Árið

Árið 2006 er að ljúka göngu sinni. Ýmislegt hefur gerst á þessu ári, bæði gott og slæmt. Ég skipti um vinnu, sem varð til þess að ég læknaðist endanlega af blaðamannabakteríunni sem hefur herjað á mig af og til undanfarin 25 ár. Svo átti ég stórafmæli, sálfræðineminn eignaðist litla stelpu og systir flutti á Suðurlandið. Halldór hætti, herinn fór, hvalveiðar hófust og Hálsalón varð að veruleika. Stríðið í Írak hélt áfram, Saddam Hussein var tekinn af lífi og ísraelski herinn réðst inn í Líbanon, en hrökklaðist sem betur fer heim aftur. Vonandi verður næsta ár betra á öllum vígstöðvum. Við voffilíus ætlum að leggja land undir fót og flytja á nýjan stað, þar sem ný vinna bíður. Ég óska öllum bloggurum og öðrum lesendum gleðilegs ár og þakka fyrir árið sem er að líða.

Sonnettan

The Sonnet Deliberate Gentle Love Dreamer (DGLDf)     Romantic, hopeful, and composed. You are the Sonnet. Get it? Composed?     Sonnets want Love and have high ideals about it. They're conscientious people, caring & careful. You yourself have deep convictions, and you devote a lot of thought to romance and what it should be. This will frighten away most potential mates, but that's okay, because you're very choosy with your affections anyway. You'd absolutely refuse to date someone dumber than you, for instance. Lovers who share your idealized perspective, or who are at least willing to totally throw themselves into a relationship, will be very, very happy with you. And you with them. You're already selfless and compassionate, and with the right partner, there's no doubt you can be sensual, even adventurously so. You probably have lots of female friends, and they have a special soft spot for you. Babies do, too, at the tippy-top of their baby skulls. Link: The 32-Type Dating Test by OkCupid - Free Online Dating.

Sá þetta hjá Önnu. Þetta er ég, sem sagt. Ljúf og góð. Eða þannig.

Auga fyrir auga

Nýjustu fréttir herma að Saddam Hussein verði tekinn af lífi strax á morgun. Það vekur athygli að fréttamenn skuli taka það fram að hann verði hengdur samkvæmt íröskum lögum, eins og Írak sé sjálfstætt og óháð ríki með sjálfstæða og óháða löggjöf. Hið rétta er auðvitað að Írak er hernumið land og hefur sjálfstæði dómstóla þar verið dregið í efa. Dauðarefsingar hafa verið afnumdar í Evrópu og stefna Evrópusambandsins er sú að þær eigi að afnema um allan heim. Það er eitthvað öfugsnúið við það að taka mann af lífi fyrir það að bera ábyrgð á dauða annarra. Hvað gefur ríkinu heimild til þess að fremja morð? Er "löglegt" morð betra en ólöglegt morð? Í öllu falli verður þessi aftaka varla til þess að auka friðarhorfur í Írak eða annars staðar í Miðausturlöndum.

Vistaskipti

Nú er nýtt ár á næsta leiti og ekki seinna vænna að ákveða hvað fólk ætlar að gera á næsta ári. Þórdís ætlar að fara að kenna, en við voffilíus ætlum að breyta hressilega til og flytja út fyrir höfuðborgarsvæðið. Ég hef aldrei dvalið á landsbyggðinni lengur en í þrjár vikur og voffilíus er hreinræktaður borgarhundur, þannig að þetta verður alveg nýtt fyrir okkur bæði. Stefnan er tekin norður í land, nánar tiltekið til höfuðstaðar Norðurlands. Þar bíður mín vinna og við ætlum að leigja okkur húsnæði við hæfi. Svo þurfum við auðvitað að leigja út íbúðina okkar, auk þess sem við þurfum að flytja alla búslóðina norður. Ég vona að við verðum heppnari en systir með búslóðaflutninginn, en hennar flutningabíll fór út af veginum á sínum tíma með alvarlegum afleiðingum.

Gleðileg jól!

Kæru bloggvinir nær og fjær. Gleðileg jól og farsælt komandi ár. Megið þið njóta jólanna í faðmi ástvina. Ég vona að enginn lendi í jólakettinum.

Örlögin ráðin?

