, engin þjónusta.

Janúar er handarkriki ársins

Bara svo að það sé á hreinu. Mér er kalt og teppið mitt er komið ofan í kassa.

Pökkun

Að flytja búferlum er meiriháttar mál. Þegar ég var að giska á stærð búslóðarinnar á vefsíðu flutningafyrirtækis reiknaði ég með 10-20 kössum. Við mútter erum nú búnar að pakka niður í fleiri en 30 kassa og ekki er allt búið enn. Samt er ég búin að fara með marga poka af fötum í Rauða kross gáminn og annað eins af bókum, geisladiskum og öðru dóti í Góða hirðinn. Einu sinni gat fólk sett allt sitt dót á eina kerru, þegar það flutti á milli sveitarfélaga. Reyndar kom ég líka einu sinni öllum mínum eigum í bílinn, en það var áður en ég eignaðist íbúð og fór að sanka að mér drasli. Mútter efast um að ég nái að flytja fyrir lok vikunnar. Það kemur í ljós.

Góði hirðirinn

Þá er ég búin að loka fyrir pantanir á geisladiskum og bókum. Gurrí er búin að fá sinn skammt, en það bíða pakkar eftir Betu, Erlu, Svaninum og Telmu. Restina fer ég með í Góða hirðinn núna á eftir. Mér finnst Góði hirðirinn algert snilldar fyrirtæki og nafnið er líka snilld. "Ég er góði hirðirinn og þekki mína, og mínir þekkja mig." Vonandi móðgar þetta guðlast ekki neina trúaða.

Fleiri bækur

Það er varla að það taki því að bjóða upp á fleiri bækur hér, þar sem áhuginn á enskum kiljum virðist vera takmarkaður á meðal blogglesenda, en það má alltaf reyna. Margar af þessum bókum eru fínasta lesefni, en ég er bara búin að lesa þær of oft og þekki "plottið" frá upphafi til enda. Alla vega get ég alveg mælt með Deaver, Kellerman og Rendell fyrir unnendur spennusagna.

Berry, Steve: The Third Secret
Child, Lee: One Shot
Cook, Robin: Vector
Deaver, Jeffrey: The Twelfth Card
Follett, Ken: Code To Zero
Freedman, J.F.: The Disappearance
Grisham, John: The Brethren
Hoffman, Jilliane: Retribution
Kellerman, Jonathan: Doctor Death, Monster
Koontz, Dean: One Door Away From Heaven
Lowel, Elizabeth: Always Time to Die
Patterson, James: Black Friday
Rendell, Ruth: A Sight for Sore Eyes, Adam and Eve and Pinch Me

Geisladiskar I-W

Natalie Imbruglia - Left of the Middle
Jamiroquai - Travelling Without Moving
Avril Lavigne - Let Go
Maroon 5 - Songs About Jane
Moulin Rouge - kvikmyndatónlist
Offspring - Americana
P.M. Dawn - The Bliss Album
Páll Óskar - Seif
Roachford - Roachford
Savage Garden - Affirmation
Shakira - Laundry Service
Texas - White on Blonde
Thompson Twins - The Best Of
Usher - Confessions
Robbie Williams - Sing While You're Winning

Geisladiskar A-H

Nær öll myndböndin eru farin, en ensku vasabrotsbækurnar hafa ekki beinlínis slegið í gegn. Þær fara í Góða hirðinn í vikunni. Ég veit ekki hvort að ég á að auglýsa vafasaman tónlistarsmekk minn hér á blogginu, en þessir geisladiskar fást alla vega gefins ef einhver hefur áhuga:

Anouk - Together Alone
Björk - Homogenic
Blondie - No Exit
Bloodhound Gang - One Fierce Beer Coaster
Blur - Blur
David Bowie - Hours
The Cranberries - Bury The Hatchet
Crowded House - Crowded House
The Cure - Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me
Erasure - Erasure
Gloria Estefan - Cuts Both Ways
Marianne Faithfull - A Secret Life
Garbage - Garbage, Version 2.0
Gin Blossoms - Congratulations I'm Sorry
Hole - Celebrity Skin

Myndbönd gefins

Á einhver myndbandstæki ennþá? Ef svo er, þá er hér listi af VHS myndböndum, sem fást gefins gegn því að vera sótt:

As Good As It Gets (ekki með íslenskum texta)
Friends, fyrsta þáttaröð - öll
Friends, önnur þáttaröð - öll
Friends, þriðja þáttaröð (þætti 13-20 vantar)
Friends, fjórða þáttaröð (þætti 9-12 og 17-20 vantar)
Friends, fimmta þáttaröð (þættir 1-12), þrjár spólur
Friends, níunda þáttaröð (þættir 1-20), fimm spólur
Friends, tíunda þáttaröð (þættir 1-8), tvær spólur
Lord of the Rings, Fellowship of the Ring (íslensk útgáfa)
Lord of the Rings, The Two Towers (ekki með íslenskum texta)
Sex and the City, fyrsta þáttaröð, þættir 1-3 (íslensk útgáfa)

