Bónus

Á meðan flestir landsmenn bættu á sig aukakílóum á matarhátíðinni miklu, tókst mér að léttast um eitt kíló yfir jólin. Segið svo að veikindi borgi sig ekki!

Heilsuleysi

Ég var veik um jólin og það virðist ekki ætla að hætta, þó að ég sé komin heim. Flugið í gær gekk þó betur en flugið vestur. Enginn sjúkrabíll beið eftir mér á flugvellinum og ég vona að ég nái að forðast sjúkrabílana framvegis. En ég er ennþá frekar þreytt og máttlaus. Svo er ég komin með leiðinda sýkingu í augað, aftur. Ég vona að það þýði ekki að ég þurfi að hætta að nota linsur. Mér finnast nýju gleraugun mín ekkert ljót, þvert á móti, en það er svolítið vesen að nota þau. Í fyrsta lagi verða gleraugu mjög auðveldlega skítug, það sest móða á þau og svo framvegis, svo mér finnst ég aldrei sjá almennilega. Í öðru lagi er eins og gleraugun myndi vegg á milli mín og annars fólks. Í þriðja lagi svimar mig aðeins þegar ég er með gleraugun og í fjórða lagi rekast augnhárin í glerin. Þetta síðastnefnda þykir fólki kannski ekki vera alvarlegt vandamál, en það pirrar mig. Mig langar í laseraðgerð til að laga sjónina. Spurning að kaupa miða í lottóinu.

Vélmenni á Alþingi?

Hafa vélmenni yfirtekið Alþingi? Ég horfði á hluta af Kastljósinu í kvöld og þar var Birgir Ármannsson að svara einhverjum spurningum. Maðurinn var gersamlega svipbrigðalaus og ég sá ekki betur en að hann væri með gúmmíhúð á andlitinu, svo slétt var það og fellt. Ég hef lengi efast um Birgi Ármanns og fékk þarna allar mínu verstu grunsemdir staðfestar. Gat verið að Birgir væri bara vélmenni sem fjarstýrt væri frá Valhöll? Það fóru þó að renna á mig tvær grímur þegar næsti viðmælandi birtist á skjánum. Sá var Lúðvík Bergvinsson og hann var með nákvæmlega sama plastyfirbragðið og Birgir. Nú hef ég hitt Lúðvík í eigin persónu og gat þá ekki betur séð að hann væri bæði "lífrænn og alvöru", svo að ég vitni í ónefndan rokkkóng í ónefndum sjónvarpsþætti. Annað hvort hafa gúmmíhúðuð vélmenni rænt Lúlla og sett tvífara hans í staðinn fyrir framan myndavélarnar, eða förðunardeild sjónvarpsins notar svona hrikalega massíft meik sem gerir fólk líkast plastdúkkum í útliti. Hvort ætli sé nú líklegra?

Þetta er æfing. Þetta er bara æfing

Jólin eru búin, en við erum enn á Vestfjörðum. Flugi var aflýst í gær og í dag. Í morgun stökk ég á fætur skömmu eftir klukkan níu, hress og endurnærð eftir fyrsta almennilega nætursvefninn í fimm nætur. Mæting í flugið var yfirvofandi, svo ég dreif mig í það að pakka, borða og setja hundinn í búr. Við vorum búin að setja allan farangurinn í bílinn og ætluðum að aka af stað, þegar skilaboð bárust frá flugfélaginu. Fluginu frestað og athugun eftir hádegi. Það var ekki annað hægt að gera en að hlæja að þessu. Við náðum að fara á fætur og komast út í bíl á um 20 mínútum, sem var bara nokkuð vel af sér vikið. Eftir hádegið var boðuð brottför og við stukkum aftur út í bíl og ókum sem leið lá á Ísafjörð. Komum að flugstöðinni fimm mínútur fyrir auglýstan mætingartíma, svo að allar áætlanir stóðust hjá okkur. Eftir innritun settumst við í sófann á flugstöðinni og slöppuðum af. Hittum líffræðinemann sem er á leiðinni í heimsreisu. En eftir nokkra bið var tilkynnt að vélin sem lagði af stað að sunnan gæti ekki lent, svo að við urðum að taka aftur töskurnar okkar og hundinn. Erum komin aftur þangað sem vegurinn endar. Athugun með flug er næst í fyrramálið.

