Búin með Potterinn

Harry Potter bókin beið eftir mér þegar ég kom heim á föstudaginn. Ég tók strax til við lesturinn á föstudagskvöldið og nú er ég búin með bókina. Þetta er hin ágætasta saga, þó að hún sé kannski ekki eins spennandi og sum fyrri bindin. En Jóhönnu tekst ennþá að draga mann inn í galdraheiminn og það er afrek út af fyrir sig. Svo hlýt ég að vera einstaklega treggáfuð, þar sem ég sá alls ekki fyrir hver myndi drepa hvern í bókinni, eins og systir gerði. Annars hef ég lítið gert nú um helgina, annað en að þvo þvott og sofa. Sálfræðineminn leit inn í kvöld ásamt fylgdarsveini. Ég notaði tækifærið og gaf henni eyrnalokka sem ég keypti í Flórens. Hún var svo elskuleg að passa íbúðina mína og taka á móti bókinni á meðan ég var í fríi, svo að það mátti ekki minna vera.

Ferðamyndir

Þá er ég búin að setja myndir úr Ítalíuferðinni á nýju myndasíðuna mína. Á reyndar eftir að setja inn myndirnar frá Vatikaninu og San Marinó, en myndir frá Feneyjum, Flórens, Rimini og Róm eru komnar á sinn stað. Alls tók ég vel á þriðja hundrað myndir í ferðinni, en um áttatíu þeirra hafa ratað á netið.

Heimkoma

Eftir talsverða seinkun á flugvellinum í Bologna lentum við í Keflavík seint í nótt, eða snemma í morgun - eftir því hvernig á það er litið. Ég var komin á BSÍ klukkan sjö í morgun að ítölskum tíma og heim stuttu seinna. Eyddi mestum deginum í að sofa. Þegar ég loks vaknaði datt mér í hug að vigta mig, sem ég hef ekki gert í hálfan mánuð. Einhvern veginn tókst mér að léttast um tvö kíló á Ítalíu, þrátt fyrir mikið pizza- og pastaát. Geri aðrir betur. Ég ætlaði að halda áfram í þessum frábæra megrunarkúr með því að panta mér pizzu frá Eldsmiðjunni, en fróðir menn hafa sagt mér að þær flatbökur séu ekki ólíkar ítölskum pizzum. Svo ég hringdi í þetta "ágæta" fyrirtæki og spurði hvort að þeir sendu heim. Því var svarað játandi. Ég lagði því inn pöntun, en þegar kom að heimilisfanginu var mér tjáð að Eldsmiðjan gæti ekki sent svona "langt" og það þó að þeir rukki 300 krónur fyrir akstur. Þetta merkilega fyrirtæki sendir sem sagt ekki út fyrir miðbæinn. Stúlkan spurði hvort að ég ætlaði að sækja pizzuna, en ég hélt nú ekki. Fyrst að mitt heimilisfang er ekki nógu fínt fyrir miðbæjarliðið ætla ég að panta Dominos pizzu eins og það úthverfapakk sem ég greinilega er.

Ciao Italia

Nú er komið að heimferð og munum við kveðja Ítalíu seinna í dag. Ég fór til Flórens í gær og heimsótti Uffizi safnið. Það var alveg magnað og alveg þess virði að bíða í rúmlega tvo tíma í röð eftir að komast inn. Botticelli myndirnar voru sérstaklega eftirminnilegar og svo myndin eftir Michelangelo. Já, hann kunni ad mála líka. Einnig voru þarna myndir eftir Leonardo da Vinci, Rembrant og fleiri snillinga. Útsýnið af svölum safnsins var líka sérlega flott. Ég rölti aðeins um borgina, skoðaði mig um og keypti eyrnalokka. Loks settist ég á útikaffihús við Republica torgið, drakk kók og hlustaði á hljóðfæraleik. Svona á lífið að vera.

Róm hin eilífa

Róm var bara snilld. Við gistum á krúttlegu litlu hóteli rétt hjá lestarstöðinni. Fyrri daginn fórum við á rúntinn um borgina og skoðuðum meðal annars Colosseum og Palatine hæðina. Seinni deginum eyddum við að mestu i Vatikaninu. Listamunirnir og fornmunirnir sem kirkjan hefur sankað að sér i gegnum aldirnar eru ómetanlegir. Ofurkennaranum fannst nóg um ofurvald kirkjunnar manna sem birtist ljóslifandi á safninu, en ég reyndi að leggja kommúnismann til hliðar eina dagstund og njóta ódauðlegra listaverka á eigin forsendum. Við lukum deginum i Péturskirkjunni, sem var tilkomumeiri en ég hafði ímyndað mér. Í dag vorum við svo í San Marino en á mánudaginn er ferðinni heitið til Pisa.