Gefins bækur

Tiltektin heldur áfram. Eftirfarandi vasabrotsbækur á ensku fást gefins, ef einhver hefur áhuga og nennir að sækja þær:

Berry, Steve: The Templar Legacy
Brown, Sandra: Ricochet
Child, Lee: Running Blind
Connelly, Michael: Void Moon
Connolly, John: The Killing Kind
Compton, Jody: The 37th Hour
Cornwell, Patricia: Body of Evidence, Post-Mortem
Grimes, Martha: Cold Flat Junction
Hart, Carolyn G.: Dead Man's Island
Hooper, Kay: Touching Evil
Koontz, Dean: Fear Nothing, Forever Odd, From the Corner of His Eye
Meltzer, Brad: The First Counsel
Patterson, James: Cradle and All, First to Die, Honeymoon, Maximum Ride
Truman, Margaret: Murder at the Watergate
Walters, Minetta: The Breaker

Tek það fram að ég ábyrgist ekki á neinn hátt bókmenntalegt gildi þessara rita. Hafi einhver áhuga, er bent á kommentakerfið eða tölvupóstinn minn. Að öðrum kosti fara bækurnar í Góða hirðinn.

Ekki hundi út sigandi

Leikrit fyrir eina konu og hund.

Konan situr í sófa með fartölvu. Hundurinn röltir um stofuna. Hundurinn fer út að svalahurð og krafsar í hurðina. Konan stendur upp og opnar fyrir hundinum. Hundurinn lítur á snjóinn fyrir utan og flýr inn í herbergi.

Endurtakist á hálftíma fresti.

Tiltekt

Ég er að fara í gegnum dótið mitt til að reyna að minnka það fyrir flutningana. Er búin að fylla stóran, svartan ruslapoka af fötum sem eiga að fara í fatagám Rauða krossins. Þar á meðal eru samkvæmiskjólar, leðurjakki, rúskinnspils, gallabuxur og fleira skemmtilegt. Sumt af þessu passar ekki á mig, annað fór mér aldrei vel og enn annað nota ég hreinlega aldrei. Ég á líka allt of mikið af bókum og stefni á það að fara með eitthvað af þeim í Góða hirðinn, nema að einhverja kunningja mína langi í bækurnar til lestrar. Það getur vel verið að ég minnki eitthvað af eldhúsdótinu líka. Til dæmis á ég of mörg eldföst mót. Ef einhvern vantar svoleiðis má senda mér svar í kommentakerfið.

Aftur og nýbúinn

Þegar ég flutti í núverandi íbúð fyrir tveimur árum lofaði ég sjálfri mér að flytja ekki aftur á næstunni. Ég var og er orðin hundleið á flutningum, enda hef ég flutt nokkuð oft á undanförnum fimm árum. Ég byrjaði á því að fara til Danmerkur í byrjun ársins 2002 og þaðan til Palestínu. Um haustið kom ég aftur heim með smá viðkomu í Köben og bjó í fyrstu heima hjá foreldrum mínum, en flutti svo í íbúðina sem ég átti þá ásamt ketti sem mér hafði áskotnast í Jerúsalem. Ári eftir heimkomuna flutti ég aftur út, að þessu sinni til Bretlands. Ég kom heim sumarið 2004, bjó í nokkra mánuði hjá mömmu en flutti svo í þessa íbúð í janúar 2005. Þetta er í fjórða sinn sem ég flyt í janúarmánuði, því að ég kom líka heim frá Bandaríkjunum í byrjun árs á sínum tíma. Ég var búin að ákveða að standa aldrei aftur í flutningum um miðjan vetur, þegar það er ískalt úti og hálka á götunum. En þrátt fyrir fögur fyrirheit er ég enn einu sinni að pakka dótinu mínu ofan í kassa, þó að ég nenni því alls ekki. Kannski ætti ég bara að gefa allar eigur mínar og aka norður með voffilíus og fötin mín í aftursætinu á bílnum?