Ræður nafnið einhverju um það hvernig rætist úr manni? Í Kastljósi í vikunni var viðtal við unga kvikmyndagerðakonu, sem er nýbúin að leikstýra eigin stuttmynd. Það sem vakti mesta athygli mína var nafn stúlkunnar. Hún heitir nefnilega Ísold Uggadóttir. Gat hún orðið nokkuð annað en listamaður með þetta nafn? Er líklegt að Ísold Uggadóttir fari í tölvufræði? Beta var með svipaðar pælingar í sínu bloggi í vikunni. Kannski ræður nafnið örlögum okkar, eða kannski endurspeglar það bara umhverfið sem viðkomandi kemur úr. Sálfræðineminn og kórdrengurinn nefndu dóttur sína í dag. Hún heitir Brynhildur Hafdís. Ég er viss um að með slíkt nafn verður hún bæði falleg og fróð, ákveðin og elskuleg, skemmtileg og einstök í sinni röð. Nema hvað?

Blaut aðventa

Veðrið er ekki mjög jólalegt þessa stundina. Einmitt þegar ég var búin að troða löggiltu greni á grindverkið, setja seríur í glugga og stilla upp þessu fína ljósajólatré á veröndina, komu haustrigningarnar aftur af fullum krafti. Ég er að velta því fyrir mér hvort ég eigi að taka ljósatréð inn, áður en það fýkur eða leggst á hliðina. En ástandið er þó ekki eins slæmt hér eins og á Suðurlandinu, í Eyjafirði eða Borgarfirði. Víða hafa ár flætt yfir bakka sína og vegir eru lokaðir. Mér skilst að allt sé á floti á Selfossi og Hvítá í miklum ham. Sem betur fer er sumarhöll fjölskyldunnar uppi í fjalli, þannig að hún skolast varla í burtu. Vonandi fýkur hún ekki.

Sorgleg umræða

Ég horfði á þáttinn Kompás í gær, eins og svo margir aðrir. Þar var forstöðumaður Byrgisins sakaður um kynferðislega misnotkun á konum sem sótt hafa meðferð hjá honum. Þátturinn var ansi sláandi, en þó virðist sem ekkert verði að gert. Ekki nóg með það, heldur hafa sumir skeiðað fram á ritvöllinn til þess að verja meintar gerðir forstöðumannsins. Einn bloggari orðar þetta svo: "Engum kemur við, hvað Guðmundur gerir í svefnherberginu sínu, svo framarlega sem hann gerir það með lögráða einstaklingum, sem eru fúsir til verka." En er það svo? Skiptir það engu máli ef um veika einstaklinga er að ræða, sem leggja traust sitt á starfsmenn Byrgisins? Það er ástæða fyrir því að almenn hegningarlög banna starfsmönnum fangelsa, geðsjúkrahúsa, vistheimila og sambærilegra stofnana að hafa kynferðismök við vistmenn að viðlögðu fjögurra ára fangelsi. Þarna er um að ræða trúnaðarsamband, sem auðvelt er að misnota. Þegar litið er til þess, að stór hluti kvenna sem eiga við vímuefnavanda að stríða hefur orðið fyrir kynferðislegu ofbeldi er umræða á þessum nótum ekki bara furðuleg, heldur beinlínis sorgleg.

Jólahrollur

Við mútter notuðum þennan ágæta laugardag í það að fá jólabrjálæðið beint í æð. Við fórum sem sagt í allar helstu verslanir höfuðborgarsvæðisins, þar sem óðir Íslendingar með krítarkort safnast saman í örvæntingarfullri leit að rétta jóladótinu. Við byrjuðum í Garðheimum og það gekk svo sem ágætlega, nema að voffilíus gelti á einhverja konu sem horfði í áttina til hans. Þaðan fórum við í Húsasmiðjuna og Blómaval. Að því loknu heimsóttum við Hagkaup, þar sem Íslendingum finnst skemmtilegast að versla. Ég er greinilega ekki Íslendingur. Við röltum um Smáralind innan um fræga bloggara og rokkstjörnur. Þarna var ég alveg að niðurlotum komin, enda var klukkan orðin meira en sex, en mér var samt þvælt í sænsku stórverslunina. Árangur dagsins var sá að ég keypti tvær jólagjafir og mútter keypti eina, auk þess sem hún keypti jólaseríu og jólaskraut. Ég ætla að reyna að jafna mig undir teppi í gamalmennasófanum í kvöld.