Feneyjar eru fallegar

Lyktin var alls ekki eins vond og ungfrú Rockefeller hélt og Markúsarkirkjan var ótrúleg. Fer á morgun til Flórens og svo vorum við að bóka ferð til Rómar á fimmtudaginn. Meira seinna.

I'm a gonna to Italy

Nú er biðin loks á enda. Í dag stíg ég upp í flugvél og fer til Ítalíu. Hitinn þar núna er 27 stig og heiðskírt, og veðurspáin fyrir næstu tíu daga er sól og um 30 stiga hiti. Á dagskránni hjá okkur ofurkennararnum er að heimsækja Feneyjar og Flórens, San Marino, sennilega Pisa og vonandi Róm líka. Svo ætlum við að liggja í sólbaði, skoða nágrennið, slaka á og eflaust að borða góðan mat. Það er aldrei að vita nema við rekumst á Hildigunni, sem er að fara á sömu slóðir. Ég hef aldrei komið til Ítalíu áður og hlakka mikið til. Ciao, bambini! Arrividerci!

Tívolí-lí-lí

Systir fór heim í dag, en í gær fór ég með litlu dömuna og vinkonu hennar í tívolí sem er staðsett við Smáralindina. Við keyptum miða í tækin fyrir vikulaun verkamanns og æddum svo um tívolísvæðið. Stúlkurnar byrjuðu í hoppikastala og fóru síðan í klessubíla, sem þeim fannst ekki mjög skemmtilegir. Úr bílunum fóru þær í bílalest og þaðan í lítinn rússíbana, sem hvort tveggja var hin besta skemmtun. Litla daman vildi ólm fara í öll stærstu tækin, en ég benti henni pent á að hún væri bara sjö ára og sum tækin væru fyrir stærri krakka. Við fundum þó litla hringekju sem okkur leist vel á og ég skellti mér með. En það sem virtist utan frá vera lítil og saklaus hringekja, reyndist vera skelfilegt tryllitæki. Við hvern snúning þeyttist höfuðið á mér aftur og vinkonan grét, en litla daman skemmti sér konunglega. Á viðvörunarmiða stóð að tækið væri ekki fyrir bílveika eða ófrískar konur, en það gleymdist víst að segja að það væri ekki heldur fyrir aldraða og öryrkja. Í dag get ég varla hreyft hausinn eftir átökin og er öll krambúleruð.

Silvía Nótt og systur hennar

Ég hef lúmskt gaman af henni Silvíu Nótt, þó að hún virðist pirra marga. Ég held líka að ég viti af hverju hún fer í taugarnar á sumu fólki. Hún er allt of lík raunverulegum gelgjum, sem eru að farast úr stælum. Ég fór á Subway nýlega og þurfti að standa ansi lengi í röð. Í röðinni á undan mér voru tvær yngri systur Silvíu. Að minnsta kosti voru þær andlega skyldar henni. Útlitið var líka keimlíkt. Áberandi litað hár, appelsínugult meik, heil dolla af augnmálningu og wonderbra dauðans undir flegnu hálsmáli.

Yngri systir 1: Mig langar svo gegt eikka að versla, skiluru?
Yngri systir 2: Ohhhh, mig líka. Mig vantar svo skó, sjitt mar.
Yngri systir 1: OMG, mig vantar ógisslega föt. Ég sá alveg ógisslega töff pils áðan.
Yngri systir 2: Hefurðu heyrt að Anna er hætt með Jóa? Hann var svo ógisslega afbrýðissamur, skiluru?
Yngri systir 1: Já, þússt það er nottla ekki hægt að vera með svona gaurum, þússt, svona ógisslega afbrýðissömum.
Yngri systir 2: Nei, hún varð alltaf að droppa öllum vinum sínum, skiluru?
Yngri systir 1: Játs, það er alveg glatað, þússt, skiluru?