Tæknileg afsökun

Talandi um vonda brandara, þá byrjaði árið ekki vel hjá Múrnum, eins og flestir sem fylgjast með fréttum vita. Ég las einmitt bók Þórunnar Hrefnu um ævi Margrétar Frímannsdóttur nú eftir jólin og hafði gaman af. Miðað við mína reynslu af stjórnmálastarfi efast ég ekki um að Margrét segi satt og rétt frá varðandi innanhússátökin í Alþýðubandalaginu. Ef eitthvað er, hefur hún frekar dregið úr en hitt. Flestar konur sem hafa tekið þátt í stjórnmálum geta sagt krassandi sögur um strákaklíkurnar í pólitíkinni og á það við um alla flokka. Vinstri græn eru ekki saklaus af karlrembunni frekar en aðrir, þó að þau telji sjálf femínisma sinn hafinn "yfir allan vafa" eins og segir í frekar slappri afsökunarbeiðni sem birt var á vefsíðunni eftir að gagnrýni kom fram á áramótauppgjörið. Það er sérstaklega óheppilegt fyrir stjórnmálaflokk, sem telur sig eiga einkarétt á femínismanum, þegar forystumenn hans verða uppvísir af rembulegum skrifum. Enn óheppilegra er það þó þegar fólk fer yfir strikið, en getur ekki beðist almennilega afsökunar. Einhver kallaði þetta tækilega afsökun. Það fer nærri lagi.

Jólin kvödd

Þá eru íslensku jólin yfirstaðin. Mútter bauð okkur voffilíusi í mat á laugardaginn og við horfðum aftur á skaupið. Það var skárra í annarri umferð. Kannski var ég bara of lasin á gamlárskvöld til að njóta grínsins. Baugsmyndin var algjör snilld og ég væri til í að sjá hana í bíó! Svo voru brandararnir um Valgerði góðir og þá sérstaklega Apaplánetan með Andra Snæ. Hins vegar þótti okkur Jón Gnarr algerlega ófyndinn og sömuleiðis fannst mér Elma Lísa ofleika í flestum sínum atriðum. Ég fór líka með síðustu jólagjöfina heim um helgina, en á eftir að taka utan af henni. Hún fær að fara með okkur norður. Ég er ekki búin að taka niður jólaskrautið, en ég er búin að slökkva á aðventuljósunum, ljósunum á jólatrénu og útiseríunni. Annað fær að halda sér þangað til ég flyt.

Kynhverfan

Í vikunni sá ég hinn frábæra sjónvarpsþátt America's Next Top Model, svona til þess að byrja árið á réttum menningarlegum nótum. Í hópi keppenda í þetta sinn eru tvíburasystur og í þættinum í vikunni kom fram að önnur þeirra væri hugsanlega ekki gagnkynhneigð. Allt í lagi með það, nema að þýðandinn talaði um samkynhneigð sem "kynhverfu" og gagnkynhneigð sem "kynvísi". Þegar stúlkan sagði í þættinum að hún væri hugsanlega "not straight", var það þýtt sem "ekki kynvís". Eru þetta orð sem fólk notar á Íslandi í dag?

Íslensku Borat-hjónin

Það er nauðsynlegt fyrir geðheilsuna að hlæja reglulega. Ég sá snillinginn Borat í þætti Jay Leno í gær og rétt á eftir kíkti ég á bloggið hjá Gurrí, þar sem ég fann hlekk á stórskemmtilegt heimildarmyndband með hjónum sem hljóta að vera fjarskyldir ættingjar hans. Hluta af myndbandinu er að finna hér að ofan, en fyrir þolinmóða mæli ég eindregið með myndbandinu í fullri lengd. Þar fjalla hjónin um það hvernig þau og vinir þeirra "did a huge good business" eins og þar segir. Auk þess tala þau um lífsstíl sinn og bjóða upp á gullkorn eins og þetta: "We have our two new cars, especially cars from Germany and that is very special," og þetta: "We have in our living room very special paint who is special for us." Hláturinn lengir lífið!

Góð byrjun?

Ég er alveg sannfærð um að árið 2007 verði frábært ár. Ný vinna, nýtt heimili, kosningar og fleira skemmtilegt er framundan. Samt byrjar árið ekki mjög gæfulega hjá mér. Ég er búin að vera veik frá því fyrir áramót, með kvef og hita. Hósta eins og stórreykingamaður, hnerra og anda með skemmtilegum aukahljóðum, auk þess sem ég er slöpp og með höfuðverk dauðans. Ekki beint skemmtilegt. Ég fékk tvö heimboð á gamlárskvöld en komst ekki úr húsi og drakk ekki annað en hóstasaft. Freyðivínið verður að bíða betri tíma. Það er eins gott að ég byrja ekki í nýju vinnunni fyrr en í febrúar. Ég vona að þessi slæma byrjun á árinu sé bara dæmi um fall sem er fararheill og að ég verði hressari, hraustari og heilbrigðari á nýja árinu en því gamla.