Endalok jólanna

Í dag er annar í jólum, sem er síðasti almenni frídagurinn um þessi jól. Á morgun fljúgum við sálfræðineminn og kórdrengurinn aftur suður, ef veðurguðir lofa. Mig langar ekki að skrifa um jólagjafirnir sem ég fékk eða um matinn sem við borðuðum, þó að hann hafi verið ótrúlega góður. Mig langar ekki heldur að skrifa um byrjunina á jólafríinu, þegar ég varð að fara í sjúkrabíl frá flugvellinum. Þetta er fyrsta heimsókn mín í húsið við enda vegarins, en vonandi ekki sú síðasta. Bæjarstæðið er eitt það fallegasta sem ég hef séð, með tignarlegum fjöllum sem ramma staðinn inn án þess að vera of nálægt. Kyrrðin í þorpinu er einstök. Í kvöld gengum við voffilíus niður að höfn í snjókomu og horfðum á fugla vagga rólega á öldunum í hálfrökkri. Ég ét ofan í mig allt sem ég hef sagt um dreifbýlistúttur og álíka í gegnum tíðina. Ég held að það séu forréttindi að fá að búa á svona stað, svo framarlega sem samgöngur eru í lagi. Ekki síður eru það forréttindi að eiga frábæra fjölskyldu og yndisleg frændsystkin til þess að eyða jólunum með. Ég er þakklát fyrir það. Það er bannað að kvarta yfir væmni í kommentakerfinu. Fólk má vera væmið á jólunum.

Þar sem vegurinn endar

Við enda vegarins

Nú er ég komin þangað sem vegurinn endar. Horfi á blá og hvít fjöll út um gluggann. Hér er snjór. Ég held satt að segja að jólasveinninn eigi heima hér. Það á að vera skötuveisla í nágrannaþorpinu í kvöld. Mér er ekki beinlínis boðið. Síðast þegar ég fór í skötuveislu varð ég að vera inni í sjónvarpsherbergi með börnunum, vegna þess að ég þoldi ekki lyktina. Enda er það ósiður að éta úldinn fisk.

Maður getur alltaf á sig blómum bætt

Snillingarnir leynast víðar en á Fréttablaðinu. Af Moggavefnum í morgun:

"Tækni & vísindi | mbl.is | 23.12.2005 | 06:42
Niðurstöður einræktunarrannsókna suður-kóresks vísindamanns voru falsaðar
Rannsóknir á einræktun óþroskaðra stofnfruma úr mönnum, sem þótti mikil uppgötvun fyrr á þessu ári, var tilbúningur. En suður-kóreskir vísindamenn greindu frá þessu. Einræktunarsérfræðingurinn Hwang Woo-suk hafði verið gagnrýndur fyrir rannsóknir sýnar en hann hélt því fram að hann myndi hljóta uppreisn æru. Hinsvegar greindur sérfræðingar við háskólann í Seoul að niðurstöðurnar hefðu verið búnar til af ásetningi og að Hwang yrði refsað.

Hwang hefur beðist afsökunar og tilkynnt að hann muni segja upp prófessora stöðu sinni við háskólann. „Ég biðst innilegrar afsökunar fyrir að hafa orðið uppvís að hneyksli og ollið vonbrigðum,“ sagði prófessorinn eftir að sérfræðingarnir við háskólann höfðu birt niðurstöður sínar. „Sem tákn um afsökunarbeiðni mína þá mun ég hætta sem prófessor við háskólann í Seoul.“

Hneykslismálið hefur vakið mikla athygli í Suður-Kóreu, en þar er litið á prófessorinn sem þjóðarhetju fyrir starf sitt á sviði einræktunar.

Frá árinu 2002 hefur hann fengið styrki upp á 40 milljón dala, sem nemur um 2,5 milljarði kr., frá vísinda- og tæknimálaráðuneytinu.

Fréttavefur BBC greindi frá þessu."

Hvað eru mörg err í því?

Jóla hvað?

Auðvitað man ég eftir þessu.

Krakkar mínir komið þið sæl. Ég er jólasveinninn.
Jóla hvað?
Já, en ég var pantaður hingað.
Pantaður hingað hvað?
Er þetta ekki Hellisgerði 3?
Nei, þetta er Limgerði 33.

Ljúfar æskuminningar.

Fullkomnaðu augnablikið

"Brad Pitt er með Tag Heuer úr. Hvað með manninn þinn? Fullkomnaðu augnablikið. Leonard, Kringlunni." Þetta heyrði ég í útvarpinu áðan. Nú eru þetta eflaust ágætis úr og Brad Pitt er vissulega myndarlegur maður. Samt finnst mér þetta hræðilega hallærisleg auglýsing. Eiga konur að ímynda sér að menn þeirra verði jafn flottir og hr. Pitt, ef þær kaupa svona úr? Þessi auglýsing hafði þau áhrif á mig að ég myndi alls ekki kaupa Tag Heuer úr, ætti ég mann og peninga. En ég tilheyri svo sem ekki markhópi auglýsingarinnar. Hver veit nema þetta svínvirki á þær sem eiga hvort tveggja?