Heimsókn til tönnsu

Mér tókst að brjóta tönn um helgina, hvernig sem ég fór að því. Þegar ég byrjaði að hringja í tannlæknastofurnar í morgun virtust allir tannlæknar landsins vera farnir í frí, alla vega þeir sem ég kannaðist við. Í dag fór ég því í neyðarheimsókn til nýs tannsa, eða kannski ætti ég að segja til nýrrar tönnsu þar sem tannlæknirinn var kona. Ég var algjör hetja og lét gera við tönnina ódeyfð. Reyndar var engin skemmd eða neitt, heldur hafði brotnað upp úr tönninni. Ekki nógu gott að vera að brjóta alheilbrigðar tennur, en svona gerist víst. Ég var alla vega fegin að hægt var að gera við þetta fyrir Ítalíuferðina. Tannlæknirinn sagði að ég hefði fallega hvítar tennur, sem hlýtur að vera hrós frá fagmanneskju. En þær mættu greinilega vera sterkari.

Jón og séra Jón

Í dag létust að minnsta kosti 30 manns í þremur sprengingum í Írak, samkvæmt fréttum CNN. Það truflar ekki beina útsendingu frá Formúlunni hjá Ríkissjónvarpinu. Fréttirnar frá London eru enn efst á blaði hjá íslenskum og alþjóðlegum fréttastofum. Vissulega er eðlilegt að atburðir sem eru nálægt fólki snerti það meira en hörmungar í fjarlægum löndum. Sjálf var ég á ferð í London í vor og kom þá bæði á Liverpool Street og King's Cross neðanjarðarlestarstöðvarnar. En samt finnst mér það ákveðin hræsni hjá íslenskum ráðamönnum að fordæma árásirnar á London, sem voru svo sannarlega hræðilegar, en gera að sama skapi lítið úr atburðum í Írak og halda því fram að þar sé allt í lukkunnar velstandi.

Stjarna er fædd

Var loksins að sjá sjónvarpsauglýsinguna með aðalgellunni í bænum, fyrrum sálfræðinemanum. Auglýsingin var sýnd á sjónvarpsstöðinni Sirkus rétt áðan. Ef nýja ferðamálanámið gengur ekki upp hjá dömunni getur hún alltaf lagt módelstörfin fyrir sig. Nú, eða leiklistina.

Það er mitt draumaland

Systir er í bænum að hitta lækna og yngsta barnið er með í för. Í dag var ég í fríi og því fór ég með litlu dömuna í ævintýraferð í Kringluna. Við byrjuðum á því að fara í Kringlubíó og sjá stórmyndina Svamp Sveinsson. Í bíóinu tókst dömunni að innbyrða tvö Prins póló, kók og hálfan poka af poppi. Fljótlega eftir að við komum í Kringluna fór hún að tala um að hún vildi fara í draumalandið. Það tók mig smástund að átta mig á því að hún var ekki að tala um góðan lúr heldur vildi hún ólm komast í Ævintýraland, staðinn þar sem börn eru geymd á meðan foreldrar og forráðamenn versla. Hún hélt á vit ævintýranna, en ég fór í bankann og skoðaði World Press Photo sýninguna á meðan. Eftir klukkutíma dvöl í ævintýralandinu náði ég í dömuna og við fengum okkur ís. Að því loknu fórum við heim til ömmu hennar. Ég held að þetta hafi verið nokkuð hefðbundinn rúntur fyrir helgarforeldri, nema að það er ekki helgi og ég er ekki foreldri.

Ein vika eftir!

Eftir nákvæmlega viku fer ég til Ítalíu. Það er ekkert víst að ég komi til baka. Kannski finn ég einhvern góðan, kaþólskan pilt sem hefur búið hjá mömmu sinni langt fram yfir þrítugt. Eða ekki.

Réttur maður á réttum stað, á röngum tíma

Af hverju var ég ekki á Ísafirði á laugardaginn? Nógu oft hef ég komið til Ísó. Ég minnist þess ekki að hafa nokkurn tímann komið inn á Langa Manga, en einhvern tímann er allt fyrst. Aldrei að vita nema að mér hefði einmitt dottið í hug að fara á kaffihús, hefði ég verið fyrir vestan um helgina.

Hundalíf

Um helgina kom fröken Rockefeller með nýja sambýlismanninn í heimsókn til mín. Hann er lítill og sætur, með stór augu og enn stærri eyru, eins og hann á kyn til. Svo er hann einstaklega kelinn og mikið fyrir að kúra. Í dag kom ein konan á vinnustaðnum mínum með nýjasta fjölskyldumeðlim sinn í vinnuna. Hann vakti mikla kátínu á hæðinni, þar sem hann lék við starfsfólkið á milli þess sem hann skoðaði umhverfi sitt og nagaði teppi. Væri ekki skemmtlegra í vinnunni ef það væri hundur á hverjum einasta vinnustað?

