Vel sloppið

Sjallanir náðu sem betur fer hvorki hreinum meirihluta í mínum heimabæ né í Reykjavík. Við megum þakka fyrir það. Ég kaus auðvitað áður en ég fór út og hef því góða samvisku. Annars eyddum við deginum í dag utan dyra. Fórum á tónleika og hlustuðum á James Blunt og fleiri spila. Fín skemmtun í sól og góðu veðri við Charles-ána. Boston rokkar.

Ekki láta gabba ykkur!

Frá snillingunum á rvik.blogspot.com.

Það er gott að búa í Kópavogi

Segir hver?

Brottför

Bráðum fer ég til Boston. Á miðvikudaginn kl. 17 leggjum við fröken Rockefeller af stað til fyrirheitna landsins. Allt í einu er þetta að bresta á og ég á eftir að gera svo ótal margt: Kjósa, taka til, finna vegabréfið mitt, borga reikninga, pakka, ákveða hvort ég ætla að kaupa mér nýja myndavél, finna ferðabók um Boston, setja bílinn á verkstæði og koma voffilíusi í pössun. Já, það er heilmikil vinna að fara í frí.

Hetjur norðursins

Fyrst að hin guðdómlega Silvía Nótt komst ekki áfram í úrslitakeppnina í Eurovision, þá ættu sem flestir að styðja hina stórskemmtilegu finnsku hljómsveit Lordi. Lagið þeirra, Hard Rock Hallelujah er ágætlega áheyrilegt og búningarnir óborganlegir. Öfugt við marga aðra keppendur eru Finnarnir fullklæddir, sem er svo sannarlega skemmtileg tilbreyting. Lifi rokkið! Áfram Finnland!

Laun heimsins eru vanþakklæti

Evrópubúar eru lúðar sem kunna ekki gott að meta.

Baráttan um kórónuna

"Hún má aldrei verða ólétt, Ungfrú Ísland." Eitthvað í þessa átt hljómaði skemmtilegur texti sem eitt sinn var ortur um fegurðarsamkeppni Íslands, en á Skjá einum í kvöld er einmitt sýndur "æsispennandi" þáttur um þá keppni. Það sem einkennir keppnina öðru fremur er hvað stelpurnar eru hver annarri líkar. Þegar þær koma fram í eins sundfötum er nær ómögulegt að þekkja þær í sundur. Helsti munurinn á keppninni í ár og undanfarin ár, er sá að nú eru fleiri dökkhærðir keppendur. Sennilega eru það áhrif Unnar Birnu, þar sem margar stelpnanna vilja eflaust feta í fótspor hennar.

Júróvikan

Nú er tíminn til þess að ná í glimmergallann inn í skáp, draga fram gylltu skóna, panta tíma í túberingu og grafa upp Pottþétt Júróvisjón diskinn ásamt bleika glossinu. Á fimmtudaginn verður forkeppnin í Júróvisjón og þar mun okkar ástkæra Silvía Nótt trylla lýðinn eins og henni einni er lagið. Að vísu virðast margir efast um að hún komist upp úr forkeppninni, en eins og alltaf eru sannir Íslendingar sigurvissir. Aðrir halda því fram að sænska gellan eða sú gríska sigri, en við hlustum ekkert á það. Ég segi bara: Áfram Silvía Nótt! Hún lengi lifi!

Breytinga er þörf

Ekki orð um það meir.

Fagrar og frægar

Ég prófaði prógrammið hjá MyHeritage sem segir manni hvaða frægum stjörnum maður líkist mest. Ég skellti inn mynd af mér og fékk eftirfarandi niðurstöður: Kate Hudson (75%), Mariah Carey, Jennifer Love Hewitt, Renee Zellweger og Kate Winslet. Reyndar sé ég ekki að þessar konur líkist hvor annarri neitt, hvað þá mér. En svona var þetta samt.