Jólaskapið

Jólastemmningin sem ég fann aðeins fyrir í nóvember og í byrjun desember er rokin út í veður og vind. Í gær fylltist ég í staðinn af jólauppreisn. Mig langar til að hrópa á torgum að jólasveinninn sé ekki til, spila allt annað en jólalög og loka verslunum bæjarins í viku. Þetta hefur ekkert með trúleysi mitt að gera, því ég lít hvort sem er á jólin sem heiðna hátíð. Kannski er ég bara á jólabömmer af því að gærdagurinn var fúll. Ég byrjaði daginn á því að brjóta í mér tönn, aftur. Varð að panta neyðartíma hjá tannlækninum, aftur. Tannlæknirinn minn er indæl kona og mjög flink í að deyfa, en einhvern veginn er samt erfitt að finna gleðina í hjartanu þegar það er verið að stinga í mann og bora. Svo fór ég með hundinn til dýralæknis í árlega sprautu og ormahreinsun. Hann var ekkert sérlega glaður með það heldur. Ég varð að ná í lyfseðil hjá lækni sem er með stofu í Kringlunni, en það þýddi langa bið í umferðarteppu og leit að stæðum. Loks fór ég í heimsókn til sjúkraþjálfarans sem píndi mig og kvaldi. Reyndar komst ég næst því að finna meinta ró þessarar árstíðar þar, því ég steinsofnaði á bekknum eftir allar pyntingarnar. Ég vona bara að ég hafi ekki hrotið.

Jólaverkin

Jólin eiga víst að vera frí frá amstri hversdagsleikans, en samt er ótrúlega mörgum skyldum hrúgað á þennan árstíma.

Hér er listi yfir það sem ég er búin að gera, það sem ég á eftir að gera og það sem ég ætla alls ekki að gera fyrir jólin.

Það sem ég er búin að gera:
1. Kaupa allar jólagjafirnar. Ég er mjög stolt af þessu afreki, sem ég vann í gær.
2. Setja upp jólaseríur í gluggum. Þær fá sennilega að hanga uppi fram í mars eða lengur.
3. Troða gervigreni á girðinguna hjá mér, samkvæmt fyrirmælum fjölbýlishússins.
4. Útbúa og nota aðventukrans.
5. Setja upp jólakortapokann.
6. Kaupa jólapappír og merkimiða.

Það sem ég á eftir að gera:
1. Pakka inn jólagjöfunum. Stundum hef ég verið að gera það eftir kl. sex á aðfangadag.
2. Skreyta jólatréð, ef ég nenni. Ég á svona eilífðar gervijólatré sem er í geymslunni.
3. Setja lögboðin jólaljós á gervigrenið á girðingunni, hvernig sem ég fer að því.
4. Setja upp aðventuljósin. Ég á eftir að grafa dýpra í geymslunni.
5. Koma mér upp í flugvél og lenda þar sem vegurinn endar.
6. Kaupa jólakort, skrifa á þau og senda.

Það sem ég ætla alls ekki að gera:
1. Baka eitt eða neitt. Til þess eru bakarar.
2. Gera sérstaka jólahreingerningu. Til hvers?
3. Elda jólamat. Ég leyfi öðrum færari sérfræðingum að sjá um það.
4. Skera út og steikja laufabrauð. Familían er búin að gera það fyrir mig.
5. Setja upp meira jólaskraut - sérstaklega ekki upplýsta plastjólasveina eða álíka.
6. Kaupa ný jólaföt. Jólakötturinn er ekki til, frekar en jólasveinar eða guðlegar verur.


Ég er sem sagt hálfnuð. Reyndar er það alveg á mörkunum að ég nenni að ná í jólatréð og skreyta það, því að það þýðir að ég þarf að tína skrautið af trénu og setja ofan í kassa að jólunum loknum. Það gengur víst ekki að hafa tré í stofunni fram í mars.

Flottar stelpur

Tvær flottar í Idolinu á föstudaginn, Telma Björg og Hulda.

Í kvöld

Fimmti hópurinn í Idol keppninni stígur á svið í Nasa í kvöld. Þar á meðal er hinn stórkostlegi sálfræðinemi. Þannig að ég hvet alla til þess að horfa á þáttinn og auðvitað að kjósa dömuna líka. Nema hvað. Við mútter verðum í klappliðinu á Nasa.