Bílalíf

Þá er litli, hvíti bíllinn loksins kominn með skoðun. Við erum búin að heimsækja bifreiðaskoðunina alls þrisvar sinnum í vetur og í raun hefðum við átt að koma einu sinni enn, nema vegna þess að skoðunarmaðurinn sá aumur á okkur og gaf bílnum hinn eftirsótta, appelsínugula miða þó að hann væri ekki í fullkomnu lagi. Í hverri heimsókn hefur fundist eitthvað nýtt að bílnum og þannig var það líka núna. Bifreiðaskoðunin setti út á frágang á viðgerð og svo fannst gat á botninum á bílnum, sem þykir víst ekki til fyrirmyndar. Þannig að ég á eftir að fara enn einu sinni með kaggann á bifreiðaverkstæði, þó að ég ætli að láta það bíða fram yfir áramót. Það er rétt sem Beta sagði. Dýrt er að eiga druslu.

Hefðbundnar fjólur

Fréttablaðið er að verða líkara Mogganum með hverri vikunni sem líður. Þykkt og mikið, en frekar efnisrýrt á köflum. Fréttablaðið virðist líka hafa tekið upp fleiri siði Morgunblaðsins, því skrautlegar þýðingarvillur af þeirri gerð sem stundum eru kallaðar Moggafjólur, sjást æ oftar á síðum blaðsins. Stundum hefur mig grunað að Mogginn láti næturverði og skúringafólk þýða erlendar fréttir fyrir vefsíðu Moggans, svo frumleg eru efnistökin. En Fréttablaðið lætur ekki sitt eftir liggja með þessari skemmtilegu frétt sem birtist í dag:

"Samkvæmt breska blaðinu Daily Mail er jólabrúðkaup í vændum hjá stjörnuparinu Brad Pitt og Angelinu Jolie. Parið mun vera búið að leigja hús rétt fyrir utan Jóhannesborg í Suður Afríku og mun athöfnin fara hefðbundlega fram nema með afrískri tónlist.

Pitt og Jolie vilja víst hafa athöfnina eins andlega og hægt er og eru búin að taka fyrir alla ljósmyndara og fjölmiðla umfjöllun því þau vilja ekki að þetta verði eins og brúðkaup Tom Cruise og Katie Holmes fyrir stuttu á Ítalíu.

Gestalisti brúðkaupsins inniheldur nöfn leikarans George Clooney og nýjustu Bond stjörnunnar Daniel Graig. Oprah winfrey mun einnig mæta til Afríku til að verða viðstödd en hún var að stofna skóla í nágrenni við staðsetningu brúðkaupsins."

Gettu betur

Margir bloggarar hafa verið með einhvers konar spurningaleiki á bloggsíðum sínum nú undir lok ársins. Ármann var með desembergátu, sem var reyndar birt á afmælisdaginn minn í lok nóvember. Mér tókst ekki að giska á nema einn af þeim fimm einstaklingum sem spurt var um, en það var Davíð Oddsson. Gísli hefur líka verið með desembergetraun, en þrátt fyrir mikil heilabrot hef ég ekki náð að svara neinum af spurningum hans. Síðasta hálmstráið mitt er því desembergetraun Eyju, þar sem frú Þórdís er nú efst að stigum. Ég kannaðist mjög við myndina af frú Maó, en gat ómögulega komið henni fyrir mig og vísbendingin með bresku hljómsveitina sló mig alveg út af laginu. Ég held þó að ég hafi sent rétt svar við spurningu númer átta, en ég fæ víst ekki að vita það fyrr en eftir miðnætti í kvöld.

Strætómenning

Undanfarna daga hef ég tekið strætó, vegna þess að bíllinn er á verkstæði. Ég hef ekki tekið strætó í mörg ár, fyrir utan nokkur skipti haustið 2004 þegar ég var nýflutt heim frá Bretlandi og átti ekki bíl. Stundum hef ég heyrt að það séu bara nýbúar, gamalmenni og börn sem taka strætó, en reynsla mín af þessum þremur dögum er sú að það sé ekki alveg rétt. Ég hef séð slatta af konum í strætó, bæði á mínum aldri og svo eldri og yngri. Hins vegar hef ég ekki séð karlmenn á besta aldri í vögnunum. Kannski þykir það ekki karlmannlegt að taka strætó. Þjónusta strætó er fín, en mér finnst farið vera svolítið dýrt. Stakt fargjald kostar 250 krónur. Í Glasgow borgaði ég bara eitt pund fyrir staka ferð með neðanjarðarlestinni, eða um 136 krónur. Svo var hægt að fá miða fyrir ótakmarkaðar ferðir í einn dag sem kostaði tæplega tvö pund, eða lítið meira en stakt fargjald í strætó kostar hér. Þarf þetta að vera svona dýrt?