Grenjað í borginni

Undanfarnar vikur hef ég horft á endursýningar á Sex and the city á Skjá einum. Ég sá ekki nálægt því alla þættina á sínum tíma, þannig að ég er að sjá mikið af þessu í fyrsta skipti. Reyndar skil ég ekki alveg af hverju þessir þættir urðu svona rosalega vinsælir á sínum tíma. Aðalsöguhetjan, Carrie, er satt að segja hrikaleg væluskjóða. Í þættinum í kvöld var hún hálf vælandi allan tímann, af því að hún var búin að vera í París með kærastanum sínum í heila viku og hún saknaði vinkvennanna. Búhú. Ég væri til í að fara í vikuferð til Parísar og ég myndi ekki vera grenjandi af heimþrá eftir nokkra daga. Af hverju býður enginn mér þangað?

Boston, baby

You Are 17% American

You're as American as Key Lime Tofu Pie Otherwise known as un-American! You belong in Cairo or Paris... Get out fast - before you end up in Gitmo!

How American Are You?

Eftir nákvæmlega hálfan mánuð förum við fröken Rockefeller til Boston og verðum þar í rúma viku. Ætlunin er að skoða söfn, verslanir og aðrar byggingar. Ég hef ekki komið til Bandaríkjanna í fimm ár, svo að þetta verða örugglega viðbrigði. Ég heimsótti Boston fyrst fyrir rúmum tuttugu árum og hef ekki komið þangað svo árum skiptir. En svo er spurning hvort að mér verður hleypt inn í landið, þar sem ég er svo óamerísk.

Er það fötlun að vera í Framsókn?

Ekki fjarri lagi

You scored as English. You should be an English major! Your passion lies in writing and expressing yourself creatively, and you hate it when you are inhibited from doing so. Pursue that interest of yours! English 92% Journalism 83% Linguistics 75% Philosophy 75% Art 75% Dance 75% Sociology 67% Theater 67% Engineering 58% Mathematics 58% Anthropology 50% Psychology 50% Biology 33% Chemistry 25% What is your Perfect Major? (PLEASE RATE ME!!<3) created with QuizFarm.com

Hasar á heimavelli

Ég vaknaði í morgun við hávaðarifrildi. Stuttu seinna heyrði ég einhvern umgang fyrir utan og kíkti út um gluggann. Þá var þar komin sveit vaskra lögreglumanna sem hugði á inngöngu í húsið. Lögreglubíllinn var ennþá á bílastæðinu þegar ég fór að heiman hálftíma seinna. Mér duttu eftirfarandi möguleikar í hug: 1. Einhver hringdi á lögregluna út af hávaða í nágrönnunum. 2. Í blokkinni leynast hættulegir glæpamenn. 3. Verið er að taka upp kvikmynd í húsinu. 4. Þetta var grín, til dæmis hluti af gæsa- eða steggjapartíi. Ég fylgdist grannt með fréttum í dag en ekkert kom fram um morð eða annan stórglæp í hverfinu, þannig að ég held að mér sé óhætt að vera hér áfram.

Heilsuátak

Nú hef ég verið algerlega laus við koffín í fjóra mánuði, þannig að það er kominn tími til að taka næsta skref. Ég hef ákveðið að minnka sykurát verulega. Að minnsta kosti ætla ég að hætta að borða nammi, kökur og annan óþarfa. Ég hef ekki alveg ákveðið hvort að ég ætla að hafa nammidag eins og litlu börnin, en það kemur í ljós. Ég mun að sjálfsögðu láta vita um gang mála hér á blogginu. Kannski enda ég eins og parið í Heil og sæl, borðandi bláþörunga og hveitigras. Eða ekki.

Leiðindi

Ekki veit ég hvað landsmenn hafa gert dagskrárstjórum Skjás eins. Af einhverjum ástæðum hafa þeir ákveðið að kvelja okkur með bíómyndum Woody Allen kvöld eftir kvöld. Ég hef aldrei séð skemmtilega mynd eftir hr. Allen. Efast reyndar um að slík mynd sé til. En myndin sem sýnd var í kvöld var ein af þeim allra verstu. Stundum sér fólk bíómyndir og skilur ekki hvernig nokkur maður fékkst til þess að fjármagna þessa vitleysu. Mynd kvöldsins, Sleeper, var ein af þeim. Það eina sem hún gerði var að hvetja fólk til að fara að sofa frekar en að horfa á sjónvarpið. Kannski var það tilgangurinn.