Íslensk fegurð

Ég var ekki fædd þegar John F. Kennedy varð fyrir skoti, og ég man heldur ekki hvar ég var þegar John Lennon féll fyrir byssukúlu. En ég man hvar ég var þegar Hófí var kosin Ungfrú heimur. Ég var stödd í Þjóðleikhúsinu og þegar sýningin var búin, barst fréttin eins og eldur í sinu á meðal leikhúsgestanna. Íslensk stúlka var orðin fegurðardrottning á heimsvísu. Nokkrum árum síðar hlaut Linda P. sama titil. Þetta var á níunda áratug síðustu aldar og íslenska þjóðin var að rifna úr stolti. Við áttum fallegustu konurnar og sterkustu karlmennina. Don Cano gallarnir voru á toppi tískunnar, sítt að aftan var málið og við ætluðum að taka Eurovision með trompi. Ekkert mál fyrir Jón Pál og allt það. En síðan eru liðin mörg ár. Ísland lenti í 16. sæti, fyrirtækið sem framleiddi Don Cano fór á hausinn, Hófi fór aftur í leikskólann, Linda fór í meðferð og Jón Páll lést fyrir aldur fram. Fegurðarsamkeppnir eru í mínum huga álíka hallærislegar og stórir herðapúðar eða krumpugallar. Börn síns tíma, sem eiga lítið erindi á 21. öldinni.

Stuðið í sveitinni

Í sveitum landsins er ekki að finna bíóhús eða verslunarmiðstöðvar. Fólk verður því að finna sér aðra afþreyingu og búa sér sjálft til gleðigjafa. Þetta hafa menn gert af myndarskap í Bláskógabyggð, þar sem sumarhöll familíunnar er að finna. Verst að okkur mútter var aldrei boðið í partý á nágrannabæina.

Fólk er fífl

Er íslenska þjóðin endanlega búin að tapa sér? Hvernig dettur fólki í hug að skrifa Jóni Gnarr og biðja hann um heilræði? Ég sé ekki alveg hvað ætti að gera Jón að einhverjum sérfræðingi í mannlegum vandamálum. Er það af því að hann auglýsir Lottó í sjónvarpinu? Eða af því að hann hefur verið að daðra við kristna trú í pistlum sínum? Hver sem ástæðan er, þá hafa einhverjir skrifað honum og svörin eru birt í Fréttablaðinu. Ég sæi mig fyrir mér skrifa einhverjum gamanleikara og spyrja hann ráða. Kæri Jón. Ég er andlegur unglingur. Hvað á ég að gera? Jón myndi svara: Kæra barn. Þú nærð aldrei fullum þroska nema með því að hafa samband við Guð. Hann er í síma 900-ÓGUÐ. Símtalið kostar aðeins 99,9 krónur á mínútuna. Drottinn gefur öllum eilíft líf. En eilíft líf er ekki til, því miður.

Litla barnið

Ætti ég að vera móðguð?
Ég fann þetta próf hjá Veigu, sem samkvæmt því er heilum ellefu árum eldri en ég.

You Are 19 Years Old

Under 12: You are a kid at heart. You still have an optimistic life view - and you look at the world with awe. 13-19: You are a teenager at heart. You question authority and are still trying to find your place in this world. 20-29: You are a twentysomething at heart. You feel excited about what's to come... love, work, and new experiences. 30-39: You are a thirtysomething at heart. You've had a taste of success and true love, but you want more! 40+: You are a mature adult. You've been through most of the ups and downs of life already. Now you get to sit back and relax.

What Age Do You Act?

Bílaólán, framhald

Bílaólán mitt virðist engan enda ætla að taka. Ég fór til læknis í dag, síðan í röntgenmyndatöku og þaðan til tryggingafélagsins með reikninga. Á leiðinni frá lækninum tók ég eftir því að annað framdekkið var orðið ansi loftlítið. Ég stoppaði á næstu bensínstöð og fékk aðstoð við að reyna að setja loft í dekkið. Því miður sagði bensínafgreiðslumaðurinn að ventillinn væri laus á dekkinu og ekki hægt að bæta lofti í það. Þá voru góð ráð dýr, því þarna var dekkið orðið alveg loftlaust. Ég hef aldrei skipt um dekk og hef satt að segja ekki hugmynd um hvernig það er gert. Sem betur fer hafði ég samband við hjálparhellurnar hjá FÍB, sem skiptu um dekk fyrir mig. Það er alveg bráðnauðsynlegt að eiga FÍB að, þegar bílaólánið eltir mann. Ég mæli með FÍB aðild sem jólagjöf fyrir þá sem ekki eru félagar nú þegar.