Að verða fullorðin

"Þegar ég var barn, talaði ég eins og barn, hugsaði eins og barn og ályktaði eins og barn. En þegar ég var orðinn fulltíða maður, lagði ég niður barnaskapinn." Þetta er haft eftir Páli sem stundum er nefndur postuli. Mér finnst stundum að ég ætti að hætta að vera barnaleg, ekki síst núna þegar ég er alveg örugglega orðin fullorðin. Vissulega hef ég gert eitt og annað "fullorðinslegt" í gegnum tíðina. Ég á hund og íbúð, eða réttara sagt á ég pínulítinn hlut í íbúð á móti bankanum. Mér tókst að ljúka háskólanámi og ég á tíu ára gamlan bíl sem stenst ekki skoðun. Ég er með yfirdrátt í bankanum og er í vinnu, alla vega eins og er. En ég hef ekkert gert margt af því sem flestum finnst að fullorðið fólk eigi að gera. Ég er ekki gift og á engin börn. Þá á ég hvorki jeppa né einbýlishús og hef ekki byggt upp glæsilegan starfsferil eða afrekað neitt sérstakt. Þýðir það að ég sé miðaldra barn, eða hvað?

Ekki leiðum að líkjast

Ég sá þetta hjá Betu og varð auðvitað að prófa. Setti inn nokkrar myndir af mér, og alltaf kom sama konan fremst. Hún mun heita Amanda Bynes og samkvæmt tölvuforritinu hjá MyHeritage er hún 83% lík mér. Þannig að ef ég væri 20 árum yngri, um 15 kílóum léttari og með slétt hár, þá gæti ég næstum verið minniháttar stjarna í bandarísku sjónvarpi. Eða ekki.

Ekki um jólin

Margir andans menn hafa velt fyrir sér textanum við lagið sem ég var að syngja hástöfum í bílnum mínum á leið heim frá vinnu í dag. Þetta er eitt af mínum uppáhaldsjólalögum á íslensku. Kannski vegna þess að ég kann textann og er ekki að misskilja hann, eins og þeir félagar Hnakkus og Hreinn. Lagið lýsir einfaldlega ömurleika hversdagsins hjá okkur launaþrælunum. Í nokkra daga á ári fáum við svo frí frá frekum yfirmönnum, fáránlegum verkefnum og fúlum vinnufélögum, og fáum að vera í friði í faðmi fjölskyldunnar.

Þú þarft að flýta þér á fætur sérhvern dag
finna tannburstann þinn, koma heilsunni í lag.
Í dagsins amstri þarftu að vera klár og kúl
vinnan kallar á þig, þetta er endalaust púl.
Og þér leiðist svo, því tíminn eyðist og
þú hefur fengið meira en nóg.

Ég segi nei nei, ekki um jólin - nei nei ekki um jólin...

Og þér finnst þetta vera allt svo tilgangslaust
engin framtíðarvon, ekki mikið um traust.
Svona er það sérhvern vetur, sumar, vor og haust
þetta er ekki það líf sem þú sjálfum þér kaust.
Því er ei neitandi, að þetta er þreytandi
Og þér er orðið um og ó.

Ég segi nei nei, ekki um jólin - nei nei ekki um jólin...

Sófaást

Ljós og fallegur gamalmennasófi úr sænsku stórversluninni er loksins kominn á heimili okkar voffilíusar. Hann var afhentur um kvöldmatarleytið og síðan hef ég dundað mér við það að ná honum úr umbúðunum og skrúfa á hann fætur. Ég er sannfærð um það að ég hafi valið rétta sófann, alveg sama hvað Ibba Sig. og aðrir segja. Þessi sófi er ekki bara fallegur, heldur alveg guðdómlega þægilegur. Ég var nærri sofnuð í sófanum áðan og ef ég ætti ekki svona hriklega þægilegt amerískt rúm, þá ætti ég erfitt með að slíta mig frá honum.