Á þaki heimsins

Undanfarin mánudagskvöld hef ég horft á þætti Michaels Palin um Himalajafjöll í Ríkissjónvarpinu. Þetta eru frábærir þættir sem vekja upp ferðalöngun áhorfandans svo um munar. Meira að segja hörðustu sófadýr geta varla annað en hrifist með. Palin, sem er sennilega þekktastur hér á landi fyrir leik sinn í Monty Python, hefur unnið við ferðaþætti frá árinu 1989. Fyrir þættina um Himalaja ferðaðist hann í sex mánuði um Pakistan, Indland, Nepal, Tíbet, Kína, Bhutan og Bangladesh. Í þættinum í gær var hann í Tíbet og þar heimsótti hann búddaklaustur og aðra heilaga staði, gisti hjá hirðingjum og fór á hestamannamót. Eftir þáttinn ákvað ég að skoða ferðir til Tíbet á netinu og fann meðal annars athyglisverða vefsíðu sem býður upp á ábyrga ferðamennsku, þar sem ferðast er í litlum hópum. Kannski að ég skelli mér þangað á næsta ári.

Í þágu vísinda

Ég elska kannanir. Þessa könnun sá ég hjá henni Láru og stóðst auðvitað ekki mátið. Öfugt við flestar netkannanir er þetta vísindaleg könnun og ég reikna fastlega með því að það komi eitthvað stórmerkilegt út úr þessu.

Dagdraumar á öld mánans

I'm an alligator, I'm a mama-papa coming for you
I'm the space invader, I'll be a rock 'n' rollin' bitch for you
Keep your mouth shut,
you're squawking like a pink monkey bird
And I'm busting up my brains for the words

Þessi vika er búin að vera mikil nostalgíuvika hjá mér í tónlist. Á fimmtudaginn fór ég auðvitað á Duran Duran tónleikana. Svo horfði ég á Live 8 tónleikana í sjónvarpinu í gær. Frábært að sjá Green Day loksins á tónleikum, þó að það væri bara í sjónvarpinu. Ég hef fílað þá í tætlur síðan ég var í skóla í Bandaríkjunum fyrir rúmum áratug. Ekki var síður stórmerkilegt að Pink Floyd skildi koma saman aftur. Það var sennilega eina rokkhljómsveitin sem við pabbi gátum hlustað á saman hér í den. Coldplay, U2, Stereophonics, Travis og fleiri voru líka að standa sig vel í gær. Ég væri til í að fara á tónleika með öllum þessum hljómsveitum. Áðan var ég síðan að lesa blogg Parísardömunnar og þar talaði hún um aðdáun sína á David Bowie á unglingsárunum. Ég var mikill Bowie aðdáandi sem unglingur og er enn, svo að ég gróf auðvitað upp einn af um 10 diskum með Bowie sem ég á og er að spila hann. Ég spilaði Green Day líka í botni í gærkvöldi, en þá var ég með smá dömuboð. Eiginlega er ég viss um að nágrannar mínir óska þess nú heitt að ég flytji úr blokkinni!

Agureyris

Akureyri er fallegur bær og norðanmenn vilja flestir meina að þar sé allt betra en fyrir sunnan, líka veðrið. Samt var ekki sól þar í gær og það rigndi meira að segja þegar flugvélin lenti með mig innanborðs. Svindl. Á Reykjavíkurflugvelli rakst ég á systur vinkonu minnar, sem var að fara í dagsferð norður eins og ég. Í miðbæ Akureyrar hitti ég meðal annars mannfræðinemann og heimskonuna, sem voru á leið austur á bóginn í franskri eðalbifreið. Svo sá ég frægan bókmenntafræðing á gangi í Listagilinu. Á Akureyrarflugvelli hitti ég loks Tinnu gellu, sem var á leið vestur með viðkomu í höfuðstaðnum. Akureyri er greinilega heitur staður í sumar, þó að sólin láti bíða eftir sér.

Venjulegt líf

I won't cry for yesterday
There's an ordinary world
Somehow I have to find
And as I try to make my way
To the ordinary world
I will learn to survive

Já, það var ferlega gaman á tónleikunum í gærkvöldi. En ég þurfti ekki að fá pössun til að komast í Egilshöll og ég tel mig ekki vera neitt sérstaklega ráðsetta.