Sagan af Sússa

Snillingarnir á Baggalút hafa gefið út aðventulagið í ár. Lagið heitir Sagan af Jesúsi og fjallar um það "þegar hann Sússi kom heiminn í" eins og segir í textanum. Ég veit ekki hvort að lagið nær að toppa hið óborganlega Kósíheit par exelans sem var aðventulagið í fyrra, en það er tilvalið að hlusta á bæði lögin til skiptis og komast þannig í rétta jólaskapið á aðventunni.

Latasti hundur landsins?

Mér hefur tekist að endurskapa hundinn minn í minni mynd og það á aðeins þremur mánuðum. Það er ekki nóg með að hann sé mikið fyrir pepperoni pizzu, heldur er hann líka latur og værukær. Til dæmis fer hann helst aldrei á fætur fyrir hádegi. Hann er líka alltaf til í að leggja sig, hvar og hvenær sem er. Oft fer hann á fætur, kíkir aðeins út og hleypur svo beint inn aftur til að kúra lengur. Honum er meinilla við rigningu, kulda og myrkur. Helsti munurinn á mér og hundinum er að honum líkar ekki að fara í bað, en ég gæti legið í baði hálfu og heilu dagana, ætti ég baðkar.

Botninum náð

"Gerir það þig ekki feita að borða of mikið af hrísgrjónum?" Þessi gáfulega spurning kom frá kynninum í einum hallærislegasta sjónvarpsþætti sem ég hef nokkurn tímann séð, Ungfrú Evrópu, sem nú er sýndur á Skjá einum. Nú eiga sjónvarpsáhorfendur að taka þátt í kosningunni um fegurstu frökenina og því fer meirihlutinn af þættinum í að sjá stúlkurnar spranga um í bikini og grátbiðja fólk um að kjósa sig á lélegri ensku. Svo fáum við að heyra lífsspeki af vörum stúlknanna, eins og þessa: "Ég er hrifin af blómum. Þau eru lifandi. Mér finnst ég sæt með blóm í hárinu." Stelpurnar eru eiginlega allar eins, nema að Ungfrú Ungverjaland er rauðhærð og Ungfrú Ísrael er ljóshærð. Ég veit ekki hvenær Ísrael varð hluti af Evrópu, en eflaust getur einhver útskýrt það fyrir mér.

Kitluð

Parísardaman kitlaði mig. Þetta var erfiðara en ég bjóst við.

Sjö hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey:
1. Skrifa bók.
2. Fara til Kína.
3. Fara til Afríku.
4. Heimsækja nýtt land á hverju ári.
5. Læra spænsku og/eða arabísku betur.
6. Standa uppi á sviði og syngja.
7. Ferðast með loftbelg.

Sjö hlutir sem ég get:
1. Talað og skrifað ágæta íslensku.
2. Talað og skrifað ágæta ensku.
3. Lært lög og söngtexta auðveldlega.
4. Lesið frekar hratt.
5. Bakkað í stæði.
6. Neglt nagla í vegg.
7. Lært fyrir próf.

Sjö hlutir sem ég get ekki:
1. Borað í vegg (ekki ennþá alla vega).
2. Heklað.
3. Eldað flókna rétti.
4. Hlaupið í meira en hálfa mínútu.
5. Spilað veggjatennis.
6. Talað frönsku.
7. Horft á eða snert sprautur.

Sjö hlutir sem heilla mig við hitt kynið:
1. Húmor.
2. Gáfur.
3. Falleg augu.
4. Fallegar hendur.
5. Fallegur baksvipur.
6. Listrænir hæfileikar.
7. Víðsýni.

Sjö frægir karlmenn sem heilla mig:
1. Johnny Depp.
2. Viggo Mortensen.
3. Lenny Kravitz.
4. Hugh Jackman.
5. Ewan McGregor.
6. Robbie Williams.
7. Keanu Reeves. Sá eini af þessum sem ég hef hitt í eigin persónu.

Sjö orð eða setningar sem ég segi oftast:
1. Hvað segirðu?
2. Hvað ertu að gera?
3. Ég er á leiðinni.
4. Viltu fara út?
5. Viltu lúlla?
6. Duglegur strákur.
7. Komdu

Sjö manneskjur sem ég ætla að kitla:
1. Systir
2. Coco
3. Kókó
4. Kitta
5. Kibba
6. Hrund
7. Arngrímur